Eylül 1893'te Swami Vivekananda, Chicago'daki Dünya Dinler Parlamentosu'nun önünde durdu ve Amerikalı dinleyicilere Hinduizmin bir batıl inanç yığını olmadığını söyledi. Üç yıl sonra, New York'ta geçirdiği bir kış dersinin ardından "Raja Yoga"yı (1896) yayınladı. Orada daha da ileri gitti. Patanjali'nin yogasının bir bilim olduğunu söyledi. Bir bilim gibi değil. Kimya kadar kesin bir bilim, deneyi kendi aklıyla yapmak isteyen herkese açık. Seyirci bunu sevdi. İddia geçerli değil. Bilimin talep ettiği şeyle başlayın. Karl Popper "Bilimsel Keşfin Mantığı" (1934) kitabında bunu açıkça ifade etmiştir: Bir iddia ancak prensipte yanlış olduğu gösterilebiliyorsa bilimseldir. Bir tahminde bulunursunuz, onu test edersiniz ve başarısız olursa fikirden vazgeçersiniz. "Kuvvet", "enerji" gibi kelimelerin kullanılması bir teoriyi bilimsel yapmaz. Bunu söylemek de tecrübeye dayanmaz. Önemli olan çürütülmeye istekli olmaktır. Vivekananda'nın yogası asla bunu sunmadı. Prana fiziğe ait mi? Prana'ya bakın. Yoga Sutra'da prana nefestir. Sutra 1.34 zihni sakinleştirmek için nefes vermekten ve nefesi tutmaktan söz eder. Sutra 2.49, pranayama'yı nefesin içeri ve dışarı akışını düzenlemek olarak tanımlar. Hepsi bu. Mütevazı, fiziksel, pratik. Vivekananda bu nefesi evrendeki tüm kuvvetlerin toplamına dönüştürdü ve yerçekimini, elektriği ve düşünce hareketini kendi adı altına yerleştirdi. Gerekçe şu şekilde gelişti. Prana enerji gibi hissediyor. Enerji fizikten gelen bir kelimedir. Yani prana fiziğe aittir. Bu, bir tanımın kıyafetlerini giymek için kullanılan bir metafordur. Fizikte enerjinin birimleri vardır. Sizden hoşlanmayan biri tarafından ölçülebilir, denklemlere yazılabilir, korunabilir ve başka bir laboratuvarda tekrar test edilebilir. Prana'da bunların hiçbiri yok. Vivekananda fiziğin prestijini ödünç aldı ve disiplinini geride bıraktı. Eter fizikte öldü ama yoga kitapları onu korudu. Aynısını akasha için de yaptı. Bunu, uzayı doldurması ve ışık taşıması beklenen görünmez ortam olan on dokuzuncu yüzyıl fiziğinin ışık saçan eteriyle eşleştirdi. Bu, eski Hint kozmolojisinin sanki modern bilime erken ulaşmış gibi görünmesini sağladı. Hatta 1896 yılının Şubat ayında İngiliz arkadaşı E.T.'ye bile mektup yazdı. Sağlam, kuvvet ve maddenin potansiyel enerjiye indirgenebileceğini matematiksel olarak gösterebileceğine inanan Nikola Tesla ile tanışma konusunda sağlamdı. Vivekananda bunda Vedanta'nın gerçekleşmeyi beklediğinin bir kanıtını gördü. Sonra eter öldü. Michelson ve Morley 1887'de bunu tespit edemediler. Einstein 1905'te bunu gereksiz hale getirdi. Vivekananda'nın kendisi de 1902'de öldü, dolayısıyla göreliliği kaçırdığı için suçlanamaz. Takipçileri bunu yapabilir. Eter, fizik kitaplarından çıktıktan çok sonra bile yoga kitaplarında kaldı. Kanıtlar değiştiğinde bilim kendini düzeltir. Bu "bilim", kurucusunun öldüğü yılda dondu. Yoga güçleri bilimsel incelemeden kaçtığında Siddhiler sorunu en açık şekilde gösteriyor. Yoga Sutra'nın üçüncü bölümünde görünmez olma, başka bir bedene girme ve geçmiş yaşamları bilme gibi güçler sıralanıyor. Vivekananda bunları, materyalist Batı biliminin henüz kavrayamadığı doğa yasaları olan prana'da ustalaşmanın sonuçları olarak sundu. Batılı bilim adamlarının katı olduğunu söylemekte hızlı davrandı. Aynı testi yogik iddialara asla uygulamadı. Hiçbir deney önerilmedi. Hiçbir başarısızlığın sayılmasına asla izin verilmedi. Burada tuhaf bir ayrıntı var. Patanjali'nin kendisi de bu güçler konusunda ihtiyatlıydı. Sutra 3.37, bunların yalnızca dışa dönük zihinler için kazanımlar olduğunu ve samadhi'ye engel olduğunu söylüyor. Eski metin kendi harikası konusunda daha şüphecidir
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.