Roma'daki abluka altındaki okullardan Madrid'deki çadır kamplarına ve Fransa'daki sokak protestolarına kadar, Avrupa'nın dört bir yanındaki gençler öfkelerini dinlemediğini söyledikleri bir siyasi sınıfa yöneltiyor. Talepleri farklılık gösterse de, çoğu zaman dışlanan seslerini, bazen sert polis uygulamaları karşısında radikal yöntemlerle bile duyurmak konusunda birleşiyorlar. İtalya'nın başkentine yayılan öğrenci devralma dalgasında ilk işgal edilen Roma'daki Cavour Lisesi öğrencisi 18 yaşındaki Damiano Fusa, "Savaşıyoruz ve geleceğimizi elimize alıyoruz" dedi. AFP'ye konuşan Fusa, "Kimse tarafından temsil edilmiyoruz" diyerek, hem Başbakan Giorgia Meloni'nin aşırı sağ koalisyonunu hem de daha önceki merkez sol hükümetleri eğitim finansmanını kesmek ve gençlerin ihtiyaçlarını göz ardı etmekle eleştirdi. Fransa, İtalya, İspanya ve diğer Avrupa ülkelerinde son haftalarda yüzbinlerce lise ve üniversite öğrencisi gösteri yaptı ve bazı protestolar şiddete dönüştü.
Fransa'nın kısmi sokağa çıkma yasağı getirmesi ve İtalya'nın asker göndermesiyle hükümetler büyük ölçüde düzeni yeniden sağlamaya odaklandı; protestocular, tepkilerin taleplerini gölgelediğini ve durumu daha da kötüleştirebileceğini söylüyor. Lizbon'da 19 yaşındaki psikoloji öğrencisi Luis Marques, "Politikacılar gerçeklikten tamamen kopuk, tamamen saçma tepkiler veriyor" dedi. Öğrenciler artan kiralar, savunma yerine eğitime daha fazla harcama yapılması ve gençlere daha fazla iş olanağı sağlanması konusunda harekete geçilmesini talep ediyor. Ancak uzmanlar, huzursuzluğun birçok genç Avrupalının siyasetin dışında bırakıldığı ve kenara itildiğine dair daha geniş bir algıyı yansıttığını söylüyor. Uluslararası Sosyoloji Derneği başkanı Geoffrey Pleyers, "Bu gençler siyasette yerlerinin olmadığını, aynı zamanda seslerinin duyulmadığını da hissediyorlar" dedi.
Roma Luiss Üniversitesi'nden profesör Rosario Forlenza, bunu "politikacıların somut bir yanıt veremediği" sosyal ve ekonomik krizden kaynaklanan "Avrupa'nın nesiller boyu isyanı" olarak nitelendirdi. "Gençler, nüfusun giderek azalan bir azınlığını oluşturuyor ve bu nedenle sosyal, ekonomik, kültürel, politik ve seçmen ağırlıkları giderek önemsiz hale geliyor" dedi. Öfke özellikle Cumartesi günü yeni gösterilerin planlandığı Fransa ve İtalya'da hissediliyor. Adını Eddy olarak veren 20 yaşındaki bir öğrenci, geçen hafta sonu Bordeaux'da düzenlenen bir protestoda AFP'ye şunları söyledi: "İnsanlar çok kızgın, artık bıktılar. Bütün gün çok çalışıyorlar ama hâlâ alışveriş sepetlerini dolduramıyorlar." "Her şeyi parçalamak bir şeyi değiştirir mi? Bence politikacıları uyandırmak sarsıcı olabilir. Sesimizi duyurmak için başka ne yapmamız gerektiğini bilmiyoruz. Sandık mı? Artık buna inanmıyoruz" dedi.
Avrupa genelindeki protesto hareketleri giderek birbirlerinden ilham alıyor ve hatta Bangladeş, Hindistan ve Nepal gibi daha uzak yerlerdeki gençlerin önderlik ettiği hareketlere yöneliyor. İtalya'da geçen hafta bir öğrenci sloganı protestocuları "Fransa'dakinin aynısını yapmaya" teşvik ederken, Jolly Roger korsan bayrağı da dahil olmak üzere ortak semboller gençlik mitinglerinde yaygınlaştı. Madrid'den laboratuvar kalite kontrol teknisyeni Marcos Navarro (22), Avrupa çapındaki protestocuların taktikleri paylaşmak için toplandıklarını söyledi. Protesto etmek için Eylül ayından beri Madrid'in merkezi Puerta del Sol meydanında yüzlerce kişiyle birlikte kamp yapan Navarro, "Bize şunu sormaya geldiler: 'Bunu nasıl başardınız? Kendinizi nasıl organize ediyorsunuz?' Zaten fikir alışverişinde bulunduk" dedi.