https://arab.news/cbcub Bir yıl önce ABD Başkanı Donald Trump, Gazze'ye yönelik 20 maddelik planını açıklamıştı. Bunun bir parçası olarak, Ocak ayında gerçeğe dönüşen Barış Kurulu vizyonunu destekledi. Ancak geçen hafta New York'taki BM Genel Kurulu oturum aralarında 2,45 milyar dolarlık cesur yeni projeler büyük bir tantanayla açıklanırken şu soruyu sormak gerekiyor: Bu organın ve uygulamaya yönelik planın başarısı veya başarısızlığı nasıl denetlenecek? Planın savunucuları, planın sonucu olarak geçen yıl 10 Ekim'de ilan edilen ateşkese işaret edecek. Teorik olarak ateşkes hala geçerli. Pratikte hiçbir zaman ayağa kalkmadı ve neredeyse tamamen tek taraflıydı. İsrail, son 12 ayda Gazze'de en az 1.381 Filistinliyi öldürdü.
Plan son derece kusurluydu, uygun bir sıralamadan yoksundu ve dikkat etmeyenler için işgalci güç olan İsrail'e sıfır yükümlülük getiriliyordu. Yardımın Gazze'ye akması planlanıyordu ancak tekerlekli sandalyeler ve protez uzuvların bile İsrail tarafından engellenmesi gibi büyük engeller varlığını sürdürüyor. Filistinliler hâlâ İsrail'in Gazze'den ne zaman çekileceğini soruyor. Ne Uluslararası İstikrar Gücü ne de kendisini atayan Barış Kurulu'nun sömürge tarzı denetimi altında bölgenin günlük idaresinden sorumlu olan Gazze İdaresi Ulusal Komitesi Şeride'ye henüz girmedi. 20 maddelik planın taslağının hazırlanmasından Barış Kurulu'nun oluşturulmasına ve oluşturulmasına kadar sürekli bir tema, Filistinlilerin kasıtlı olarak yokluğu ve herhangi bir Filistin ulusal gündeminin tamamen reddedilmesiydi. Trump ve İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu planı açıkladı. Hamas'a anlaşmayı kabul etmesi ya da sonuçlarına katlanması söylendi. Bu bir teslim ol ya da öl anlaşmasıydı.
Plan son derece kusurluydu, uygun bir sıralamadan yoksundu ve işgalci güce sıfır yükümlülükler getiriliyordu. Eksik olan bir diğer şey ise uzun süredir ortalıkta olmayan dostumuzdu: hesap verebilirlik. Savaş suçlarını, insanlığa karşı suçları, açlık suçlarını veya soykırımı ele alacak bir mekanizma kalmadı. Barış Kurulu'nun bu konuda söyleyecek hiçbir şeyi yoktu. Bazılarını şok eden şey, Ocak ayına gelindiğinde Barış Kurulu'nun kendisini sadece Gazze ile ilgilenen bir kurum değil, küresel hedefleri olan bir kurum haline getirme şekliydi. Hiç şüphe yok ki Barış Kurulu'nun temel amaçlarından biri BM'nin Gazze'ye ciddi müdahalesini engellemekti. Şimdi bile, Gazze'ye gerçekten geniş ölçekte yardım ulaştırabilen tek kuruluş olan UNRWA ile anlaşmayı reddediyor.
Trajik olan şey, büyük güçlerin Trump'ın baskısına boyun eğmesi ve Barış Kurulu'nun geçen Kasım ayında BM Güvenlik Konseyi kararına dahil edilmesiydi. BMGK, sorumluluklarını, o zamanlar henüz var olmayan ve tamamen tek bir devletin lideri tarafından kontrol edilen bir organa fiilen devretti. Şu ana kadar sunulan tek teklif, Gazze'deki, Filistinlilerin yaşamından ve özlemlerinden büyük ölçüde kopmuş, giderek daha lüks gayrimenkul projelerinin slayt sunumları. Şu ana kadar sunulan tek teklif, Gazze'deki, Filistin yaşamından büyük ölçüde kopmuş, giderek daha lüks gayrimenkul projelerinin slayt desteleri.
Barış Kurulu'nun temel itici gücü ve kurucusunun eski İngiltere Başbakanı Tony Blair olması bir şeyler söylüyor. Ortadoğu'daki tutarlı ve kronik başarısızlık sicili, Filistinlilerin gerçekte neye ihtiyacı olduğunu dünyaya söyleme tutkusunu engellemiyor. Geçen hafta "Özgür Filistin'den bahsediliyor ama Gazze'de yaşayan Filistinlilerin slogana değil çözüme ihtiyacı var" dedi. bu yana