Hayatta kalanların ve mağdur yakınlarının ifadeleriyle birlikte Tempe trajedisinin davası bugün Larisa Üç üyeli Ceza Temyiz Mahkemesinin 45. toplantısında devam etti. Tanıklar o kader gecenin kaosunu, yangınını ve paniğini anlatırken 28 Şubat 2023'e ait anılar mahkeme salonuna akın etti. İki sanık sanık Spyros Pateras ve Pavlos Kouzis'te bulunuyor. Aynı zamanda, suçlamayı destekleyen avukat Loukas Apostolidis'in sunduğu taleplere ilişkin bölge başsavcısının da bugün teklif sunması bekleniyor. İlk ifade veren, annesini ve teyzesini kaybeden Marina dos Santos oldu. Kazayı ve hastanedeki kaosu nasıl öğrendiğini anlattı. Diğer şeylerin yanı sıra, "Bizim için zor, insanlarımızdan ne aldığımızı bile bilmiyoruz. Annemi ve teyzemi kaybettim. Hayatımız zorlaştı" dedi.
Onu, iki kız kardeşini kaybeden ve Almanya'da yaşayan Bay Koukariotis takip etti. Hastanedeki kaosu ve cesetlerin kimliklerinin tespit edilmesine kadar geçen dört günü anlattı. "I am not possessed by vengeful instincts and malice, but they should be punished as they should be according to the law," he said, adding that this would not justify those who fled. "Bu ancak daha fazla insanın kaybolmaması için demiryolunun onarılmasıyla mümkün olacaktır. Politikacılarımız işlerini düzgün yapmaya çalışmalıdır", diye tamamladı.
B2 vagonunda bulunan Triandafyllia Kutsiala, çarpışma anını anlattı. “We heard a bang and the train started to become a mass. I thought our wagon had come out of position,” he said, reporting that he suffered shrapnel injuries to his face and ear. Somurtarak ve nefes nefese, "Bir delikten sürünerek çıktık, metal levhalar üzerinde yürüdük ve bazı insanlar bize onlara doğru gitmemiz için sesleniyorlardı çünkü diğer tarafta yangın vardı. Bazıları patlamadan fırladı ve ben onlara yardım edemedim" dedi. Trenin dışındaki insanların "Yardım edin yanıyorum" diye bağırdığını duyduğunu belirtti.
Arkadaşı Triantafyllia ile aynı kompartımanda bulunan Anthi Vassou, çarpışmayı anlattı ve ilk başta bilincini kaybettiğini bildirdi. "Mancınık gibi fırlatıldığımı hatırlıyorum, sanki sürekli bir çamaşır makinesinin içindeymiş gibiydim. Kendime geldiğimde yangından çok az ışık geldiğini gördüm. Bazı sesler duyduk, altta yangın olduğu için pencereden çıkamadığımızı anladık." Açıklamalarda ayrıca bölgedeki boğucu koku, duman ve yangının yanı sıra tedavi gördükleri hastaneye yolculukları da anlatıldı. Duruşma hayatta kalanların başka ifadeleriyle devam ediyor.