Gelen kutusunun işkencesi, başındaki ve sonundaki köhnemiş klişelerle katlanılmaz bir şekilde daha da kötüleşiyor. Yeter artık!\n\nE-posta bir insan olsaydı, ergen kıyafetleri giymiş ve güncel kalmaya çalışan umutsuz bir yetişkin olurdu. 55 yaşında olmasına ve pek çok iletişim teknolojisi tarafından geride bırakılmasına rağmen, işlevselliği ilk kez yaygın olarak benimsendiği zamankiyle büyük ölçüde aynı kalıyor. Maalesef etrafındaki görgü kuralları da öyle.\n\nDiğer iletişim biçimleri gereksiz metinsel detaylardan çoktan arınmışken, e-posta iletişim tarzları hâlâ bir metin mesajından ziyade telgrafa daha yakın duruyor. En son kontrol ettiğimde, neredeyse hiç kimse yeni bir e-posta almaktan zevk almıyor – ta ki bu e-posta size işten ayrılmanızı ve e-postayı tamamen bırakmanızı sağlayacak büyük bir nakit kazancını haber vermiyorsa. Yine de, nedense birçok kişi yanıtlarına “E-postanız için teşekkür ederim!” diyerek başlıyor. Bunu İngiliz dilindeki en az ikna edici cümlelerden biri olarak öne sürebilirim.\n\nSayfanın diğer ucunda ise dijital çağın en yaygın ama tamamen gereksiz alışkanlıklarından biri yer alıyor: e-posta imza kapanışı. Henüz fark etmeyenler için söylüyorum, bir e-postanın sonuna adınızı yazmanıza gerek yok – zaten sizden geldiğini görebiliyorum. Adınızı biliyorum. Outlook adınızı söylemek için olağanüstü çaba sarf etti. Gelen kutumda, “gönderen” alanında ve yazışma zincirinde var ve muhtemelen son e-mektubumu istemeye istemeye doğrudan size yazdım.\n\nVe bir de bundan önce gelmesini uygun gördüğünüz her türlü son süsleme biçimi var. Bana göre, “saygılarımla” (kind, best veya diğerleri) kavramının tamamı köhnemiş ve aşırı resmi; neredeyse her şeyi bir balmumu mühürle mühürleyip atlı kuryeyle göndermeye yakın. Ancak bundan daha kötüsü, işleri kapatmanın yeni yolları. “Dayanışmayla”, “Hayal etmeye devam et” ve Covid döneminin nihai klasiklerinden biri: “umarım pozitif kalıyor ve negatif test veriyorsunuzdur”. Bu durum, kapanış olarak “KR” (Kind Regards kısaltması) kullanımında mantıksal zirvesine ulaşıyor. Artık kelimeleri yazacak kadar bile “içten bir saygı” hissetmediğimizi itiraf etmeye başladık – ancak gelenek devam ediyor.\n\nEkli oldukları e-postaların uzunluğunu düzenli olarak aşan e-posta imzalarından hiç bahsetmiyorum bile. İsim, unvan, cep telefonu numarası, ofis numarası, LinkedIn profili, logo, çevre sorumluluğu uyarısı, gizlilik bildirimi, çalışma saatleri beyanı ve Maya Angelou'dan bir alıntı. Hepsi şu mesajı içeren bir e-postaya iliştirilmiş: “5 dk geç kalıyorum!”\n\nBununla birlikte, iş dünyasının sert gerçeği gereği, dijital hoşnutsuzluğumuzu ifade edecek bazı araçları korumamız gerektiğini takdir ediyorum. Bu nedenle, “saygılarımla” kelimesine izin vereceğim tek kullanım, alıcıya karşı kör ve mutlak bir düşmanlığı iletmek için bir e-postanın sonuna yerleştirilen durumdur.\n\nTom Gill, Londra'dan serbest gazeteci ve danışmandır, Melbourne'de yaşamaktadır.
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.