— P Ahalya 12. Sınıfta Fiziğin beni yendiği akşamlar oldu. Ders kitabını bir kenara bırakır, o sırada hangi romanı okuyorsam onu alır ve bir saatimi tamamen başka bir yerde geçirirdim. Okumak, kendimi bildim bileli bir alışkanlıktı ama o akşamlarda bir alışkanlıktan daha fazlası gibi gelmeye başladı. Bana gerçekten anlamlı gelen bir şeymiş gibi geldi. 23 yaşındayım, Tamil Nadu'daki Theni'denim ve şu anda Dilbilimi araştırdığım IIT Haydarabad Liberal Sanatlar Bölümü'nde ikinci sınıf doktora öğrencisiyim. Beni buraya getiren yol Arakkonam, Port Blair, Secunderabad, Mumbai, Tiruchirappalli'den geçiyor ve çoğu kişinin bir HTE'de bulmayı beklemeyeceği bir konu. Babam Hindistan Donanması'nda çalışan bir savunma sivili. Bu işin getirdiği hayat, okulumun da onunla birlikte taşınması anlamına geliyordu. Ülke çapında dört farklı yerde Kendriya Vidyalaya okullarında okudum. Böyle büyümek, yeni bir şehre gelmek, yeni bir çevre oluşturmak, normalin yeni bir versiyonunu öğrenmek bana hiçbir sınıfın öğretemeyeceği şeyleri öğretti. Bu aynı zamanda yeni ortamlara uyum sağlamanın hiç düşünmeden yaptığım bir şey olduğu anlamına da geliyordu. 11. ve 12. Sınıflarda Bilgisayar Bilimleri akışındaydım: matematik, fizik, kimya, İngilizce. Ailem her zaman önde gelen bir teknik kurumda eğitim göreceğimi umuyordu ve ben de kendim için benzer bir şey hayal etmiştim. Ama fizik kendini bir duvar gibi göstermeye devam ediyordu ve ben o akşamlar onun yerine romanlara uzanmaya devam ediyordum. Bir noktada, daha önce sormadığım bir soruyu sormaya başladım: Ya ilgimi çeken şey, dil, okuma, bir cümlenin dünyaya dair anlayışınızı değiştirebilme şekli, bir alan olarak ciddiye alınmaya değerse? Neden STEM dersleri yerine İngilizceyi seçtim 12. sınıftan sonra herkesi şaşırtan bir karar aldım. İngilizce lisans eğitimine devam etmeyi seçtim. Bu, NIT Tiruchirappalli'de İngilizce Yüksek Lisansı yapılmasına yol açtı; ailem teknik bir kurum umuyordu ve NIT Trichy, benim ilgi çekici bulduğum bir müfredata sahip İngilizce yüksek lisansı teklif etti. Grubumuz küçüktü, sadece 17 öğrenci vardı ve kurslar yoğundu. İnsanların dili nasıl edinip kullandıklarının biyolojik ve bilişsel temellerini inceleyen Biyodilbilim ile orada tanıştım. O konu daha sonra gelen her şeyin yönünü değiştirdi. Yüksek lisans tezimi ilgili bir konu üzerine yazdım ve bitirdiğimde ne yapmak istediğimi biliyordum. Yardımcı doçentlik için UGC NET sınavına girdim ve ilk denememde başarılı oldum. Daha sonra daha zorlu bir çıta olan Junior Research Fellowship sınavına hazırlandım ve onu da geçtim. Doktora programları aramaya başladığımda tek bir kuruma başvurdum: HTE Haydarabad. Yedek olarak değil, ilk ve tek seçenek olarak kabul ediliyor. Beşeri bilimler bölümündeki araştırma ortamı ve dil ile bilişsel bilimin kesiştiği noktada bir programın varlığı tam da aradığım şeydi. IITH'ye kabul süreci bir kısa listeyi, bir araştırma teklifini ve çevrimiçi bir röportajı içeriyordu. Teklifi yazmak gerçekten zordu; Kendimi hazır hissetmiyordum ve bir sonraki döngüyü beklemeyi düşündüğüm anlar oldu. Kıdemlilere, NIT Trichy'deki araştırma akademisyenlerine ve benzer bir şey yapmış olan herkese ulaştım. Yüksek lisans tezim sırasında okuduğum makaleler etrafında bir öneri oluşturdum. Teslim ettim ve geçtim. IITH'ye Temmuz 2025'te katıldım. Kampüs değer verdiğim bir şekilde açık.
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.