Röportaj Tesisatçılık, elektrik, marangozluk... Yapay zekânın iş gücü piyasasını altüst ettiği bir dönemde, Atlantik'in ötesinde teknik eğitimler yoğun bir başvuru akınına uğruyor. Üniversitelerdeki genel akademik programlara kayıt yaptıran öğrencilerin sayısı azalırken, öğrenciler bu meslekleri profesyonel hayata uyum sağlama konusunda bir güvence olarak görüyor.
Başında baret ve sırtında şantiye yeleğiyle 26 yaşındaki Victor Velasco, boru kesme pensesini eline alıp geniş gri plastik bir boruyu kesiyor. Ardından aleti yanındakine uzatıyor. Kaliforniya metropolünde teknik eğitimler üzerine uzmanlaşmış bir kurum olan Los Angeles Trade-Technical College'ın (LATTC) avlusunda, tesisatçılık bölümü öğrencileri pratik dersler yapıyor. Güneşin altında boruları gömmek için çukur kazan bir grup genç adamın önünde duran öğretmen, "Bu fiziksel bir iş, sağlam olmak gerekiyor" diye kabul ediyor.
Victor Velasco burada çünkü "güvenli bir kariyer" arıyordu. Genç adam, anne ve babası aşçı olarak çalışan ailesinden bahsederek, "Üniversiteye giden bir arkadaşım var, beşeri bilimler alanında lisans derecesine sahip. Ama hiçbir iş bulamıyor! Sonuç olarak bir Chipotle'da çalışıyor. Burada bir meslek öğreniyorum, talep var, iyi bir yaşam sürebilirsiniz. Ve yapay zekâ boru döşemek için evlerin altına girmeyecek!" diyor. Daha sonra kendi şirketini kurmak isteyen genç adam, tesisatçılığı neden seçtiği sorusuna şu yanıtı veriyor: "El becerisi gerektiren yönünü seviyorum, bu bir sorun çözme işi: Lego yapmak gibi eğlenceli bir yanı var."
Birkaç metre uzaktaki marangoz atölyesinde, adını vermek istemeyen 26 yaşındaki Brandon ahşap bir kulübe inşa ediyor. O, üniversitede jeoloji alanında eğitime başlamıştı. "Bıraktım, özellikle de bu alan kariyer imkânları açısından bana çok belirsiz geldiği için. Marangozluk somut bir iş. Ellerimle çalışmak istiyorum ve kendi evimi inşa etmeyi hayal ediyorum."
Bu makalenin kalan %80.29'unu okumanız gerekiyor. Devamı abonelere özeldir.