Libya'nın doğusundaki parlamento Salı günü Türkiye ile yapılan deniz yetki alanı anlaşmasını onaylayarak, Türkiye'nin Doğu Akdeniz'deki bir bölgeye yönelik iddialarını görünürde desteklemiş oldu. Anlaşma, Türkiye'nin Libya'daki bölünmüşlükten faydalanarak Girit kıyılarında Libya ile Türkiye'yi birbirine bağlayan bir deniz sınırı iddia ettiği 2019 yılına dayanıyor. Bu durum, Yunanistan'ın iddialarıyla açıkça çakışmaktadır.
Ancak bu durum, Ankara'nın Türkiye'nin Yunan adaları arasındaki su yollarına ilişkin Yunanistan'ın iddialarını fiilen geçersiz kılan geniş bir deniz yetki alanına sahip olduğunu savunan 'Mavi Vatan' politikasının merkezinde yer alıyor. Türkiye bu suları yakın zamanda ele geçirmeyecek. Ayrıca Girit kıyılarında herhangi bir enerji arama faaliyeti yürütmesi de pek olası görünmüyor. Libya bölünmüş ve yoksul bir ülke. Bu nedenle anlaşma daha çok sembolik bir nitelik taşıyor. Türkiye, kendi iddialarını zaten hayata geçiremeyecek bir ülke olan Libya'dan destek alıyor.
Bu durum Yunanistan ile gerilimi artırıyor. Ancak Ankara, gelecekte bazı tavizler koparabileceğini düşünüyor olabilir. Her halükarda, Yunan adalarının açıklarında, Ankara'nın iddialarıyla çakışan bir okyanus bloğunda arama yapmak isteyen herhangi bir enerji şirketi, bunu yapma konusunda temkinli davranabilir. Doğu Akdeniz'de artan gerilimler; böylece Türkiye, iddialarını ortaya koyarak çok daha fazlasını yapmasına gerek kalmadan sorun çıkarabiliyor.
Anlaşma 2019'da gerçekleştiğinde, Trablus'taki Libya hükümeti, yani Ulusal Mutabakat Hükümeti (UMH), General Halife Hafter'in Libya Ulusal Ordusu (LUO) ile hizalanan doğu/Tobruk merkezli yönetime karşı savaş alanında gerilemeler yaşıyordu. Anlaşmadan sonra Türkiye, Trablus'a hızla destek gönderdi. Türk insansız hava araçlarıyla birlikte kuvvetler bölgeye ulaştı. Hafter'in ordusu 2020'de Vatiye hava üssünde yenilgiye uğratıldı.
France24 o dönemde, "Birleşmiş Milletler tarafından tanınan ve Türkiye'den gelen askeri yardımla Ocak ayından bu yana savaşta ön plana çıkan Ulusal Mutabakat Hükümeti'nin (UMH) merkezi olan Trablus'u ele geçirmek için bir yıldan fazla süredir savaşıyordu" notunu düşmüştü. "Halife Hafter yönetimindeki LUO, Birleşik Arap Emirlikleri, Rusya ve Mısır tarafından destekleniyor."
2020'den bu yana Libya'daki cephe hatları büyük ölçüde çıkmaza girmiş durumda. Trump yönetimi Libya'da bir anlaşma umuyordu. Le Monde Eylül ayında, "Libya konusunda 15 yıl düşük profil izledikten sonra Washington'un artık ülkenin doğusu ve batısındaki rakip otoriteleri, bir avuç yerel savaş ağası arasında müzakere edilen bir güç paylaşımı anlaşmasına aracılık ederek uzlaştırmak istediğini" belirtti. "Bu girişim, ülkeyi sakinleştirmekten çok uzak, güç dinamiklerinin çılgınca yeniden düzenlenmesini tetikledi ve her iki taraftaki ittifakların kırılganlığını ortaya çıkardı."
2019'daki Libya-Türkiye anlaşması, Ankara'ya Trablus'u desteklemesi için bir neden vermek üzere tasarlandı. Başarılı da oldu: Ankara Libya'da bir dayanak noktası kazandı ve Libya hükümeti Hafter'in güçlerini geri püskürtebildi. Ancak anlaşma neden şimdi yeniden canlandırıldı? Doğu Libya parlamentosunun anlaşmayı benimsemesi, Libya'nın artık bu politikada birleştiği anlamına geliyor gibi görünüyor. Karar diğer birçok ülkeyi kızdırdı.
Mısır kararı kınadı. Yunanistan ve İsrail de kınadı. "İsrail, Libya Temsilciler Meclisi'nin Türkiye ile Libya arasındaki Deniz Yetki Alanı Mutabakat Muhtırası'nı onaylama kararını şiddetle kınamaktadır. Bu anlaşma, bölgedeki yakın müttefiklerimizin egemenlik haklarını ihlal etmektedir. Ne yazık ki, Türkiye'nin Doğu Akdeniz bölgesini istikrarsızlaştırmak için çalıştığını bir kez daha görüyoruz." The Libya Observer, "Avrupa Birliği, Yunanistan, Mısır ve..." notunu düşüyor.