Geçtiğimiz birkaç yıl boyunca küresel istikrarsızlığa sürüklenişimizi; yalnızca uluslararası hukuka ve sivil yaşama yönelik denetlenmeyen saldırılar üzerinden değil, aynı zamanda uluslararası kurumların otorite ve itibarındaki düşüş ve aşınma üzerinden de takip edebilirsiniz. Bu sarmaldaki son aşama, Birleşik Arap Emirlikleri'nden (BAE) Lana Nusseibeh'in BM genel sekreterliğine getirilmesi önerisidir. Nusseibeh'in adaylığı hızla ivme ve destek kazanmakta, Sudanlılar arasında ise büyük bir öfkeyle karşılanmaktadır.
Nusseibeh, BAE devlet bakanı ve ülkenin eski BM büyükelçisidir. Son üç yıldır BAE; —bana müsaade edin, bu uzun bir cümle olacak— Sudan'daki Hızlı Destek Kuvvetleri (RSF) milislerini desteklemek, (etnik temizlik, insanlığa karşı suçlar ve cinsel şiddetle suçlanan) bu milislerin yanında savaşmaları için paralı askerleri kolaylaştırmak ve ülkeye silah kaçakçılığı yapmak amacıyla uluslararası yardım altyapısını kötüye kullanmakla ilişkilendirilmektedir.
RSF ile Sudan Silahlı Kuvvetleri (SAF) arasındaki savaş, tarihi boyutlarda süregiden bir felakettir. Yıpratıcı ve acımasız olan bu çatışma halihazırda açlığa, yerinden edilmelere ve insani bir krize yol açmıştır. Her ne kadar dış aktörleri de içine çekmiş olsa da, çok sayıda soruşturma ve rapor, başından beri taraflardan birine agresif bir şekilde sponsorluk yaparak çatışmayı esas körükleyen ülkenin BAE olduğunu göstermektedir. Bunun sonucunda çözülemez bir çatışma, akıl almaz kayıplar ve dış ikmal hatlarıyla beslenen aralıksız bir ivme ortaya çıkmıştır.
BAE'nin Sudan savaşındaki rolü, yıllar süren medya araştırmalarının, insan hakları aktivizminin ve siyasi kınamaların hedefi olmuştur. İki ABD kongre üyesi, "bir grubu silahlandırarak soykırıma ortak olduğu" gerekçesiyle ABD'li medya ve spor kuruluşlarına BAE ile tüm ilişkilerini sonlandırma çağrısında bulunmuştur. İngiltere'de ise Manchester City'nin sahibi ve BAE Başbakan Yardımcısı Şeyh Mansur bin Zayed Al Nahyan hakkında, BAE'nin müdahalesine dair "bol miktarda kanıt" bulunduğu gerekçesiyle bir soruşturma açılmasını talep eden bir şikayet dilekçesi sunulmuştur. Devasa bir servete ve bugüne kadar dokunulmazlığa sahip olan bu gücün, Afrika'da jeopolitik öneme sahip bölgelerde bir dayanak noktası elde etmeye çalışmak için bu serveti kullandığı ve iyi belgelenmiş ihlallerine dikkat çekilmiştir. Sudan'ın Kızıldeniz kıyısı, zengin altın rezervleri ve kıta içindeki stratejik konumu, Körfez ülkesinin fırsatçı ve saldırgan gözlerini üzerine çekmiş görünmektedir.
Durumun ciddiyetini ve yüksek risklerini vurgulama yönündeki tüm çabalara karşılık BAE; kibirli, ikiyüzlü ve raporlara göre de dezenformasyon ile dijital propaganda kullanan bir tutum sergilemiştir. Bu tür kaçamakların ve bahanelerin yapıldığı her yerde Nusseibeh vardı; "asılsız iddiaları" reddettiğini teyit ediyor, uluslararası medyanın çalışmalarını baltalıyor ve kesinlikle diskalifiye edici olması gereken bir örnekte ise bir BM uzmanlar panelinin bulgularına itiraz ediyordu.
Bir keresinde Nusseibeh, Çad'daki mülteci kampına yaptığı aklama ziyaretini reddeden öfkeli bir Sudanlı adamla yüzleşmiş, heyetine yardımlarını kendilerine saklamaları yönünde yalvarmış ve BAE yardım etmek istiyorsa müdahaleyi ve savaşı körüklemeyi bırakması gerektiğini vurgulamıştı. Bir başka öfkeli mülteci ise BAE'nin kardeşlerini öldürdüğünü söyleyerek yardımı reddetmiştir. Bu arka plan karşısında, BAE politikasının yüzü olmuş olan Nusseibeh'in atanması...