Üretken yapay zeka tarafından işlevsiz hale getirilen mesleklerde çalışan genç profesyoneller, teknolojinin henüz dokunamadığı alanlarda yeniden eğitim almaya karar verdiler.
Paris'in batısındaki Puteaux banliyösünde bir pastanenin tereyağı kokulu sıcaklığında, 24 yaşındaki Apolline Jude, Saint-Honoré kremasını limonlu-fesleğenli tartların üzerine dikkatle sıkıyordu. Bu, hiçbir makinenin mekanik soğukluğuyla boy ölçüşemeyeceği bir beceri ve sabır işiydi. Kruvasanlar her gün farklı ruh halleriyle, belirsiz boyutlarda ortaya çıkıyordu ve bu kusursuzluk, eski hukuk ve iletişim öğrencisi olan Jude'u mutlu ediyordu. Jude, "Paris'te bir hukuk bürosunda staj yaparken benden ChatGPT kullanarak makale yazmamı istediklerinde çıldıracak gibi oldum. Kendi kendime, 'Ben böyle bir insan olmak istemiyorum' dedim. Bilgisayar olmadan çalışmak ve yapay zeka tarafından tehdit edilmediğimizi bilmek, küçük bir koruyucu balon gibi..." ifadelerini kullandı.
Bir gün önce, Haziran ayında iş-eğitim programı aracılığıyla mesleki pastacılık sertifikasını tamamladığı bu pastanede daimi bir sözleşme imzalamıştı. Jude, "Baro sınavını geçseydim kazanacağım kadar çok para [haftada 39 saat için aylık net asgari ücret olan 1.689 Euro] kazanmıyorum ama sabah kalktığımda işe gitmekten mutluyum ve eve döndüğümde günümden memnunum" diyor.
Üretken yapay zeka 2022'nin sonunda sahneye çıktı. Neredeyse dört yıl sonra, iş yerlerinde kullanımı yaygınlaştı. Mutfak meslekleri, tıpkı el sanatları gibi, genel olarak bu otomasyon dalgasına direndi ve Z kuşağı üyeleri arasında yeniden ilgi uyandırdı. Aralık 2025'te yayınlanan bir LinkedIn-Censuswide araştırmasına göre, 18-28 yaş arasındaki kişilerin yaklaşık %63'ü ofis işi yerine 'uygulamalı' bir kariyeri tercih ettiğini belirtirken, bu oran tüm yaş gruplarında %52 seviyesinde kaldı; %65'i teknik ve manuel işlerin daha fazla anlam sağladığına inanıyor ve %67'den fazlası 'ekran başında e-postalara cevap vererek sıkışıp kalma' fikrini reddediyor.