Ravalpindi'nin labirent gibi sokaklarındaki küçük dükkanının dışında oturan Ahsan Shakeel, mekanik bir çarka bastırarak antik pirinç bir kabı parlatıyordu.\n\nÇarkın havaya ince metal tozları savurduğu sırada AFP'ye konuşan 72 yaşındaki zanaatkâr, mesleğini icra eden son kişilerden biri olarak, \"Tüm ezikleri giderdik ama hala cilalanması gerekiyor\" dedi.\n\nBir otel aşçılığından ayrılan Shakeel, babasının izinden giderek antik eşya restoratörü olmuş ve kalabalık Ravalpindi'nin Bhabra Bazaar pazarındaki atölyesini 1980 yılında açmıştır.\n\nBugün kendisi, Pakistan'da antik metal işçiliğini koruyan son usta restoratörlerden biridir.\n\nRavalpindi'nin kökleri tarih öncesi insan yerleşimlerine kadar uzanmakta olup, yüzyıllar boyunca bu garnizon şehri, Babür ve İngiliz sömürge dönemlerinden kalma metal işçiliğinin buluştuğu önemli bir ticaret merkezine dönüşmüştür.\n\nDükkanının içine geçen Shakeel; çoğunlukla bakır veya pirinçten yapılmış, yüzyıllık sürahiler, su kaynatmak için kullanılan semaverler, tabaklar, kavanozlar ve çaydanlıklarla dolu duvardan duvara rafların arasında ilerledi.\n\nÇeşitli eşyaları indirerek bunların malzemelerini ve kökenlerini AFP'ye coşkuyla anlattı.\n\nBu nostaljik eşyalar, paslanmaz çelik ve plastik mutfak eşyalarının yerini aldığı modern çağda giderek daha nadir bulunur hale geliyor.\n\nAntikaları satın almak için \"Lahire, Gujranwala, Karaçi, her yere gidip gelirdim\" dedi.\n\nShakeel restore ettiği eşyaları çoğunlukla hurdalıklardan, limanlardan veya ev tasfiyelerinden temin ediyor.\n\n\"Genellikle eşyaların durumu o kadar kötü oluyor ki kimse onları satın almak istemez\" diyor.\n\nDükkan sahibi ve meslektaşı Shakeel Ahmed; ezikleri düzelterek, kömür ateşinde iç kısımları yeniden kalaylayarak ve metali parlatarak hırpalanmış eşyaları eski haline getiriyor. Ağır hasarlı bir eşyanın onarımı birkaç gün sürebiliyor.\n\nRestorasyonun ardından bir parça 100 ila 1.000 dolar arasında bir fiyata alıcı bulabiliyor. Shakeel'in müşterileri çoğunlukla koleksiyonculardan veya yabancılar dahil antika meraklılarından oluşuyor.\n\nBugün antikaları alıp satmak için çoğunlukla çevrimiçi platformlara ve mesajlaşma uygulamalarına güveniyor.\n\n\"Artık eskisi gibi sağlığım yok, bu yüzden daha az seyahat ediyorum\" diyor.\n\nShakeel, antika fiyatlarının artış eğiliminde olduğunu ancak zamanla müşteri sayısının azaldığını belirtti.\n\n\"Bu iş ancak çok yavaş döner, para hızlı dönmez\" diyerek ekledi:\n\n\"Hâlâ var olan müşteriler de pek çok değil. Bu eşyaları topluyorlar çünkü anlıyorlar. Anlamayanlar ise her şeyin işe yaramaz olduğunu düşünür.\"\n\nAhmed ise yıpranmış ve hasar görmüş nesneleri restore etmekten hoşlandığını, çünkü bu eşyaların geçmişteki farklı topluluklara veya tarihi dönemlere ait hikayeler barındırdığını söyledi.\n\n56 yaşındaki adam, loş atölyesinde tütün içmek için kullanılan büyük pirinç nargile borusundaki küçük ezikleri küçük bir çekiçle nazikçe düzeltirken, \"Bu çok eski bir şey\" dedi.\n\nAhmed, \"Yaptığımız şey, ölüye yeniden hayat vermek gibi\" diye konuştu.\n\nManşet görseli: Antika satıcısı Ahsan Shakeel, 20 Ekim 2026'da Ravalpindi'deki antika eşya dükkanında bir eseri sergiliyor. — AFP
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.