Dawn gazetesinin 23 Ekim tarihli başyazısı, Hindistan'ın nükleer silahlı denizaltı devriyeleri konusunda haklı olarak uyarılarda bulundu. Tehlike, denizde yeni bir gemiden çok daha büyük; bu, hassas vuruş yetenekleri, füze savunma sistemleri ve askeri harekat başlatma konusundaki yersiz bir özgüvenle birlikte büyüyen deniz tabanlı bir nükleer güçtür.
Bu gelişmelerin bir 'ilk vuruş' avantajı sağladığını veya savaş için güvenli bir alan yarattığını hayal etmek basiretsizliktir. Pakistan, stratejik dengeyi koruma kabiliyetine ve kararlılığına sahiptir.
Ulusal Komuta Kurumu Danışmanı emekli Korgeneral Mazhar Cemil, 13 Ekim'de Uluslararası Stratejik Araştırmalar Enstitüsü'nde yaptığı konuşmada, sürekli deniz tabanlı caydırıcılığın Hindistan'ın ilan ettiği 'ilk kullanmama' politikasının güvenilirliğini zayıflattığını ve saldırgan bir vuruş duruşuna işaret ettiğini uyardı. Cemil, denizaltılarda operasyonel silahlarla yapılan duyurulmamış denizaltıdan fırlatılan balistik füze testlerinin, yanlış algılama ve tırmanma risklerini artırdığını ekledi.
Pakistan, güvenliğini ve bölgesel dengeyi korumak için tüm uygun önlemleri alma hakkını saklı tutar. Bir hafta sonra İslamabad Nükleer Silahların Yayılmasını Önleme Konferansı'nda, yine Ulusal Komuta Kurumu danışmanı olan emekli Korgeneral Halid Kidwai, Pakistan'ın Hindistan'ın stratejik bir dengesizlik dayatmaya çalışması durumunda seçeneklerini gözden geçireceğini belirterek uyarıyı yineledi.
Haziran 2026'da, Stockholm Uluslararası Barış Araştırmaları Enstitüsü (Sipri), Hindistan'ın 190 nükleer savaş başlığına sahip olduğunu ve bunların 12'sinin ara sıra yapılan caydırıcılık devriyeleri için nükleer enerjili bir balistik füze denizaltısında konuşlandırıldığını tahmin etti. Bu tahmin oldukça düşüktür ve yedi yıl gecikmeli gelmiştir.
Başbakan Modi, INS Arihant'ın ilk caydırıcılık devriyesini 2018'de duyurdu ve Hint Donanması 2019 krizi sırasında tekrar devriye gezdi. Hindistan'ın üç operasyonel balistik füze denizaltısı (SSBN) bulunmakta olup, dördüncüsünün 2027'de hizmete girmesi beklenmektedir.
Gelecek yıl, dört SSBN, 24 tüpten 72'ye kadar savaş başlığı taşıyan füzeleri fırlatma kapasitesine sahip olacak. 2030'larda 12 nükleer balistik ve saldırı denizaltısından oluşan daha büyük bir filo öngörülmektedir.
Hindistan'ın sözde 'ilk kullanmama' taahhüdü, yetenekleri ve siyasi tutumu hesaba katılmadan değerlendirilemez. Hazır ve gizli bir fırlatma platformu, karşı güç hedefleri, füze savunması ve önleyici vuruş söylemleriyle birleştiğinde farklı bir anlam kazanır. General Kidwai'nin 'sıfır uyarı' ile olası bir vuruş hakkındaki değerlendirmesi bu çerçevede okunmalıdır. Pakistan, caydırıcılık kabiliyetinin, rutin modernizasyon olarak adlandırılan Hindistan'ın duruşuyla etkisiz hale getirilmesine asla izin vermemiştir. Stratejik istikrar güvenilir bir dengeye dayanır ve Pakistan bunu her koşulda koruyacaktır.
Genelkurmay Başkanları Komitesi eski Başkanı General Zübeyr Hayat, İslamabad Nükleer Silahların Yayılmasını Önleme Konferansı'nda, eski uluslararası düzenin adil bir alternatif olmaksızın yerini yeni bir düzene bıraktığını savundu.
Onun stratejik noktası burada da geçerlidir: Tercih edilen bir devlet için stratejik muafiyetler ve ardından komşusunun dengeleme önlemlerine karşı duyulan alarm, eşit güvenlik üretmez. Hint Okyanusu'nun nükleerleşmesi, Pakistan endişelerini dile getirdiğinde başlamadı. Bu, Hindistan'ın uluslararası toplumun onun hırslarını iyi niyetli olarak görme eğilimiyle desteklenen ve körüklenen riskli tercihleriyle başladı.
Mayıs 2025, bu varsayımın karada ve havada yarattığı tehlikeyi gösterdi. Marka-i-Haq'ın birinci yıl dönümünde, Cumhurbaşkanı Asıf Ali Zerdari, Hindistan'ın Pahalgam'daki sahte bayrak operasyonunu önceden planlanmış saldırılar için bir kılıf olarak kullandığını yineledi. Hindistan, Pakistan'ın teklifini görmezden geldi.