Giorgia Meloni'nin hükümeti, geçtiğimiz ay İtalya cumhuriyet tarihindeki en uzun süre görevde kalan hükümet oldu. Bu sıra dışı siyasi ömür, ılımlı bir dış politika, belirli bir kişisel karizma ve hatta Donald Trump ile yaşanan son tartışma, Meloni'nin Avrupa sağındaki 'gidilecek lider' profilini keskinleştirdi.
Meloni'nin yaklaşık %41 olan kişisel onay oranı, Batı Avrupalı liderler arasındaki en yüksek oranlardan biri. Aşırı sağcı İtalya'nın Kardeşleri partisi, mevcut iktidar karşıtı dönemimizde ve İtalyan standartlarına göre çarpıcı bir başarı sayılabilecek şekilde desteğinin büyük bir kısmını korudu.
Ancak tüm bunlar, iktidar koalisyonunun 2027'deki bir sonraki seçimlerde yeniden iktidara gelmesi için yeterli olmayabilir.
Bu hafta Milano'da yaşanan ayaklanmalardan önce bile Meloni'nin en büyük zorluğu, eski ordu generali Roberto Vannacci liderliğindeki yeni bir hareket şeklinde aşırı sağından yükseliyordu. Bu ateşli demagog, tıpkı Fransa'daki Marine Le Pen gibi, partisinin 'kanun ve düzen' kimliğini öne çıkarmak için huzursuzluktan kesinlikle faydalanmaya çalışacaktır. Eğer başarılı olursa, bu durum Meloni'nin iktidar koalisyonunun aleyhine olabilir.
Vannacci, 2023 yılında 'Il mondo al contrario' (Tersine Dönmüş Dünya) adlı kitabını kendi imkanlarıyla yayınladığında yaklaşık 40 yıllık hizmeti olan üst düzey bir subaydı. Kozmopolitizm, çok kültürlülük ve feminizm gibi sözde batı hastalıklarına dair aşırı muhafazakar endişelerle dolu olan Vannacci'nin kitabı bir sansasyon yarattı ve general silahlı kuvvetlerden uzaklaştırıldı.
Ancak Vannacci'nin aşırı pozisyonları ve sert üslubu onu hızla düzenli bir medya figürü haline getirdi ve kamuoyunun ilgisiyle birlikte siyasi ilgi de arttı. Aşırı sağcı Lig partisinin lideri ve Meloni'nin koalisyonundaki küçük ortak olan Matteo Salvini, generali kendi saflarına çekmenin azalan oylarını artırabileceğini hesapladı. Salvini'nin içgüdüleri yanlış değildi: 2024'te Vannacci Avrupa Parlamentosu'na seçildi. Ancak kısa süre sonra Lig'den ayrıldı ve bu yıl, anketlerin Lig'in destek kaybettiğini gösterdiği ve Meloni'nin koalisyonunun yeniden seçilme şansını tehlikeye attığı yeni bir aşırı sağ parti olan Ulusal Gelecek'i kurdu.
Seçim mantığı ve ortak ideolojik geçmiş, bir Meloni-Vannacci ittifakına işaret edebilir ancak Vannacci'nin ideolojik aşırılığı bunu zorlaştırıyor.
Vannacci, aşırı sağcı Almanya için Alternatif (AfD) gibi radikal güçler tarafından desteklenen bir fikir olan yabancı uyrukluların 'yeniden göçü'nü programının merkezi bir maddesi haline getirdi. Göçmenliğe karşıtlık Meloni hükümetinin tanımlayıcı özelliklerinden biri olsa da, bu noktaya hiç ulaşmadı.
Vannacci'nin geleneksel aile üzerindeki vurgusu o kadar tavizsiz ki, ebeveynlere seçimlerde ek oy ve kamu işe alımlarında avantaj sağlamayı öneriyor. Programı, kürtajın 'bir hak olmadığını' savunurken 'Akdeniz ataerkilliğini' teşvik ediyor ve özel bir suç olan kadın cinayeti kavramının kaldırılmasını savunuyor. Bu pozisyonlar, muhafazakar değerleri kendi kadın güçlendirme imajıyla birleştiren Meloni'nin siyasetiyle pek uyuşmuyor.
En keskin ayrılık dış politika ile ilgili. Vannacci, Euro bölgesi mali disiplininin yükünü hafifletmeyi hedefliyor ve daha fazla savunma entegrasyonu planlarına karşı çıkıyor. Manidar bir şekilde, Meloni hükümetinin en yerliyetçi üyesi olan Salvini'nin Lig'i tarafından bile dışlanan bir grup olan Avrupa Parlamentosu'ndaki AfD liderliğindeki 'Egemen Uluslar Avrupası' grubuna katıldı. Rusya ve Ukrayna konusunda ise uçurum...