Bölgeyi ilk kez kuran John Lewis ve Selfridges kurucularından ilham alarak, yüz yüze alışveriş deneyimini yeniden canlandıracağız. Pazar akşamı saat 20.00 civarında, son araba Oxford Street'e doğru yola çıktı ve ülkemizin ana caddesi için çok önemli yeni bir çağın başlangıcını işaret etti. Bugün, onlarca yıl süren tartışma ve görüşmelerin ardından, gerçekleştirdiğimiz eylem, Oxford Caddesi'nin neredeyse bir kilometresinin artık resmi olarak trafiğe kapalı olduğu anlamına geliyor; hem de tam Noel zamanında. Ancak bu, çok daha büyük bir dönüşümün yalnızca başlangıcı ve bu tarihi cadde için yeni ve parlak bir geleceğe doğru atılan ilk adımdır.
Oxford Caddesi'nde yürüdüğünüzde yüzlerce yıllık İngiliz tarihi ve kültüründen geçiyorsunuz. 1864 yılında John Lewis adında hırslı bir genç manifaturacı sokakta ilk mağazasını açtı. Kırk beş yıl sonra Amerikalı girişimci Harry Gordon Selfridge radikal bir fikirle ortaya çıktı: Alışverişi sıradan bir ihtiyaçtan unutulmaz bir deneyime dönüştürmek. Mağazasını göz kamaştırıcı vitrinler, birinci sınıf eğlence, restoranlar ve salonlarla doldurdu. Hatta Edward dönemi İngiltere'sinde nadir görülen bir durum olan kadın tuvaletlerini bile kurdu ve kadınlara şehirden en iyi şekilde yararlanmaları için yeni keşfedilmiş bir özgürlük verdi. İlk müşterilerine kapılarını açarken “herkesi bekliyoruz” dedi.
O zamandan beri bu ruh Oxford Street'in başarısının merkezinde yer alıyor. Onu seviyoruz çünkü sanki hepimize aitmiş gibi geliyor. Gençlerin arkadaşlarıyla ilk alışveriş gezileri için geldikleri yer burasıdır. Ailelerin şenlikli ışıkların ve dekorasyonların büyüsüne hayran kaldığı yer. Ve nesiller boyu Londralıların ve ziyaretçilerin en yeni müziği, modayı ve trendleri keşfetmeye geldiği yer. Burası aynı zamanda İngiliz perakende sektörünün de atan kalbidir; ulusal ekonomimize milyarlarca dolar pompalayan bölge, 2022'de Birleşik Krallık'ın toplam ekonomik üretiminin %1'lik inanılmaz bir kısmını oluşturuyor. Ancak son yıllarda bu ikonik cadde ışıltısının bir kısmını kaybetmeye başladı. Değişen tüketici alışkanlıkları ve salgının mirası olumsuz etkiler yarattı. Ayak sesi düştü. En sevilen mağazalarımızdan bazıları kapılarını kapattı, yerlerini elektronik sigara mağazaları ve şekerleme mağazaları aldı. Çoğu zaman, kaotik, sıkışık bir Oxford Caddesi'ni ziyaret etme deneyimi, dışarıda keyifle geçirilecek bir günden çok, hayatta kalınması gereken bir çetin sınav gibi geldi.
Bu sevilen caddeyi eski ihtişamına kavuşturmak istiyorsak, Harry Gordon Selfridge'in öncü ruhunu yeniden keşfetmeli ve herkesin keyif alabileceği bir alan yaratarak ana caddeye yeni bir soluk getirmeli ve büyük markaları geri getirmeliyiz. Londralıların ve işletmelerin büyük çoğunluğunun desteklediği cesur planlarımız da tam olarak bununla ilgili. Ikea, Puma ve Clarks gibi ünlü isimlerin yeni mağazalara yatırım yapmasıyla birlikte Oxford Street'in ne olabileceğine dair heyecan zaten var.
İnsanların ana caddelerini ziyaret etmek için bir şeyler satın almanın ötesinde bir nedene ihtiyacı var. Ve neredeyse her şeyin kapımıza kadar teslim edilebildiği bir çağda, bu ilke her zamankinden daha fazla önem taşıyor. Oxford Street'e gelmek olumlu bir deneyim gibi gelmeli. Zorlukla kazandığınız paranın yanı sıra vakit geçirmek isteyeceğiniz bir yer. Egzoz dumanından boğulmayacağınız veya yoldan geçen sürücülerin gürültüsünden sağır olmayacağınız bir yer. Ve bu, şehrimizin merkezinde arabalar ve insanlar arasındaki ilişkiyi yeniden dengeleyerek burayı trafik için değil, yayalar için geri kazanmakla başlıyor. Bu yüzden Orchard Caddesi ile Great Portla arasındaki yolun bizim çabalarımız sayesinde açılmasından çok mutluyum.