1962 yılında Hindistan, Ladakh ve Kuzey Doğu Sınır Ajansı'nda (NEFA) Çin'in işgaline karşı çetin ve umutsuz bir mücadele yürütüyordu. Çin kuvvetleri devasa bir saldırı başlatarak Hint birliklerini birden fazla cephede geri püskürtmüştü. O dönemin başbakanı Jawaharlal Nehru, Batılı güçlerden, özellikle ABD ve İngiltere'den, Çin kuvvetlerinin durdurulamaz ilerleyişini durdurmaya yardımcı olmak için acilen çok ihtiyaç duyulan askeri yardım göndermelerini talep eden çılgınca bir çağrıda bulundu. Batılı güçlerden askeri yardım gelmesine ve Çin'in Kasım 1962'de tek taraflı ateşkes ilan edip doğudaki işgal edilen bölgelerin çoğundan çekilmesiyle savaş sona ermesine rağmen, Çin'in saldırgan politikasından kaynaklanan tehlike her zaman varlığını koruyordu.
İşte tam da bu arka planda UK ve ABD, alt kıtayı Komünist güçlerden korumak amacıyla Hindistan ve Pakistan'ın Çin'e karşı ortak savunmasına yönelik daha önce ortaya atılmış bir fikri incelemeye başladılar. ABD Dışişleri Bakanlığı arşivlerinde, İngiltere Başbakanı Harold Macmillan'ın 13 Aralık 1962'de Başkan John F. Kennedy'ye yazdığı ve 1962 Çin-Hindistan Savaşı'na stratejik bir yanıt olarak alt kıtanın Çin'e karşı ortak bir Hindistan-Pakistan savunmasını öneren bir mektup yer almaktadır. Mektup, kısa vadeli askeri yardımı Keşmir'in uzun vadeli siyasi çözümüne, sınırlı Batı taahhütlerine ve bölgesel paktlar aracılığıyla her iki ülkeyi de bir Batı nükleer şemsiyesi altına alma olasılığına bağlıyordu. Ayrıca Oku | Askeri Özet: Nehru, 1962 savaşından önce erken dönem Hindistan-Çin askeri bağlarını nasıl aradı?
1962 Savaşının Arka Planı
Savaş, 20 Ekim 1962'de Ladakh ve Kuzey-Doğu Sınır Ajansı'nda koordine edilmiş Çin taarruzlarıyla başladı. Yüksek rakımlı dağ savaşı için daha iyi hazırlanan ve iklime uyum sağlayan Çin kuvvetleri hızla ilerledi. Arazi için yetersiz donanıma sahip olan ve "ileri politika" altında lojistik ve siyasi eksiklikler nedeniyle eli kolu bağlanan Hint birlikleri ağır kayıplar verdi. Kasım ortasına gelindiğinde, ikinci bir Çin hamlesi Assam ovalarına doğru daha derin ilerlemeler tehdidinde bulundu. 21 Kasım'da Çin bir ateşkes ilan etti ve Aksai Chin'in kontrolünü elinde tutarken doğuda işgal edilen bölgelerin çoğundan çekildi. Sonuç, Hindistan için askeri ve siyasi bir utanç oldu.
Başbakan Jawaharlal Nehru'nun bağlantısız, idealist dış politikası ve savunmaya yapılan yetersiz yatırımlar gün yüzüne çıktı. Hindistan acilen Batı'nın askeri yardımlarını aradı ve hatta Nehru, şehirleri korumak ve Hindistan Hava Kuvvetleri'ni desteklemek için Amerikalılar tarafından kullanılan ABD Hava Kuvvetleri filolarını ve radar desteğini talep etti. Orta Doğu Antlaşması Teşkilatı (CENTO) ve Güneydoğu Asya Antlaşması Teşkilatı'nda (SEATO) resmi bir müttefik olan Pakistan ise durumu ihtiyatla izledi. ABD arşivleri, büyük ölçekli Batı silahlarının Hindistan'a verilmesinin alt kıtadaki askeri dengeyi değiştireceğinden ve Keşmir anlaşmazlığı üzerindeki Batı nüfuzunu azaltacağından korktuğunu ortaya koyuyor.
Eş zamanlı olarak Pakistan, Keşmir'de işgal ettiği bölgelerde Çin ile sınır müzakereleri yürütüyordu ve bu durum 28 Aralık 1962'de ilan edilen "ilke olarak anlaşma" ile Mart 1963'te Shaksgam bölgesini devreden resmi bir anlaşmayla sonuçlandı. ABD'li ve İngiliz yetkililer Pakistan'ı Hindistan'ın krizini sömürmemesi konusunda uyardı ve Keşmir üzerindeki her türlü fırsatçı hamleyi dizginledi.
Açıklamalı | Hindistan 1962 savaşını Çin'e karşı neden kaybetti ve kalıcı dersler nelerdir?
Macmillan'ın Önerileri
Ateşkesten kısa bir süre sonra gönderilen Macmillan'ın mektubu, Hint Ordusunun acilen yeniden donatılmasını savunan tutarlı bir Batı yaklaşımını ortaya koydu. Çin'e bakan beş veya altı Hint tümeninin uzmanlaşmış şekilde donatılması gerektiğini belirtti.