Doña Célia zaten konuşmakta zorlanıyor. Ama 80 yaşında olmasına rağmen hâlâ orada, kanyonun eteğinde, yarım asırdır olduğu gibi, büyük São Paulo'daki Metalurjistler Birliği'nin genel merkezinin bulunduğu binanın lobisindeki küçük barı ve tişörtler ve diğer hediyelik eşyaların satıldığı küçük dükkânı işletiyor. Posterlerden birinde “Lula, her şeyin başladığı yer” yazıyor. Burada, São Paulo megapolünün uydu şehirlerinden biri olan São Bernardo do Campo'da (21 milyondan fazla nüfus) başladı aslında her şey: Sokaklarda ayakkabı boyamaya gelen, sonra metal işçisi ve sendika lideri olan ve yolun sonunda gezegendeki en eşitsiz ülkelerden birinin başkanı olan çocuğun efsanesi. Küçük mağaza Luiz Inácio Lula da Silva'nın ve birçoğu Papa Francis'in fotoğraflarıyla dolu. Duvarda, Time dergisinin, Brezilya başkanının kendi el yazısıyla Bayan Célia'ya ithaf edilmiş resminin yer aldığı bir kapağı asılıdır. İkilinin birbirine sarıldığı bir fotoğraf var. Röportaj vermediğini sert bir şekilde yanıtlıyor. Ancak gazeteci ona bu Pazar günü ultra Flávio Bolsonaro'nun kazanacağı olası bir zaferden korkup korkmadığını sorduğunda Bayan Célia atlıyor: "Korku mu? Korku bir hata. Burada korku yok!" Hayatının yarısından fazlasını orada geçirdiğini belirtiyor ve şu sonuca varıyor: “Lula benim her şeyim.” Metal işçileri sendikasının dört katlı binası Lulizmin sığınağı haline geldi. Şimdiki başkanın kuklası her yerde, büyük tarihi şahsiyetlerin heykelleriyle karışık: Gandhi, Che Guevara, Rosa Luxemburg... İkinci katta, 1975-1981 yılları arasında sendikayı yönetirken kullandığı ofisi küçük bir müzedeymiş gibi yeniden inşa ettiler: daktilo, telefon, çağrılacak masa zili, deri kaplı ajanda... Lula, yargılandıktan sonra cezaevine giriş emrini yerine getirmeden önce 2018'de iki gece kendini buraya kilitledi. mahkumiyet. Her şey tarihi bir cila kazanıyor, hatta İşçi Partisi (PT) liderinin sekiz yıl önce 8 Nisan'da polise teslim olmadan önce geçtiği kırmızı dış kapı bile. En son 4 Ekim'de, ilk turun oynandığı gün buradaydı. Hayatının çoğunu yaşadığı şehirde oyunu kullandıktan sonra merhaba demeye geldi. Duvarlara ya da zemine yazılan her yerde var olan bir kelime ortaya çıkıyor: “Luta” (kavga). Bu Pazar günkü belirleyici başkanlık seçimiyle ilgili konuşmalar, Lula'nın ilk turdaki yenilgisi karşısında aynı ruha hitap ediyor. Genç bir çalışan, "İnsanların kıçına tekme yediler ve artık uyandılar" diyor. Yönetim üyelerinden biri olan Jonas Brito da Silva koridorda beliriyor: —Şimdi fabrikaların çıkışına gidiyoruz, broşür dağıtacağız ve gidip oy verebilmeleri için işçilerle konuşacağız. —Zaten çok ikna olmuş olacaklar… —Hepsi değil. Bolsonaro'ya oy verenler de var. Volkswagen, ilk Güney Amerika tesisini 1950'lerin sonlarında São Bernardo'da kurdu. Burada, Brezilya popüler kültürünün adlandırdığı şekliyle fusca'da binlerce böcek üretildi. Alman markası, Mercedes Benz ve Scania'nın önünde, ülkenin otomotiv başkentindeki ana fabrika olmaya devam ediyor. Volklarda birkaç kuşak aile yaşadı; buna böyle diyorlar. Temmuz ayından bu yana sendikanın başkanı olan ve babasının çalıştığı fabrikaya çırak olarak giren Wellington Damasceno gibi. “Bunlar günler
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.