Yapay Zeka (AI), tıbbı hızla dönüştürüyor; teşhis, tedavi amaçlı karar verme ve hasta bakımında yeni olanaklar yaratıyor. Ancak aynı zamanda temel bir soruyu da gündeme getiriyor: Giderek daha fazla bilişsel işlev akıllı bilgisayar sistemleri tarafından desteklenebiliyorken doktorlar nasıl eğitilmeli? EKPA Tıp Fakültesi Tedavi Kliniği (Alexandra Hastanesi) doktorları dr. Maria Kaparelou (patolog - onkolog) ve Thanos Dimopoulos (Terapötik Profesörü - Onkoloji - Hematoloji, "Alexandra" Hastanesi Terapötik Kliniği yöneticisi, EKPA eski rektörü), 14 Ekim 2026'da JAMA bilimsel dergisinde yayınlanan bir makalede Jesse Burk-Rafel ve Robert Wachter, Yapay Zekanın klinik uygulamaya entegrasyonunun geleneksel modelde önemli bir revizyonu gerekli kıldığını savunduklarını bildiriyorlar tıp eğitimi.
Bir asırdan fazla bir süredir doktorların eğitimi, kapsamlı bilimsel bilginin edinilmesine ve klinik deneyimin geliştirilmesine dayanmaktadır. Ancak yapay zekanın bilgiyi analiz etme ve teşhis veya tedavi yaklaşımları önerme yeteneği, genç doktorların bağımsız klinik karar vermenin geliştirildiği muhakeme sürecini atlama riski yaratıyor. Bu olgu, asla beceri kazanılmaması, yani teknolojiye erken bağımlılık nedeniyle temel becerilerin geliştirilememesi olarak tanımlanmaktadır.
Yazarlar üç eksene dayalı yeni bir eğitim stratejisi önermektedir. Yapay Zeka çağında daha önemli hale gelen becerilerin güçlendirilmesi, yeni yeteneklerin geliştirilmesi ve daha az gerekli hale gelen eğitim gereksinimlerinin dikkatli bir şekilde sınırlandırılması. Merkezi bir konum hala doğrudan klinik muayene tarafından işgal edilmektedir. Fiziksel muayene, gözlem ve hastayla iletişim, elektronik tıbbi kayıtlarda bulunmayan veya bir algoritma tarafından tanınmayan bilgiler sağlar. Aynı derecede önemli olan yönetim mantığıdır, yani hastalığın ciddiyetini, hastanın özel ihtiyaçlarını ve tercihlerini dikkate alarak bir tanıyı kişiselleştirilmiş bir tedavi planına dönüştürme yeteneği.
Yapay Zekanın akıl yürütmesini (denetleyici akıl yürütme) eleştirel olarak denetleme yeteneğinin geliştirilmesi özellikle önemlidir. Yapay zeka sistemleri tarafından oluşturulan teşhis ve tedavi önerilerini bağımsız olarak değerlendirme, potansiyel yanlışlıkları fark etme ve bunları ne zaman kabul edeceğine, değiştireceğine veya ek klinik veriler arayacağına karar verme, doktorun yeteneğidir.
Geleceğin doktorunun Yapay Zekayı nasıl kullanacağını bilmesi yeterli değil. Sınırlılıklarını ve potansiyel hatalarını tanımak ve gerektiğinde müdahale etmek için gereken bilimsel bilgiye ve bağımsız klinik yargıya sahip olmalıdır. Bu süreç iki temel beceri gerektirir: kalibre edilmiş güven, yani doktorun Yapay Zekaya olan güven derecesini araca, klinik uygulamaya ve olası sonuçların ciddiyetine göre ayarlama yeteneği ve üstbiliş, yani kişinin kendi kendini tanıma, değerlendirme ve yeniden ayarlama yeteneği.