Flávio Bolsonaro seçilirse Brezilya'nın ekosistemleri çöküşle karşı karşıya kalacak. Egemen sınıf dünyayı yoksullarla paylaşmaktansa yakmayı tercih eder Gidişat ne kadar acımasız görünürse görünsün, her zaman sağduyunun eninde sonunda galip geleceğine inandım. Yaşayan dünyayı parçalamanın büyük tehlikeleri giderek daha belirgin hale geldikçe, en açgözlü sömürücülerin bile ortaya çıkması gerekiyor. Kimse ölü bir gezegende yaşamak istemez değil mi?
Bunun sadece bir temenni olmadığına dair işaretler var ya da vardı. 2015'ten bu yana, çoğunlukla Çin sayesinde, gezegenin yeniden ağaçlandırılan alanı artarken, büyük ölçüde Brezilya sayesinde, küresel orman tahribatı oranı azaldı. Brezilya Amazon ormanlarının alanı her yıl, kayıtların başladığı 1988 yılındakinin altıda biri kadardı. Son dört yılda, Brezilya hükümetinin politikasının bir sonucu olarak, ormansızlaşma oranı %71 oranında düştü. Luiz Inácio Lula da Silvais Pazar günü yeniden başkan seçilirse, ülke 2030 yılına kadar sıfır ormansızlaşmaya ulaşabilir. Ahlaki evrenin eğrisi adalete doğru eğilmiş gibi görünüyor.
Ancak insan doğasına olan inancımın açıklayamadığı şey, ekonomik elitlerden oluşan küçük bir grup arasında yıkımdan duyulan sapkın zevkti. Hayattan nefret edip ölümü seven insanlar var. Donald Trump'ın kamu arazilerindeki korumaları kaldırması, Yosemite'i ortadan kaldırmak istediği küçük ısırık (kuşkusuz pek çoklarından ilki), ABD Ulusal Park Hizmeti ve ABD Orman Hizmetleri'ne yönelik saldırıları, Nesli Tükenmekte Olan Türler Yasası'nı çöpe atması: bunların hepsi kısmen çiftçilerin, ağaç kesicilerin, kırıcıların ve madencilerin lobi faaliyetlerine bir yanıttır. Ancak bence bu birincil etken değil.
Onun için daha önemli olanın, intikam dolu bir acı verme arzusu olduğuna inanmaya başladım. Trump'ın kral kelebeğinden nefret ettiğinden şüpheliyim. Ne olduğunu bilse şaşırırdım. Ancak kral kelebeğini seven insanlardan nefret ediyor gibi görünüyor. Bunun ve ABD'de nesli tükenmekte olan diğer birçok türün yaşadığı yaşam alanlarını yok etmek, vaat ettiği “intikamın” bir parçası gibi görünüyor. New York Times, Trump'ın bir milli parkı ziyaret ettiğine dair kanıt bulamadı. Muhtemelen onlardan da nefret etmiyordur. Ancak görünüşte düşmanın değer verdiği her şeye (yeşiller, liberaller, sosyalistler, feministler, ırkçılık karşıtları, "bürokratlar" ve "engelleyiciler") prensip olarak saldırılmalıdır.
Ekosistemleri haritadan silmek açık bir güç gösterisidir. Yok oluş, her diktatörün hayali olan kalıcı bir iz bırakır. Bu aynı zamanda ona direnenlere zarar vermenin oldukça etkili bir yoludur: Çevresel yıkıma sıklıkla maruz kalan Yerli halklar ve diğer beyaz olmayan insanlar; düzenleyiciler; bilim adamları ve aydınların geri kalanı; her şeyden önce önemseyen insanlar. İlgilenmek aşırı sağın meta-hedefi olarak görülebilir. “İntihara meyilli empati” teması artık videolarda, gazete yazılarında ve konuşmalarda tekrar tekrar karşımıza çıkıyor: diğer insanları veya türleri önemseyenlerin, umursamayanlar tarafından yok edilmesi gerektiğine dair açık bir inanç. Bu inanç, tanımı gereği psikopatiktir. İyimserliğimi tüketen şey, suça karşı acımasız yöntemlerin kullanılması gibi yüzeysel vaatlerle kandırılan insanların, bu sözlere katılanları seçmeye devam etmesidir.
Flávio Bolsonaro fiziksel ve politik olarak hapisteki darbeci babası Jair'in tıpatıp aynısı. Jair Bolsonaro Brezilya'nın başkanıyken, ekolojik yıkımı bir tür kutsal görev olarak görüyormuş gibi görünüyordu. Dört yılda ormansızlaşma oranı %59 arttı ve yerli halka ve diğer orman savunmalarına yönelik saldırılar