David Blunkett yakın tarihli bir röportajında, yetişkinlerin ihmal edilmesinin Yeni İşçi Partisi dönemindeki eğitim politikalarına dair en büyük pişmanlığı olduğunu söyledi. İngiltere'de sınıf temelli yetişkin eğitimine yapılan harcamalar, 2003-04'teki 5 milyar sterlinin üzerindeki zirve noktasından geçen yıl 2 milyar sterlinin altına kadar istikrarlı bir şekilde düştü. Yirmi yıllık bir gerilemenin hızla tersine çevrilmesini beklememeliyiz. Ancak Alan Milburn'ün eğitim, istihdam veya öğretim dışında kalan gençlerle ilgili yakında yayınlanacak raporunun, kolejlere destek sağlamasının yanı sıra çıraklık eğitimlerinde mevcut personelden ziyade yeni işe alınanlara öncelik verilmesi gibi değişiklikleri beraberinde getirmesi bekleniyor.
Milletvekillerinden gelen zamanında bir rapor, yaşlı öğrencilerin de bu reformlara dahil edilmesini sağlamayı amaçlıyor. İleri eğitim için oluşturulan partiler üstü grup, özellikle küçük kasaba ve şehirlerde belirgin olan genç yetişkinlerin iş gücü piyasasına katılımındaki düşük seviyeyi ele alma ihtiyacının farkında. Ancak milletvekilleri, mevcut sistemin başarısızlıklarına daha geniş bir perspektiften bakıyor. Hazırladıkları rapor, yetişkin eğitimine yönelik genel bir vizyonun uzun süredir eksik olduğu konusunda ikna edici bir argüman sunuyor.
Ekonomik ve istihdam sonuçları önemlidir. Eğer insanlar inşaat, bilişim veya sosyal bakım alanlarında eğitiliyorsa, sonrasında iş bulabilmeleri önemlidir. Ancak yetişkin eğitiminin ölçülmesi daha zor olan daha geniş bir amacı vardır. Milletvekilleri, yeni beceriler edinmenin daha uzun bir yolculuğun ilk adımı olabileceğine, yani "farklı gelecekler hayal etmeye başlamanın" bir yolu olduğuna dikkat çekiyor. Öğrenme, gelir ve üretkenliğin yanı sıra sağlık ve esenliğe de katkıda bulunabilir. Araştırmalardan elde edilen tutarlı temalardan biri, eğitimin bir sosyal yapıştırıcı olarak rolünü ve sınıfların işverenlerin aradığı insan becerileri için potansiyel bir kaynak olduğunu vurgulayan ilişkilerin önemiydi.
Bakanların henüz ayakları üzerinde duramamış genç yetişkinlere yardıma öncelik vermesi doğrudur. Ancak işten çıkarılma riskiyle karşı karşıya olan, sosyal yardımlardan çıkmayı hedefleyen veya sağlık sorunları nedeniyle manuel işlerden geçiş yapmak isteyen kariyerinin ortasındaki yetişkinlerin de desteğe ihtiyacı var. Matematik ve İngilizce GCSE sınavlarına alternatif olarak vaat edilen modüler sistem gelecek nesiller için yararlı olsa da, 8 milyona varan yaşlı insanın düşük okuryazarlık seviyesi de ele alınmalıdır. Bazı bölgelerde, İngilizce dersi sağlayıcılarının talebi karşılamak için acilen daha fazla kaynağa ihtiyacı var. Aynı durum, yıkıcı kesintilerle karşı karşıya kalan cezaevi eğitimi için de geçerlidir.
Yetişkin eğitimi, arkasında yatan karmaşık idari ve finansal düzenlemelerden dolayı zarar görmektedir. 3,3 milyar sterlinlik çıraklık bütçesi de dahil olmak üzere becerilerle ilgili genel sorumluluk geçen yıl Çalışma ve Emeklilik Bakanlığı'na devredildi. Ancak Eğitim Bakanlığı ileri eğitimdeki rolünü korurken, Whitehall (merkezi hükümet) ile belediye başkanlığı yönetimindeki bölgeler arasındaki yetki paylaşımının bütçede netleşmesi bekleniyor.
Bu rapor, yerel ortaklıklar tarafından geliştirilebilecek İngiltere çapında bir asgari standart öneriyor. İşverenlerin eğitime yatırım yapması için teşvik eksikliği şu anda en ciddi sorunlardan biri. Nitelikli eğitmenlerin işe alınmasını zorlaştıran rekabetçi olmayan ücretler ise bir diğer sorun. Kariyer danışmanlığı ise bir başka eksiklik.
Bu birbirine bağlı eksiklikler göz önüne alındığında, yetişkin eğitimindeki önerilen "rönesans" iyimser görünüyor. Ancak sosyal ve ekonomik katılımın faydalarının güçlü bir şekilde savunulduğu bir dönemde, milletvekilleri aşırı dar reçetelere direnmekte ve öğrenme özgürlüğünü savunmakta haklılar.