Benyamin Netanyahu ile ana rakibi Gadi Eisenkot'un güvenlik ve dış politika meselelerindeki tutumları, tahmin edilenden çok daha fazla ortak nokta barındırıyor.
En önemli farklılıkları ise Gazze'nin yönetimi, Batı Şeria'daki yerleşim politikaları ve sonraki hükümetin bileşimini belirleyecek ittifaklar konusunda ortaya çıkıyor.
Tel Aviv – Kostis Konstantinou'nun haberi:
Filistin meselesinde her iki siyasetçi de bağımsız bir Filistin devletinin kurulmasına karşı çıkıyor. Ayrıca İsrail'in, Ürdün Nehri ile Akdeniz arasındaki bölgede nihai güvenlik kontrolünü elinde tutması gerektiği konusunda hemfikirler.
Gazze'de ortak hedefleri Hamas'ın silahsızlandırılması ve iktidarına son verilmesi. İki isim de terör örgütü silahsızlandırılmadan tam bir İsrail çekilmesini dışlarken, askeri operasyonların tekrarlanabileceği ihtimalini de göz ardı etmiyorlar.
Ancak bu hedeflere ulaşma yöntemi konusunda ayrışıyorlar. Netanyahu, yeniden inşanın başlamasından önce Hamas'ın tamamen silahsızlandırılmasında ısrar ederken; Eisenkot, silahsızlanma süreci ve teknokratik bir yönetimin kurulmasıyla eş zamanlı olarak kademeli bir yeniden inşayı kabul etmeye hazır görünüyor. Eisenkot aynı zamanda Hamas'ın iktidarına 18 ay içinde son verme taahhüdünde bulundu.
En büyük ayrışma noktası ise Batı Şeria ile ilgili. Netanyahu döneminde, Kudüs'ün doğusundaki E1 planı da dahil olmak üzere yerleşimlerin önemli ölçüde genişletilmesi teşvik edildi. Eisenkot ise yasal yerleşimleri desteklerken; onaylanmamış karakollara, bölgenin tamamen ilhak edilmesine ve mevcut koşullar altında E1 planının ilerletilmesine karşı çıkıyor.
Yahudi aşırılık yanlılarının Filistinlilere yönelik şiddeti karşısındaki tutumları da farklılık gösteriyor. Eisenkot, Netanyahu'nun son verdiği idari tutuklulukların geri getirilmesi de dahil olmak üzere bu durumla mücadele için daha sıkı önlemler talep ediyor.
İran konusunda iki siyasetçi de Tahran'ın nükleer silah elde etmesinin engellenmesi gerektiği ve askeri seçeneğin dışlanmadığı hususunda hemfikir. Netanyahu buna ek olarak İran rejiminin devrilmesini savunurken, Eisenkot askeri baskı, doğrulanabilir anlaşmalar ve diplomasi yoluyla nükleer tehdidin ortadan kaldırılmasına odaklanıyor.
Benzer bir uzlaşı, Hizbullah'ın İsrail sınırındaki askeri varlığını yeniden kurmasının engellenmesi hedefi konusunda da Hizbullah karşısında kaydediliyor.
Dış politikada Netanyahu özellikle Donald Trump ile olan ilişkilerini ön plana çıkarırken, Eisenkot İsrail'in Avrupa ülkeleriyle olan ilişkilerini onarmaya daha büyük bir ağırlık veriyor.
Yunanistan ile olan ittifaka gelince; savunma, enerji ve bölgesel güvenlik alanlarındaki stratejik iş birliğinin sürdürülmesi konusunda herhangi bir anlaşmazlık bulunmuyor.
Buna karşılık iç siyasetteki farklılıklar çok daha derin. Netanyahu, askerlikten muafiyet talep eden ultra-ortodoks partilere ve toprak ilhakını savunan aşırı sağcı ortaklara bağımlı durumda.
Eisenkot ise zorunlu askerliğin evrensel olarak uygulanmasını, 7 Ekim olayları için bağımsız bir soruşturma yapılmasını ve farklı hükümet koalisyonlarının oluşturulmasını talep ediyor.