Daha sonra okumak veya başvurmak üzere favori makalelerinizi ve hikayelerinizi favorilerinize eklemek ister misiniz? Bağımsız Üyeliğinize bugün başlayın. Kirsty McNeill'in uluslararası kalkınma bakanı olarak görev süresinin 100. günü yaklaşırken, İskoçya ofis bakanı olarak görev yaparken hayır kurumlarına söylediği sözleri hatırlamaya değer: sivil toplum "bizim hükümette göremediğimiz şeyleri" görüyor. Uluslararası kalkınmada bu daha doğru olamazdı. Açlığa Karşı Eylem'in çalışmalarını görmek için üç parlamento üyesini götürdüğümüz ve komşu Sudanon'daki savaşın açlığı körüklediği sonuçlarının göz ardı edilmesinin imkansız olduğu Çad'dan kısa süre önce döndüm.
Açlığa Karşı Eylem'in bulunduğu yerden çoğu zaman açlığın geldiğini görebiliriz. Sudan'dan Gazze'ye kadar her gün, çatışmalar nedeniyle topluluklar daha da yoksulluğa, yerinden edilmeye ve açlığa itiliyor. Bunu, gıda pazarlarından kaybolduğunda, ailelerin artık temel gıdaları karşılayamadığı durumlarda, çiftçilerin araziye erişimini kaybettiğinde ve sağlık çalışanları daha fazla çocuğun akut yetersiz beslenmeyle geldiğini gördüğünde görüyoruz. Kıtlık ilan edildiğinde felaket çoktan başlamış demektir. 2025 yılında 266 milyon kişi akut gıda güvensizliği yaşadı. Kayıtların başlamasından bu yana ilk kez aynı yıl iki yerde kıtlık doğrulandı: Sudan ve Gazze'nin bazı kısımlarında. Her iki durumda da çatışma, yerinden edilme ve insani yardıma erişim üzerindeki kısıtlamalar temel etkenlerdi. Kıtlık ve akut açlık neredeyse her zaman çatışmaların, siyasi kararların ve harekete geçmedeki başarısızlığın öngörülebilir sonucudur. Bu krizlerin insani kararların sonucu olduğunu sahada ilk elden görüyoruz.
Son 20 yılda küresel çapta çatışmaların öldürücülüğü üç katına çıktı. Hastaneler, okullar ve su sistemleri gibi temel altyapılar sistematik olarak hedef alınıyor ancak çatışan taraflar, yabancı güçler tarafından neredeyse dokunulmazlıkla karşılanıyor. Bu eğilim önemlidir çünkü yoksulluğa karşı küresel mücadeleyi tanımlayacaktır. Dünya Bankası, 2030 yılına kadar aşırı yoksulluk içinde yaşayan insanların yaklaşık yüzde 60'ının kırılgan ve çatışmalardan etkilenen ekonomilerde yaşayacağını öngörüyor. Çatışmalarla mücadele, Birleşik Krallık'ın küresel kalkınma yaklaşımından ayrı olamaz. Bu, merkezi zorluktur. Bu çerçevede, İngiltere'nin yeni dışişleri bakanının Batı Şeria'daki şiddet yanlısı aşırıcıları hedef alan yaptırımları duyurması cesaret verici; bu da uluslararası hukuku savunmak için diplomatik araçları kullanma isteğinin sinyalini veriyor. Hükümetin, Birleşik Krallık'ın yardım harcamalarını Gayri Safi Milli Gelirin yüzde 0,7'sine döndürme yönündeki manifesto taahhüdünü yerine getirme konusundaki kararlılığı da aynı derecede memnuniyetle karşılanıyor.
Neredeyse tüm büyük donör hükümetlerin yardım bütçeleri düşüyor ve bu durum, kırılgan ve çatışmalardan etkilenen eyaletlerde faaliyet gösteren Açlığa Karşı Eylem gibi kuruluşların zorluklarını daha da artırıyor. Güvenlik, insani erişim ve temel altyapı eksikliği gibi günlük operasyonel zorlukların üstesinden geliyor. Ancak bunlar tam da ihtiyaçların en fazla olduğu yerlerdir. Uzaklaşmak bir seçenek değil. Çatışmaların yol açtığı yoksulluğun kötüleştiği gerçeği, mevcut kalkınma düşüncesinde giderek büyüyen bir boşluğu ortaya çıkarıyor. Hükümetin, yeni yönetimin göreve gelmesinden kısa bir süre önce yayınladığı Modern Kalkınma Yaklaşımı, yüksek getirili yatırımlara öncelik veren bir plan ortaya koyuyor. Tarih bize bu yaklaşımın çatışmalardan etkilenen bağlamlara uygun olmadığını gösteriyor. Yönetişim sistemlerinin zayıf olduğu, güvenlik risklerinin yüksek olduğu, yaptırımların uygulandığı ve piyasaların çöktüğü yerlerde yatırım yüksek risklidir. Yatırım odaklı büyümeye odaklanmak, en yüksek gelire sahip olanları geride bırakabilir.