Kayıtlı öğe sayınızın maksimum sınırına ulaştınız.
Daha fazlasını eklemek için kayıtlı listenizden öğe kaldırın.
Bankacılık hesabı seçmekten restoran rezervasyonu yapmaya kadar her şeyi değiştirebileceği iddia edilen yeni bir yapay zeka çılgınlığı hız kazanıyor.
Dijital birer kişisel asistan işlevi gören yapay zeka destekli "ajanlar" yeniden popülerlik kazanıyor ve tüm yapay zeka trendlerinde olduğu gibi, bunun da büyük finansal sonuçlar doğurma ihtimali bulunuyor.
Bilmeyenler için yapay zeka ajanları, insanların günlük görevleri devrede bileceği botlardır. Ona uçuş veya otel rezervasyonu yapmasını, biraz internet alışverişi yapmasını veya sigortanız için daha iyi bir teklif bulmasını isteyebilirsiniz.
Facebook'un sahibi Meta, yakın zamanda Muse adlı kişisel bir ajanı piyasaya sürdü ve bu bot geçen hafta hızla yükselerek ABD Apple uygulama mağazasındaki en çok indirilen ücretsiz uygulama haline geldi. Meta, Muse'u akıllı gözlüklerde ve Charm adı verilen cep boyutunda yeni bir cihazda kullanılabilir hale getiriyor ve şirketin patronu Mark Zuckerberg, şirketin "kişisel süper zeka" için cihazlar ürettiğini söyledi.
Tüketiciler, çevrimiçi ortamda kullanıcılarına daha iyi anlaşmalar bulma konusunda başarılı olması beklenen bu araçları gerçekten benimserse, borsa kazananlar kadar kaybedenler de çıkaracaktır; özellikle de kârını tüketicilerin eylemsizliğinden elde eden işletmeler. * * * * * * * * * * * * Bazı ABD hisse senedi fiyatları, özellikle de çoğumuzun ev kredisi veya mevduat faizi için daha iyi bir teklif aramakla uğraşmadığından ötürü bu durumdan kazanç sağlayan bankaların hisseleri düştü. Seyahat acentesi hisseleri de iş modellerinin tehdit altında olduğu korkusuyla darbe aldı.
Dolayısıyla, ilk bakışta bu durum tüketici için iyi bir haber gibi görünebilir. Kişisel finans guruları sürekli olarak finansal hizmetler için daha iyi bir anlaşma aramamızı tavsiye ediyor, o halde bunu sizin için yapan bir botun ne gibi bir sakıncası olabilir?
Ne yazık ki durum o kadar da basit değil. Yapay zeka destekli alışveriş botlarına şüpheyle yaklaşmak için bolca neden var.
Siz daha keyifli bir şeyle meşgulken sizin için en iyi anlaşmaları araştıran kişisel bir karşılaştırma botu teoride harika ses duyuyor, ancak bunun gerçekten en iyi anlaşmayı mı yoksa botun geliştiricisine komisyon ödeyen işletmelerin tekliflerini mi sunduğunu nereden biliyorsunuz?
Ortamdaki en iyi seçeneklerin tümünü gerçekten taradığını nereden biliyorsunuz?
Ve botun, size ürünlerini satmaya çalışan işletmeler tarafından devreye sokulan diğer botlar tarafından kandırılmadığını veya onlarla danışıklı dövüş yapmadığını nereden biliyorsunuz?
Bu tür ajanların etrafındaki yutturmaca artarken düzenleyicilerin dikkate alması gereken sorular bunlardır ve bu sorunlar, birkaç ay önceki bir konuşmasında konuyu ele alan Verimlilik ve Rekabetten Sorumlu Bakan Yardımcısı Andrew Leigh'in de zihnini kurcalamaktadır.
Ekonomistler her zaman tüketici ve işletmelerin bir pazarda nasıl karar verdiğiyle ilgilenirler, ancak Leigh bu ajanların çevrimiçi alışveriş yaparken "yeni ve öngörülemeyen bir kapı bekçisi" ortaya çıkardığına dikkat çekti.
Çevrimiçi alışveriş, satın alma biçimimizi birçok açıdan daha iyiye doğru dönüştürdü, ancak insanlar her zaman direksiyondaydı; ne aranacağına karar veriyor, cazip görünen bağlantılara tıklıyor ve bir satın alma işlemine devam edilip edilmeyeceğine karar veriyordu.
Bu kararların bir bota devredilmesi sonucunda ne gibi yanlışlıklar olabilir? Leigh, dikkat edilmesi gereken olası "ajansal yanlış davranışlar" için dört örnek öne sürüyor.
İlk olarak ajanlar, kullanıcı için bariz olmayabilecek şekilde bir ürünü diğerine tavsiye etmeleri yönünde finansal teşvikler yoluyla belirli ürünlere doğru "yönlendirilebilir". Başka bir deyişle komisyon. Günümüzde bazı durumlarda bunlar yasaklanmıştır ve...