Şubat ayında ABD-İsrail'in İran'a saldırısıyla tetiklenen savaş başlamadan önce Körfez monarşileri dünyanın imrendiği refah hayalini yaşıyordu. Hidrokarbon yakıtlı ekonomileri, birkaç yıldır Orta Doğu'nun diğer bölgelerini sarsan Gazze'deki çatışmadan aşılanmış gösterişli büyüme vahalarıydı. Onlarca yıllık ABD güvenlik garantileri ve milyarder şeyhlerin çatışma arabuluculuğuyla desteklenen Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri ve Katar, ekonomik çeşitlendirme programlarına şaşırtıcı miktarda para yatırırken, barışçıl fırsatlar ülkeleri olarak imajlar geliştirdiler. Çoğunlukla Batı'ya yatırılan trilyonlarca dolarlık egemen varlık fonlarının desteklediği Körfez İşbirliği Konseyi'nin (KİK) bu önde gelen ülkeleri, petrol ve gazdan küresel geçişin ortasında ekonomilerini yeniden konumlandırmak için dönüştürücü programlar başlattı. Benzer çeşitlendirme girişimleri diğer üç Körfez İşbirliği Konseyi üyesi Kuveyt, Umman ve Bahreyn'de de yaşanıyordu.
Analistlere göre, uzun vadeli ekonomik istikrara yönelik bu tür bir değişim, özellikle Gazze'deki katliama yönelik toplumsal öfkenin arttığı bir dönemde, Körfez monarşilerinin büyüyen genç nüfuslarının gözünde siyasi meşruiyetini korumak açısından önemli. Körfez İşbirliği Konseyi (Körfez İşbirliği Konseyi) devletlerinin yanı sıra Pakistan ve Türkiye gibi diğer Müslüman çoğunluklu hükümetler, sonunda ABD Başkanı Donald Trump'ı Gazze savaşını Ekim 2025'te bitirmeye ikna ederek Körfez ekonomilerine ilişkin iyimserliği tazeledi. Ancak Gazze ateşkesinden kısa süre sonra İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu Trump'ı İran'a karşı savaşa girmeye ikna ettiğinde her şey değişti. İran, İsrail'e misilleme yapmak yerine, enerji altyapısına, havalimanlarına ve Hürmüz Boğazı'ndan geçen gemilere saldırarak öfkesini Körfez İşbirliği Konseyi ülkelerine de yöneltti.
Trump, 5 Kasım'daki ara kongre seçimlerinin ardından İran'la savaşı siyasi açıdan sonuçsuz bir şekilde sona erdirmek ve askeri gerilimi tırmandırmak da dahil olmak üzere seçeneklerini tartarken, Körfez bölgesinde belirsizlik hüküm sürüyor. Geçtiğimiz ay Suudi Arabistan ile Tahran'ın Husi isyancı müttefikleri arasında Yemen'de patlak veren savaş bu kaygıları daha da artırdı. Zorunluluğun etkisiyle Körfez İşbirliği Konseyi hükümetleri ekonomilerini istikrara kavuşturma planlarını açıkladılar. Bloğun en büyük iki ülkesi Suudi Arabistan ve BAE, İran savaşının neden olduğu potansiyel bir teknik durgunluğun eşiğindeyken, Katar zaten bir durgunluk içinde. Körfez İşbirliği Konseyi'nin en büyüğü olan Suudi Arabistan ekonomisi, bu yılın ikinci çeyreğinde, ilk çeyrekteki yüzde 3'lük büyümeden yüzde 4,8 düştü. Körfez'in lojistik merkezi olan BAE ekonomisi aynı dönemdeki yüzde 3'lük büyümeden yüzde 2,1 oranında azaldı.
Katar'ın ekonomik görünümü kötüleşti; GSYH ikinci çeyrekte yüzde 15,7 düştü, ilk çeyrekteki yüzde 7'lik düşüşten hızlandı. Uluslararası Para Fonu'nun (IMF) 13 Ekim'de yayınlanan tahminlerine göre, BAE'nin 2026'da GSYH'sinde, savaş öncesi yüzde 3,1'lik büyüme tahminine göre yüzde 3,9'luk bir düşüş kaydetmesi beklenirken, Suudi Arabistan'ın daha önce tahmin edilen yüzde 4,6'lık büyümeden bu yıl yüzde 3,3 oranında düşmesi bekleniyor. Bahreyn, Kuveyt ve Katar'ın 2026'da çift haneli GSYİH daralması kaydetmesi bekleniyor. IMF gibi Dünya Bankası da, düşmanlıkların bu yıl sona ermesi ve Hürmüz Boğazı'ndan engelsiz geçişin önümüzdeki Mart ayında yeniden sağlanması halinde Körfez İşbirliği Konseyi ekonomilerinin 2027'de toparlanacağını öngörüyor. Tim Callen, eski şef