Hikayeleriniz 17 Ekim'de ülke çapındaki protestolara katıldılar ve mağazaların yağmalanması, kamu binalarına zarar verilmesi ve barışçıl yürüyüşlere karşı kullanılan büyük miktarda göz yaşartıcı gaz karşısında şaşkına döndüler. Bazıları bu cumartesi yeniden yürüyecek. Diğerleri bunu yapmayacak. 17 Ekim Cumartesi günü, Fransa'nın orta kesimindeki Creuse bölgesindeki peynir dükkanında "hiçliğin ortasında" olan 37 yaşındaki Joël, sonunda "harekete geçme" şansını bulduğunu düşündü. Yakın zamanda çiftçi arkadaşlarının, ardından itfaiyecilerin ve hatta lise öğrencilerinin harekete geçmesini izlemişti; onların hareketleri ona kendi yaşlarında katılmayı dilediği devrimi hatırlattı. Tulumunu, botlarını ve öfkesini giydi, muhasebesini yarım bıraktı ve traktörler, römorklar ve ses sistemi getiren meslektaşlarının yanına Limoges'e doğru yola çıktı. "Faydalı mı, değil mi? Hiçbir fikrim yok ama kendi kendime haydi gidelim dedim" dedi.
"Hayatın her kesiminden pek çok insanın" "neşeli bir öfke" ruhuyla gösteri yaptığını görme umudu hızla suya düştü. Protesto sırasında "durdurulamayan" kişiler otoyola çıkmaya çalıştı. Limoges belediye binası gibi arabalar da ateşe verildi. Peynir yapımcısı, taleplerinin şiddet ve ekranlarda oynatılan görüntüler tarafından "çalındığını" hissederek, "Onlara durmalarını, bunun protestonun itibarını zedelediğini söyledik... Hiçbir şeyi dinlemediler" diye yakındı. İçişleri Bakanlığı rakamlarına göre 17 Ekim'de sokağa çıkan yaklaşık 550.000 kişiden kaçı bu Cumartesi, okul tatillerinin ortasında, üç öğrenci örgütü (UNEF, Union Etudiante ve FAGE), CGT işçi sendikası ve Sarı Yelekli gruplar insanları bir kez daha sokağa çıkmaya çağırırken geri dönecek? Kimsenin kolay bir cevabı yok. Bu makalenin okunacak %84,34'ü kaldı. Gerisi sadece aboneler içindir.