Arama sonuçlarında daha fazla makale keşfedin Çok uzak olmayan bir zamanda hepimiz az çok sinema kültürüne kapılmıştık. filmler bizi sadece eğlendirmekle kalmıyor, modadan arkadaşlıklara kadar her şeyin tonunu belirliyor ve bize kolektif coşku anları yaşatıyordu. Jurassic Park, Kuzuların Sessizliği, Matrix, Hayalet Avcıları, Baba, Yıldız Savaşları, Pulp Fiction gruplardaki konuşmaları, basın haberlerini ve tüm nesilleri tanımlayabilir. Günümüzde etkileyici yapımlara rağmen bir filmin aynı kültürel gücü kazanması daha zor görünüyor. Nolan'ın Odyssey'i bu yaz ortalığı karıştırdı ama asıl amacı hayranlar ve düşmanlar yaratmaktı. Fotoğraf: "E.T." 1982'de sinemalarda gösterime girdi, neredeyse bir yıl orada kaldı / Wikimedia Commons
90'lı yıllarda alternatiflerin kısıtlı olması ve ününün hızla yayılması nedeniyle Jurassic Park mutlaka izlenmesi gereken bir filmdi. Bugün mutlaka görülmesi gerekenler listesi, her kullanıcının algoritmik balonuna göre tasarlanmış Netflix orijinal içerikleri, yüksek profilli kablolu diziler, ayrıntılı YouTube videoları ve TikTok dizilerinden oluşan bir dağın altına gömüldü. "E.T." 1982'de sinemalarda gösterime girdi ve neredeyse bir yıl orada kaldı. Bugün, Oscar adayı filmler bile, akış uçurumunda kaybolmadan önce birkaç ay boyunca trend olmayı başarabilirlerse şanslılar. Bu kadar çok seçenek varken ve merkezi bir kültürel nabız yokken, bir filmin "günün yumurtası" olması nadirdir.
Gece yarısı prömiyerleri için sıraya girdiğimiz günleri kim unutabilir? Yabancılarla dolu bir oda birlikte bir olay örgüsünü deneyimlediğinde kolektif nefes tutuldu mu? Bu ortak ritüel artık büyük ölçüde ortadan kalktı, artık çoğu film akış platformlarında fazla tantana olmadan sona eriyor. “The Irishman” Netflix'te yayınlandığında, açılış hafta sonu yoktu, kalabalıklar yoktu, sadece milyonlarca insan onu farklı oranlarda izliyordu, bazıları onu bölümlere ayırıyordu, bazıları ise asla bitiremiyordu; itiraf ediyorum, ikincileri arasında. Filmleri kültürel bir Noel gibi gösteren kolektif deneyimin yerini, herhangi bir şeyi istediğimiz zaman, çoğunlukla gelişigüzel bir şekilde telefonlarımızda izlemenin kolaylığı aldı.
Matrix siyah deri paltoları gece neo'sunun sembolü haline getirirken, Garden State filmi tüm neslin indie gitar müziklerine olan sevgisini yeniden canlandırdı Clueless ve Basic Instinct 90'ların modasını etkiledi ve The Matrix siyah deri paltoları gece neo'sunun sembolü haline getirdi; Garden State filmi ise tüm neslin film müziğinde indie gitarlara olan sevgisini yeniden canlandırdı. Artık işler tersine döndü, filmler çoğunlukla TikTok meme'lerine dönüşüyor veya güncelliğini korumak için viral argo kullanılıyor. Kültürel bayrak sosyal medyaya geçti ve filmler öncülük etmek yerine onları takip ediyor. Bkz. Arka Odalar ve Takıntı. 2000'li yılların başında Julia Roberts, Denzel Washington ve Tom Hanks gibi isimler, herhangi bir "süpermen pelerinine" ihtiyaç duymadan, bir filmi sırtlarında taşımaya yetiyordu.
Günümüzde en iyi aktörler bile bir filmi hit yapmakta zorlanıyor.