Dış Politika Araştırma Enstitüsü (FPRI) Kıdemli Uzmanı.
Son dört buçuk yıldır, Avrupa'nın yanı başındaki savaş politika yapıcıların peşini bırakmadı. Yine de yetkililer bu durumu, Avrupa'nın üzerinde yükseldiği temelleri hali hazırda aşındıran bir gerçeklikten ziyade, yaklaşmakta olan bir tehdit olarak ele aldılar.
Rusya'nın savaşı, cephe hatları yavaş ilerlese de Ukrayna'nın güney ve doğusunun büyük bölümünü yıkıma uğrattı. Ancak Avrupa için mesele hiçbir zaman sadece muharebe meydanıyla sınırlı kalmadı. Ukrayna'yı desteklemek ve Rusya'yı sınırlandırmak, kıtanın ekonomik kaynaklarını ve siyasi birliğini sınadı. Şimdi ise ABD Başkanı Donald Trump'ın Kiev'e elverişsiz bir barış anlaşmasını dayatmaya çalışması ve ABD desteğini çekmekle defalarca tehdit etmesiyle birlikte Avrupa, bu yükün daha da büyük bir kısmını tek başına üstlenme riskiyle karşı karşıya.
Son kriz atlatılsa bile Avrupa, Washington'ın kendi güvenliğini garanti edeceğini artık varsayamaz. Ukrayna'nın savunmasını sürdürecek mali kapasiteyi, kendisini savunacak sanayi gücünü ve Moskova'yı baskılayacak ekonomik nüfuzu geliştirmek zorundadır. Avrupa, bu zorlukların üstesinden gelmek için bir savaş ekonomisi inşa etmelidir.
Geçtiğimiz dört yıl, Avrupa'nın böyle bir çabayı nasıl finanse edebileceğine dair dersler sunduğu kadar, bu süreci baltalayabilecek bölünmeler konusunda da uyarılarda bulunuyor. Avrupa Birliği, 2024'te G7'nin 50 milyar dolarlık Olağanüstü Gelir Hızlandırma (ERA) kredilerindeki 18,1 milyar avroluk (21 milyar dolar) payından, bu nisan ayında ABD taahhüdü olmaksızın 90 milyar avroluk (100 milyar dolar) yeni bir kredi olanağını netleştirmeye kadar Ukrayna'nın finansmanında halihazırda ön saflarda yer aldı. Ancak, özellikle Rusya'yı kısıtlama hususunda iç bölünmeler devam ediyor. Bu ay AB, tarihinin en büyük yaptırım paketini kabul etti. Ancak önlemler rekor sayıda kişisel yaptırım eklese de, kısıtlanan faaliyetlerin kapsamını genişletme konusunda yetersiz kaldı ve boru hattı gaz ithalatına sonbahar 2027'ye kadar izin verilmesiyle Rus enerji ithalatının kademeli olarak sonlandırılmasını hızlandırmadı. Avrupalı liderler ayrıca Trump'ın dış politikasının yarattığı maliyetlerle başa çıkmaya çalışırken Rusya ile ilgili yeni yaptırımlardan muafiyet sağlama kararından duydukları endişeyi dile getirdiler.
Bununla birlikte, ABD-İsrail'in İran'a karşı yürüttüğü savaş, Avrupa'nın Rus hidrokarbonlarına karşı aldığı önlemlerin daha da ileri gidebileceğini gösterdi. Şubat ayından önce Hürmüz Boğazı'ndan günde yaklaşık 20 milyon varil ham petrol ve petrol ürünü ile yılda yaklaşık 110 milyar metreküp sıvılaştırılmış doğal gaz (LNG) geçiyordu. Buna karşılık Rusya, eylül ayında günde yaklaşık 6,5 milyon varil petrol ve ürünü, geçen yıl ise yaklaşık 43 milyar metreküp LNG ihraç etti; bu rakam Hürmüz'ün petrolünün yaklaşık üçte birine, LNG'sinin ise beşte ikisine denk geliyor. Kriz devam ederken ve Trump ilave Rus tedariki arayışındayken, Avrupa Moskova'yı kısıtlama çabalarını kendi güvenliğine yapacağı daha büyük yatırımlarla tamamlamalıdır.
İlk ve en önemli adım, yalnızca Ukrayna'nın savunmasının devamını finanse etmek için değil, aynı zamanda Avrupa'nın kendi savunmasını sürdürmek ve gerektiğinde Rusya'dan gelebilecek gelecekteki tehditlere karşı üstün gelmek için ihtiyaç duyacağı savunma sanayiini fonlamak amacıyla ortak AB borçlanması için daimi bir çerçeve oluşturmaktır. Kriz inovasyonu doğurur; nitekim COVID-19 pandemisi sırasında AB üye devletleri ortak borçlanmaya yönelik uzun süredir devam eden çekincelerini aşarak 2020 yılında 750 milyar avroluk NextGenerationEU toparlanma fonunu oluşturmuştu. AB'nin ERA kredilerine ve bu yılki 90 milyar avroluk tesise yaptığı, her ikisi de ortak AB borçlanmasıyla finanse edilen katkı, bu mantığı genişletti...