Ülkemizde böyle bir girişim var mı, yoksa benim hayal ürünüm mü? Elbette işçi dövizlerine yönelik bir girişim var ama ihracata yönelik bir girişim yok. Birinin varlığını, diğerinin garip yokluğunu merak ediyor insan. İhracat durgunlaşıyor ve işçi dövizleri artıyor. İhracat akılsız politikalar yüzünden mi yoksa onlara rağmen mi düşüyor? İşçi dövizleri iyi politika girişimleri nedeniyle mi yoksa onlara rağmen mi artıyor? Buradaki amaç, işçi dövizi girişimini veya onun sürekli yenilenen baskısını karalamak değil, ihracata işçi dövizinden daha fazla politika önceliği verilmesi gerektiğini vurgulamaktır; çünkü bir bakıma, büyümeyi teşvik edecek şekilde, ihracat işçi dövizlerinden çok daha önemlidir. Burada nedenlerini araştırıyoruz. Bu makale işçi dövizlerini azaltmaya değil, ihracatı artırmaya odaklanıyor. Aslında işçi dövizlerinin desteklenmesine devam edilmesi gerekiyor. Hem ihracat hem de işçi dövizleri ekonomimiz için önemli. Her ikisi de cari açığın kontrol altına alınmasına yardımcı oluyor.
İhracat, halihazırda ülkede istihdama doğrudan ivme kazandıran tarım, sanayi ve hizmet sektörleri tarafından yönlendiriliyor. Bu ivme aynı zamanda ihracat endüstrilerinde çalışan hanehalkı üyelerinin harcamaları yoluyla ekonomi üzerinde dolaylı bir etkiye de sahiptir. Yabancı paralar, Pakistanlı işçi çalıştıran ve onlara yurt dışında ödeme yapan yabancı ülkelerdeki artan üretimin ardından geliyor. Yurtdışındaki kazançlarının/birikimlerinin bir kısmı evlerine, ailelerine gönderiliyor. İşçi dövizlerinin ekonomik etkisi dolaylıdır ve döviz alan ailelerin harcamalarından kaynaklanmaktadır. Dolayısıyla her ikisi de cari işlemler hesabındaki boşluğu doldurmaya yardımcı oluyor, ancak ihracatın büyüme etkisi hem doğrudan hem de dolaylı, işçi dövizleri için ise yalnızca dolaylı. Çok daha önemli olan bir diğer nokta da, ekonominin verimliliğini artırmak için ihracatı artırmanın büyüme açısından çok önemli olduğudur. Bu, Pakistan'da artan işçi dövizleri için geçerli değildir; ancak dövizlerin daha büyük bir kısmının ihracata yönelik üretime gitmesi teorik olarak mümkündür.
Politika yapıcılarımız ihracatın önemini unutmuş görünüyor. İhracatı artırmaya yönelik bir politikanın, işçi dövizlerini artırmaya yönelik bir politikaya göre üretkenliği artırma olasılığı daha yüksektir. Artan üretkenlik, uzun vadeli sürdürülebilir büyümeyi ateşleyebilir. İhracat yerli firmaları uluslararası rekabete, daha iyi yönetim uygulamalarına, uluslararası kalite standartlarına, küresel tedarik zincirlerine ve yeni teknolojilere maruz bırakır. İhracatçıların daha üretken olma eğiliminde olduklarına ve ihracattaki artışın verimlilik artışları yaratabileceğine dair önemli ampirik kanıtlar vardır. Örneğin, Dünya Bankası ülkeler arası örneklemde ihracattaki yüzde 10'luk artışın daha yüksek istihdam, kazanç ve üretkenlik ile ilişkili olduğunu bildiriyor.
Dikkat edilmesi gereken bir diğer nokta da, ihracattan önce her zaman üretim ve istihdamdaki gerçek artışın (doğrudan etki) yanı sıra ihracatla ilgili çalışanların ücret harcamasıyla mümkün olan tüketim yoluyla dolaylı etkinin gelmesidir. Bunu, ekonomik etkisi yalnızca dolaylı olmayan, aynı zamanda havalelerin alınmasını da takip eden işçi dövizleriyle karşılaştırın. Bu, sürdürülebilir ihracat büyümesine öncelik vermenin ülkede daha fazla istihdam yaratacağı ve iş bulmak için yurt dışına itilen işsizlerin hayatlarını tehlikeye atarak çaresizliğini azaltacağı anlamına geliyor. Aynı zamanda ihracatın artması, ekonomimizin çok ihtiyaç duyduğu üretkenliği de artıracaktı. Bu nedenle işçi dövizlerinin ihracatın alternatifi olarak görülmemesi gerekiyor. İhracat, işçi dövizlerinden daha güçlü bir şekilde teşvik edilmelidir. Büyümeyi teşvik etmek açısından fuar