Aylar boyunca Hürmüz Boğazı ablukayla eş anlamlıydı. Bugün gemiler yine bu köprüden geçiyor, ancak normallik geri döndüğü için değil: Bunu çok daha tehlikeli koşullar altında ve kendilerini destekleyecek siyasi bir anlaşma olmadan yapıyorlar. İran'ın son iki haftadır boğaz çevresindeki ticari gemilere yönelik saldırıları neredeyse her gün artarak savaşın başlangıcından bu yana benzeri görülmemiş bir düzeye ulaştı. Ancak Basra Körfezi'nden ayrılan kargo miktarı artmaya devam ediyor. Bu paradoksu en iyi açıklayabilecek kişi, İran'ın geçişi kapatmasından bu yana bölgede neler olup bittiğini bilmek için petrol tankerlerinin izlenmesi hayati önem taşıyan denizcilik veri analiz şirketi Kpler'in baş yük analisti Matt Wright'tır. Son raporlarında gemilerin boğazdan başka yöntemlerle ayrılması nedeniyle Hürmüz'ün siyasi bir anlaşmaya gerek kalmadan yeniden açılabileceği belirtiliyor. Gemiler bu güvensizliğe nasıl uyum sağladı? Hâlâ bir anlaşmanın şart olduğunu düşünüyorum; Bu durumu çok daha kolaylaştıracaktır. Bununla birlikte, son aylarda Hürmüz Boğazı üzerinden Basra Körfezi'nden ayrılan kargo hacminde bir artış gördük. Bu akış artarak devam edecek. İran, boğazı artık çatışmanın başlangıcında, Mart ve Nisan aylarında olduğu gibi kapalı tutmasa da, trafiği engellemeye çalışmaya devam edecek. Bu dönemde armatörler yükü dışarı çıkarmaya adapte oldular. Geliştirilen stratejilerden biri de gemiler arasında kargo transferidir. Boğazdan geçişte sınırlı sayıda gemi kullanılıyor ve bu gemiler daha yoğun kullanılıyor. Bu gemiler, Orta Doğu'daki limanlara mal yüklüyor, boğazı geçiyor ve daha sonra yükü başka bir gemiye aktarıyor; bu da yolculuğun büyük bir kısmını, bu malların çoğunun varış noktası olan Asya'ya yapıyor. Bu sırada ilk yüklemeyi yapan gemi, işlemi tekrarlamak üzere geri döner: Sürekli olarak girip çıkar. Bu yöntem işe yarıyor ve ihracatın artmasına katkıda bulunuyor çünkü en yüksek risk bölümünü kapsamak için bu kadar yüksek sayıda gemiye gerek yok. Bu nedenle ihracat arttı. İlgili bir diğer olay da Suudi Arabistan'ın Hürmüz'ün abluka altına alınmasının ardından ham petrolünün büyük bir kısmını Kızıldeniz üzerinden ihraç etmesi; Ancak Husiler boru hattına saldırarak sevkiyatın yeniden Basra Körfezi'ne yönlendirilmesine neden oldu. Savaş sırasında özellikle yüksek hacimlerde bu tür sevkiyatlar yapmasalar da, daha yoğun bir şekilde yapmaya başladılar ve bu da bunu yapabilecek kapasiteye sahip olduklarını gösterdi. İran saldırıları nedeniyle gemilerin işletilmesi maliyetli ve yüksek riskli bir operasyon olmaya devam ediyor. Anlaşma olmadan durumun çok maliyetli olmaya devam edeceğini söylerken bunu kastetmiştim. Bunlar bir yıl önce mevcut olmayan ek maliyetlerdir. Bu ek maliyetleri kim üstleniyor, şu anda kim ödüyor? Sonuçta yük son tüketiciye düşüyor; ama rafinerilere de bakabiliriz. Ham petrolü elde edenler onlardır ve sorun, onu işleyip rafine ürüne dönüştürdükten sonra elde edebilecekleri kar marjıdır. Bu kadar yüksek navlun maliyetlerini ancak rafine ürünleri sattıktan sonra hala kar elde etmeyi başarabilirlerse karşılamaya istekli olacaklardır. Dolayısıyla rafinasyon marjı yeterince geniş değilse operasyonu gerçekleştiremezler. Navlun maliyetlerinin bu kadar yüksek olması
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.