Açıklamalar İbrani Devleti, Ekim 2025'teki “ateşkes”ten bu yana, sınırlarını korumak amacıyla bu üç cephede işgal ettiği toprakları güvenlik kuşağı olarak sundu. Bu bölgelerde ordunun konuşlandırılmasına kitlesel yıkım, nüfus yer değiştirmeleri ve hiçbir şeyin geçici olduğunu garanti etmeyen yeni askeri altyapılar eşlik ediyor.
Mahmud Abou Roukba, evinin yıkılmasının “artık yasını tutmuyor” ancak evine, Gazze Şeridi'nin kuzeyindeki Cebaliya'ya dönmek için her şeyini vermeye hazırdı. İsrail'in 7 Ekim 2023'teki Hamas terör saldırısından bu yana yabancı basının Gazze'ye bağımsız erişimini yasakladığı 42 yaşındaki bu eski işçi, "En azından mahallemize dönebilseydik, brandalarla veya orada bulabildiğimiz her şeyle bir şeyler inşa edebilseydik..." diyor. Ailesiyle birlikte birkaç kez taşınmak zorunda kalan kendisi, Han Younès yakınındaki Al-Mawassi'deki sağlıksız kamplarda bir çadırda hayatta kalıyor. Evi, İsrail ordusunun Gazze'deki Filistinlilerin geçmesini yasakladığı sınır olan "sarı çizginin" doğusunda bulunuyordu.
"Sarı çizgi", İsrail ordusu tarafından düzenli olarak ihlal edilen Ekim 2025 tarihli "ateşkes" anlaşmasıyla planlanan İsrail'in geri çekilmesinin ilk aşamasını hayata geçirecekti. Ancak fiilen bir iç sınır haline geldi. Batıda iki milyondan fazla insan harabelere ve derme çatma kamplara sıkıştı. Doğuda, İsrail askeri kontrolü altında, nüfusa kapalı devasa bir alan uzanıyor. İlkbaharda “turuncu çizgi” olarak bilinen ikinci bir sınır, bu bölgenin çevresini daha da genişletti. Birleşmiş Milletler'e (BM) göre şu anda ülke yüzölçümünün neredeyse %65'ini kapsıyor. İsrail ordusu işgal altındaki bu bölgeleri, ülkenin sınırlarını güvence altına almayı amaçlayan bir tampon bölge olarak sunuyor. Bu askeri mantık Güney Lübnan ve Güneybatı Suriye'de de işliyor. Bu makalenin okunacak %86,22'si kaldı. Geri kalanı abonelere ayrılmıştır.