Avustralyalı işletmeler, iş yerlerinde yapay zekanın ilk dalgasını geride bırakıyor; çalışanlar yapay zeka ajanlarını benimserken, şirketler de teknolojinin sadece insanlara görevlerini tamamlama konusunda yardımcı olmak yerine, bizzat görevleri üstlendiği bir senaryoda neler yaşanacağını çözmeye çalışıyor.
HP’nin 2026 İş İlişkileri Endeksi, işleri manuel görevlerden ziyade bilgiyle çalışmayı içeren Avustralyalı bilgi çalışanlarının yüzde 56’sının artık iş yerinde sağlanan yapay zekayı günlük veya haftalık olarak kullandığını ortaya koyuyor; bu oran bir yıl önce yüzde 38 seviyesindeydi. Çalışanların yaklaşık yüzde 45’i ise yapay zeka ajanlarını kullanıyor ve bu durum Avustralya’yı gelişmiş piyasa ortalamasının önüne taşıyor.
Bu rakamlar, Avustralyalı çalışanların yapay zekayı benimseme konusunda isteksiz olduğu fikrine meydan okuyor. Ancak aynı zamanda, işletmelerin hangi görevlerin yapay zekaya devredilebileceğine, sonuçlardan kimin sorumlu kalacağına ve otonom sistemlerin insanlarla ve mevcut iş akışlarıyla nasıl etkileşime girmesi gerektiğine karar vermeleri gereken daha zorlu bir benimseme aşamasına işaret ediyor.
HP Avustralya ve Yeni Zelanda Başkan Yardımcısı ve Genel Müdürü Brad Pulford, değişimin çalışanların teknolojiyi kullanma biçiminde şimdiden görülebildiğini söylüyor.
Pulford, “Şu anda yapay zeka hakkındaki kamuoyu tartışmalarında bir miktar şüphecilik var, ancak insanların onu gerçekte nasıl kullandığına bakın” diyor.
“İş henüz bitmedi. Birçok işletme için sorun farkındalık değil; ekiplerine bağlam ve net bir yol haritası sunmak, insanların yapay zekanın neden tanıtıldığını, bunun kendi rolleri için ne anlama geldiğini ve en iyi işlerini yapmalarına nasıl yardımcı olduğunu bilmelerini sağlamaktır.”
KPMG Avustralya da işletmelerin yapay zekaya daha fazla yöneldiğini tespit etti. Temmuz 2026 tarihli 'AI Pulse' raporu, Avustralyalı kuruluşların yüzde 89’unun yapay zekanın en önemli yatırım önceliği olmaya devam edeceğini beklediğini, yüzde 83’ünün ise yapay zeka girişimlerinde aktif bir CEO sahipliği bildirdiğini ortaya koydu. Rapor, ajan yapay zekanın odağı deney aşamasından uygulama aşamasına kaydırdığını buldu.
Pulford, sonuçların bireysel üretkenliğin ötesine geçerek işin organize edilme biçimine kadar uzandığını söylüyor.
“Birisi bir belge taslağı hazırlamak için yapay zeka kullandığında, bu onun kendi iş akışıdır. Ajanlar çok adımlı görevleri üstlendiğinde ise bu durum işin ekipler arasında nasıl ilerlediğini, neye kimin onay verdiğini ve bir rolün ne anlama geldiğini değiştiriyor.”
HP’nin araştırması ayrıca, benimseme oranının kuruluşlar içinde dengesiz olduğunu; Avustralyalı bilgi çalışanlarının ajan yapay zeka kullanımı konusunda BT karar vericilerinin 19 puan, iş liderlerinin ise 16 puan gerisinde kaldığını ortaya koydu.
Pulford, şirketlerin ajanların gelişini başka bir yazılım kurulumu olarak değil, bir iş akışı yeniden tasarımı olarak görmeleri gerektiğini söylüyor.
Pulford, “Liderler sorumluluğun nerede olduğunu netleştirmeli, neyin nerede çalışacağı konusunda bilinçli olmalı ve çalışanları yeni çalışma biçimini şekillendirmeye dahil etmelidir” diyor.
Yapay zeka daha karmaşık işleri üstlendikçe insan denetimi daha önemli hale geliyor. HP’nin küresel araştırması, yetkin yapay zeka kullanıcılarının yüzde 78’inin yapay zekanın nerede bittiğini ve kendi yargılarının nerede başladığını anladıklarından emin olduklarını, temel kullanıcılar için bu oranın yüzde 52 olduğunu buldu.
Pulford, “İnsan muhakemesi en az dikkat çeken kısımdır. Liderler hangi verilerin nereye gidebileceği konusunda net olmalı, her zaman bir insan müdahalesi gerektiren kararları tanımlamalı ve insanlara yapay zeka çıktısını kabul etmek yerine onu sorgulamaları için eğitim vermelidir” diyor.
İş yerinde yapay zekanın yayılması, işletmeleri hangi iş yüklerinin yerel olarak çalıştırılması ve hangilerinin buluta ait olması gerektiğine karar vermeye zorluyor.
Üretken yapay zeka hizmetleri büyük ölçüde bulut tabanlı modellere dayanıyordu, ancak daha yeni iş cihazları bazı yapay zeka işlemlerini yerel olarak gerçekleştirebiliyor; bu yaklaşım genellikle “uçta yapay zeka” (AI at the edge) olarak tanımlanıyor.