https://arab.news/6xcg9 Mekke Paktı dışişleri bakanlarının (Suudi Arabistan, Pakistan ve Türkiye) Tahran'a sürpriz ziyareti birçok kişinin merak etmesine neden oldu: Farklı öz kaynaklara sahip ancak ortak kaygıları olan üç başkent Tahran'da ve bu geç saatte gerçekte ne başarabilir? Cevap hem mütevazı hem de çok önemli. Ziyaret, İran'ı gerçekler ve riskler ile akıllı ve gerçekçi hareket etme ihtiyacı konusunda bilgilendirmek ve İran halkını ve bölgeyi gerilimi tırmandırmanın sonuçlarından korumak için bir fırsatı temsil ediyor. Bu, özellikle yıkıcı bir ABD-İsrail saldırısının her zamankinden daha yakın göründüğü durumlarda geçerlidir.
Bu bir spekülasyon değil. CNN'in bu hafta bildirdiği gibi ABD'li yetkililer, Orta Doğu'daki Amerikan kuvvetlerinin, Başkan Donald Trump'tan emir aldıktan sonra "96 saat içinde" İran'a karşı yeni, potansiyel olarak büyük askeri operasyonlar başlatmaya hazır olduklarını söyledi. Kaynaklar, potansiyel saldırıları gerçekleştirmek için artık bölgede yeterli kuvvetin konuşlandırıldığını söyledi. Ve kapsam, en önemlisi, Trump'ın bu yılın başlarında tam muharebe operasyonlarını durdurmasından bu yana olduğu gibi, muhtemelen basitçe "çimleri biçme" çabalarının (çabuk yeniden oluşturulabilen çarpıcı radarlar ve fırlatıcılar) ötesine geçecektir. Başka bir deyişle, bu üçüncü tur, eğer gerçekleşirse, nükleer dosyayı yönetmekle ilgili değil. Bu, onu bitirmekle ve muhtemelen yol boyunca başka birçok şeyle ilgilidir. Peki kim uzlaşacak?
Her iki tarafın da kaybedecek bir şeyleri olduğundan her iki tarafın da bir şeylerden vazgeçmesi gerekecek. Tek fark, Suudi Arabistan'ın hem kendisinin hem de bölgenin kayıplarını sivil, ekonomik ve stratejik olarak dikkate almasıdır. Zenginleştirmeyi kırmızı çizgi olarak gören ve bir gram zenginleştirilmiş uranyumu yurt dışına göndermeyi reddeden Tahran'daki ideologlar için de aynı şeyin söylenebileceğinden emin değilim. Artık top İran'ın sahasında. Tahran Mekke'ye gerçekçiliğe, komşuluğa, uluslararası hukuka yaklaşmayı mı seçecek yoksa sadece kendisi için değil tüm bölge için kaosu göze mi alacak? Faysal J. Abbas | Genel Yayın Yönetmeni
2015'te Barack Obama döneminde kabul edilebilir olan yüzde 3,67'lik zenginleştirme ve bir kısmının Rusya'ya gönderilmesi artık Trump için kabul edilemez. Onun tutumu sıfır zenginleştirme, tüm stokların Amerika'ya aktarılması ve tesislerin sökülmesi veya ciddi şekilde kısıtlanmasıdır. Bu arada Tahran her ikisini de reddediyor. Trump, müzakerelerde istediğini elde edemezse kaba kuvvet kullanmaktan çekinmeyeceğini de açıkça ifade etti. İki pozisyon arasındaki mesafe çok büyük. Ancak Mekke Paktı tam da bu nedenle önemlidir. Kuruluşundan bu yana Krallık, diplomasi ile caydırıcılık arasındaki ince çizgide yürüdü. Bir yandan gerilimi azaltma kapısını aralık tutarken, kendisini, kutsal mekanlarını ve halkını füzelerden ve insansız hava araçlarından korumayı cesurca ve yüksek doğrulukla başardı. Ancak benzeri görülmemiş bir ABD-İsrail saldırısı, askeri açıdan başarılı olsun veya olmasın, enerji, navigasyon ve tüm bölge için benzeri görülmemiş sonuçlar doğuracaktır.
Bu nedenle savaşı önlemek için son çareye başvurmak zayıflık değildir. Bu bilgeliktir. Yine de Mekke Paktı tarafının kabul edebileceklerinin sınırları var ve bunların açıkça belirtilmesi gerekiyor. Bölgesel güvenliğe ilişkin her türlü tartışma BM Şartı'na, uluslararası hukuka ve İslam İşbirliği Teşkilatı Şartı'na saygıya dayanmalıdır. Bu, somut bir taahhüt içeriyor: Arap işlerine müdahalenin durdurulması, milislere ve saldırılara verilen desteğin durdurulması ve seyrüsefer özgürlüğünün ve güvenliğinin sağlanması. Bu bir süre için minimum