Maksimum kayıtlı öğe sayısına ulaştınız. Daha fazlasını eklemek için kayıtlı listenizden öğeleri kaldırın. Hediye eşyalarınızın tamamını kullandınız. 3 adet daha her ayın 1'inde satışa sunulacak. "Avrupa'nın sorunu şu ki Beyaz Saray şu anda bir Rus varlığı tarafından işgal ediliyor." Bu açıklama, manşet arayan heyecanlı bir politikacı tarafından değil, bu yıl Brüksel'de NATO'nun diplomatik temsilcileri arasında verilen özel bir öğle yemeğinde büyük bir Avrupa ülkesinin büyükelçisi tarafından yapıldı. İlginçtir ki, masadaki hiç kimse (buna ABD büyükelçisi dahil değildi) karşı çıktı. Bu anekdotu, bu ay Estonya'nın başkenti Tallinn'de buluştuğum öğle yemeğinde bir misafir bana anlattı. Marko Mihkelson, parlamentosunun dış ilişkiler komitesinin uzun süredir hizmet veren başkanıdır. Bir zamanlar Moskova'da dış muhabir olarak görev yapmış bir Rusya akademisyeni ve gazetecisi olan kendisi, ülkesinin önde gelen stratejik düşünürlerinden biridir.
Kiev'deki Yalta Avrupa Stratejisi konferansının ardından Baltık ülkelerine yaptığım ziyaretin bir parçası olarak Mihkelson'la tanıştım. Politikacılar, üst düzey yetkililer, askeri liderler, gazeteciler ve düşünce kuruluşlarıyla bir hafta süren görüşmelerden oluşan program, Londra'da diplomatik temsilciyken tanıştığım dışişleri bakanı Baiba Braze'nin himayesinde Letonya büyükelçiliği tarafından düzenlenmişti. NATO büyükelçisinin sözleri, pek çok Avrupalı lider ve diplomatın Donald Trump hakkında hissettiği öfkeyi açık bir dille yansıtıyor. Amacı bir komplo teorisi geliştirmek değil, gözlemlenebilir bir gerçeği dramatize etmekti: Trump'ın dış politikasının (kasıtlı bir niyetten çok aptallık ve cehaletten kaynaklanmış olması muhtemeldir) Vladimir Putin'in çıkarlarına bundan daha fazla hizmet etmesi pek mümkün değildi.
Trump'ın dünyanın en büyük siyasi yırtıcısının onayını arama dürtüsüne boyun eğmeye alıştık. Ancak bu, bulunduğu makama açıkça uygun olmayan bir adamın muhtaçlığından çok daha ciddidir. Amerika'nın kendi gözetiminde rolünü liberal demokrasinin savunucusu ve küresel hukukun üstünlüğünün savunucusu olarak gördüğü yönündeki her türlü iddiayı terk eden Trump, kapsamlı bir şekilde Putin'in ve Rusya'nın birlikte hareket ettiği diğer diktatörlerin ekmeğine yağ sürdü. Mihkelson'la konuşmamdan iki hafta sonra Trump'ın Rusya'dan dizel satın alma ve böylece Rus savaş makinesinin finansmanına yardımcı olma ve ona yönelik yaptırımları askıya alma kararı geldi. Bunu yaparak, Rusya'nın Ukrayna'ya karşı savaşının başarılı olmamasının Avrupa'nın güvenliği açısından ne kadar hayati önem taşıdığı konusunda birleşen Amerika'nın NATO müttefiklerinin stratejik duruşunu baltaladı.
Avrupalılar arasında hiçbiri bunu Baltık ülkelerinden (Rusya ve onun himayesi olan Belarus'la komşu olan ve meselenin tam anlamıyla varoluşsal olduğu ülkeler) kadar derinden hissetmiyor. Onların gözünde, Amerika'nın Ukrayna'ya yönelik tutumu, ABD'nin gelecekte kendilerine yönelik herhangi bir Rus saldırısına nasıl tepki vereceğinin en iyi öngörüsüdür. Eski savunma bakanı Artis Pabriks bana, "Ukrayna bizim için Amerika'nın Baltık ülkelerinde bize karşı tutumu açısından bir turnusol testi" dedi. Önemli bir fark var: Baltık ülkeleri, NATO üyesi olarak, 5. Maddedeki karşılıklı güvenlik garantisinden yararlanıyor. Letonya'nın şu anki ulusal güvenlik danışmanı Ilze Milta, sanki Rusya ile diğer NATO ülkelerinden farklı bir ilişki içindelermiş gibi, Baltık ülkelerinden bir blok olarak bahsetmeye direniyor. Bunlardan herhangi birine yapılacak bir saldırı, basitçe NATO'ya yapılmış bir saldırı olacaktır. "Sırada Baltık devletlerinin olması önemli değil. Sırada NATO var. Baltık devletleri karşı çıkmıyor."