Sosyal Bilimler Doktoru ve Conicet araştırmacısı olan Flavia Costa, kendini bir teknoloji politikaları ve toplum uzmanı olarak tanımlıyor. UBA (Buenos Aires Üniversitesi) Sosyal Bilimler Fakültesi'nin Técnica, Cultura y Sociedad (Teknik, Kültür ve Toplum) semineri gibi devasa düşünce atölyesinde yıllardır (bugün doçent olarak görev yaptığı bu kurumda) teknolojinin bize sunduğu çeşitli dünyalar hakkında daha kapsamlı bir bakış açısı oluşturmayı savunuyor. Bu arada pek çok başka şey de yaptı: gazetecilik yaptı; doksanlı yılların ortalarında Artefacto: Pensamiento sobre la técnica (son sayısı kısa süre önce tanıtılan teknik üzerine düşünce dergisi) dergisinin kurulmasında yer aldı; editörlük yaptı; Las anfibias adlı romanı yazdı. Halen Ludión: Latin Amerika teknolojik poetikaları/politikaları keşif kolektifinin üyesi ve UBA'daki Teknoloji, Toplum ve Dijital Ekosistemler Gözlemevi'ni yönetiyor. Büyük ölçüde bu alanlardaki çalışmalarından yola çıkarak, ard arda okunmayı hak eden ve her geçen gün güncelliğini artıran iki kitap yazdı: 2021'de yayınlanan Tecnoceno (Teknosens) ve bu yıl yayınlanan Vidas artificiales (Yapay Yaşamlar). Birincisi içinde yaşadığımız istikrarsız dünyanın karmaşıklıklarını ve katmanlarını görselleştirmemizi sağlayan bir tür harita işlevi görürken, ikincisi analitik bakış açısını kaybetmeden, dünyanın bu köşesinden gerçek zamanlı olarak gerçekleşen bir dönüşümü geçirmek için yollar -her şeyden önce politikalar- önermeyi amaçlıyor.
Bu röportajın gerçekleştirildiği gün, Flavia neredeyse hiç uyumamıştı. Kısa bir süre önce Sam Altman ve büyük teknoloji şirketlerinin diğer figürlerinin yapay zekanın bizi maruz bırakabileceği varoluşsal riskler konusunda uyarılarda bulunduğu açıklamalar ard arda gelmişti (kısa süre sonra Bill Gates de o uğursuz duyurulara sesini katacaktı). Asla teknofobik olmayan, bilgiyi değerlendirirken hem metodolojik hem de titiz bir disipline sahip olan Flavia, bütün geceyi dışarıdaki yayınları inceleyerek, teknolojik dünyadan kaynaklara danışarak, Amerikan, Avrupa ve Çin platformlarında dolaşanları karşılaştırarak geçirmişti. Gülümseyerek, "Böyle durumlarda, tercüme etmene yardımcı olacak bir yapay zekanın varlığına şükrediyorsun," diyor. Diğer meslektaşlarıyla birlikte sosyal bilimler alanından gelenlerle mühendisleri, bilim insanlarını, bilgisayar bilimlerinin çeşitli yönlerindeki uzmanları, yapay zeka araştırmacılarını birbirine bağlayan köprüler kurmak için yaptığı karınca misali çalışmayı anlatırken de gülümseiyor. Onun saplantısı, yalnızca düşünmeyi değil, aynı zamanda ısrarla "çokyüzlü" olduğunu söylediği bir gerçeği eyleme geçirmeyi, yönlendirmeyi ve kanalize etmeyi sağlayan bir bilgi ağı oluşturmak: Yaklaşımlar ne kadar disiplinler arası olursa, o kadar iyi seçenekler bulunabilir.
Araştırmacı-öğretim üyesi, "Ben bir devlet teknisyeni gibi konuşuyorum," diyor. "Devlet bana para ödüyor. O halde yapmam gereken şey, bu rolü iyi bilgim ve anlayışımla üstlenmektir, bundan fazlası değil." Ve gelecekte yapılacak çok şey olduğuna dair işin ve sağduyunun kesinliğiyle yeniden gülümser. Ve Arjantin'in masaya sürecek kozları olduğuna inanarak.
-Teknoloji devlerinin iletişim biçiminde tam olarak anlayamadığım bir şey var. Yapay zekadaki büyük gelişmelerin duyurulması ile bu yapay zekanın yerimizi alabileceği ve hatta bizi yok edebileceği yönündeki uyarılar arasında gidip gelmek nasıl anlaşılmalıdır?
-Soruda iki eksen olduğunu düşünüyorum ve her ikisi de gerçekleşmekte olan bir dönüşüme katılıyor: Biri politik, diğeri kültürel olan...