Vatandaşlar daha fazla demokrasi isterken, turistler Sovyet dönemi nostaljisinin peşinde ama Rusya'nın Ukrayna'ya karşı savaşı ülkenin kaderinin nihai belirleyicisi olabilir mi? Tiflis'in Ermeni mahallesinin kalbindeki Avlabari Meydanı, "Cumartesi Marşı" için kalabalıkların toplandığı yerdir. Protestocular her hafta sonu Aşk Köprüsü'ne yöneliyor, Özgürlük Meydanı'na ulaşıyor ve Irakli Kobakhidze hükümetine karşı sloganlar atarak parlamentoya doğru yürüyor. Yıllardır hedef aynıydı: 2012'den bu yana iktidarda olan aşırı muhafazakar parti Gürcü Rüyası, otoriterliği artırmakla ve AB katılım müzakerelerini askıya alma kararıyla ülkeyi yeniden Moskova'ya yaklaştırmakla suçlanıyor. Gürcistan'a 2023'te AB aday statüsü verildi.
Pazartesi günü, siyasi krizi ateşleyen 26 Ekim 2024'teki çekişmeli parlamento seçimlerinin üzerinden iki yıl geçti. Protestolar iki gün sonra başladı ve hükümetin 2028 sonundan önce AB müzakerelerinin başlatılmasını gündemine almayacağını açıkladığı 28 Kasım'da zirveye ulaştı. Gürcistan tuhaf bir paradoks yaşıyor: Vatandaşlarının çoğu ülkenin daha demokratik olmasını ve Avrupa'yla daha yakın bağlar kurmasını isterken, Gürcistan tarihi mekanlarına, Sovyet sonrası atmosferine ve bozulmamış manzaralarına giderek artan sayıda turist çekiyor. Tiflis sokakları yakın tarihin en uzun protesto hareketlerinden birine sahne olurken, Gürcistan Ulusal Turizm İdaresi'nin verilerine göre 2025 yılında ülke 5,5 milyondan fazla uluslararası turist ziyareti kaydetti: 2024'e göre %8,4 artış ve ülkeyi 20 yıl önce ziyaret edenlerin neredeyse 10 katı (yaklaşık 560.000).
Gezginler yalnızca Avrupa'dan gelmiyor; birçoğu Orta Doğu'dan ve çok sayıda kişi de Rusya'dan geliyor. 2022'de Ukrayna'nın geniş çaplı işgalinin ardından on binlerce Rus vatandaşı Gürcistan'a taşındı, para getirdi ve iş yeri açtı, ancak aynı zamanda ülke genelinde ev satın alarak emlak piyasası üzerinde güçlü bir baskı oluşturdu. Bu durum, 1990'ların başlarında Güney Osetya ve Abhazya'da Rus destekli ayrılıkçılara karşı yapılan savaşları ve yine Güney Osetya'da Moskova'ya karşı Ağustos 2008'de yapılan kısa savaşı göz önünde bulundurarak, Rusya'yı işgalci bir güç olarak görmeye devam eden halk arasında hoşnutsuzluğu artırdı. Altın Post ve Argonotların efsanevi ülkesi - eski Yunanlılar ona ulaşmak için yapılan yolculuğu "mümkün olan en uzun yolculuk" olarak adlandırırdı - artık nüfusu 4 milyondan az olan, kabaca İrlanda büyüklüğünde bir cumhuriyettir. Gürcistan 1991'de Sovyetler Birliği'nin çöküşünden ortaya çıktı.
Rusya ve Türkiye (Ermenistan ve Azerbaycan'ın yanı sıra) arasında sıkışmış olan bu bölge, turistlerin ilgisini çeken çok sayıda cazibe merkezi sunmaktadır: Gürcistan Askeri Yolu boyunca dağılmış ilginç dağ köyleri, nehirlere ve vadilere bakan antik Ortodoks kiliseleri, çürüyen bir atmosfere sahip büyüleyici Sovyet sonrası şehirler, bin yıllık bir tarihe sahip şarap, Karadeniz'de canlı bir "Las Vegas" (Batum limanı) ve dinamik, kozmopolit bir başkent. Zengin yeraltı manzarası ve yeniden tasarlanmış endüstriyel alanlarıyla Tiflis, 1990'ların Berlin'ini anımsatıyor. Ulusal bağımsızlığın gerçek bir sembolü olan en önemli mücevherlerinden biri, 2012 yılında Georgian Dream'i kuran milyarder Bidzina Ivanishvili tarafından 20 yıl önce yenilenen Rustaveli tiyatrosudur. Şu anda 70'li yaşlarında olan Ivanishvili, 2012-2013 yılları arasında Gürcistan başbakanı olarak görev yaptı ve 1990'larda Sovyetlerin çöküşünün ardından Rusya'da servet kazandı. Bugün