Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın 21 Ekim'de Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev'le görüşmesi iki ülke ilişkileri açısından önemli bir siyasi olaydı. Devlet başkanları ikili işbirliği, bölgesel ve küresel konuları ele aldı. Erdoğan, Azerbaycan'ın bağımsızlığına kavuşmasının 35. yıl dönümü dolayısıyla bir kez daha tebriklerini ileterek, İlham Aliyev'i Ankara'da düzenlenecek Türk Devletleri Teşkilatı 13. Zirvesine davet etti. Her iki lider de kardeşlik ilişkilerinin başarıyla gelişmeye devam edeceğine olan güvenini dile getirdi. Bu telefon görüşmesi sadece bir diplomatik protokol olayı olmayıp, son günlerde Azerbaycan-Türkiye ilişkilerinde ortaya çıkan bilgi geriliminin arka planında özel siyasi anlam taşıyan bir temas olarak da değerlendirilebilir. Liderler arasındaki güven ilişkilerin ana garantisidir
Son derece olumlu bir hava içinde geçen telefon görüşmesi, Cumhurbaşkanı İlham Aliyev ile Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan arasında oluşan kişisel güven, karşılıklı saygı ve siyasi dayanışmanın, Azerbaycan-Türkiye dostluğunun stratejik niteliğini belirleyen temel faktörler arasında olduğunu bir kez daha gösterdi. İki liderin siyasi iradesi sayesinde ilişkiler geleneksel dostluk çerçevesinin ötesine geçerek askeri-siyasi ittifak düzeyine yükseldi. Şuşa Deklarasyonu ile kurulan bu ilişkiler bölgesel güvenlik, enerji, ulaşım ve Türk dünyasının entegrasyonu açısından büyük önem taşımaktadır. Ancak siyasi ve toplumsal düzeyde de aynı hassasiyetle liderler düzeyinde karşılıklı güvenin korunması önemlidir. Kardeş ülkeler arasındaki ilişkilere zarar verebilecek bilgilendirme kampanyalarına zamanında ve ilkeli yanıt verilmesi, stratejik ortaklığın gereklerinden biridir. Gecikmeli çağrı ve zamansız yanıt
Ne yazık ki bu telefon görüşmesi Türkiye'de Azerbaycan'a yönelik kirli bilgi kampanyasının bir süredir devam etmesi sonrasında gerçekleşti. Son günlerde Azerbaycan'ın okul üniformasıyla ilgili iç kararları Türkiye'de bazı siyasi ve kamusal çevreler tarafından çarpıtılarak sunulmuş, ülkemizin egemenlik haklarının hedef alınması ciddi endişe kaynağı olmuştur. Meselenin özü, Azerbaycan'ın iç mevzuatına dayanarak aldığı kararların diğer devletlerde siyasi baskı aracı haline gelmemesidir. Bu ilke, özellikle stratejik müttefikler arasında karşılıklı saygının temel koşullarından biridir. Türkiye'deki bazı radikal çevrelerin Azerbaycan karşıtı söylemlerine zamanında son verilmemesi üzücü. Ankara'nın daha erken ve net bir siyasi duruş sergilemesi, bu kampanyanın yayılmasının engellenmesine ve ikili ilişkilere zarar vermek isteyen güçlerin imkanlarının sınırlanmasına hizmet edebilirdi.
Tek tek siyasi grupların, bireylerin ve medya platformlarının konumunu bir bütün olarak Türk devletinin politikasıyla eşitlemek elbette doğru olmaz. Ancak bu tür hassas konularda resmi çevrelerden zamanında gelen mesajlar büyük önem taşıyor. Stratejik ittifakın korunması ortak bir sorumluluktur. Aliyev-Erdoğan telefon görüşmesinin en önemli siyasi sonucu, iki ülke liderlerinin ilişkilerin geliştirilmesiyle ilgilendiklerini bir kez daha göstermiş olmalarıdır. Bu, Azerbaycan-Türkiye stratejik ortaklığının ayrı çevrelerin yarattığı yapay gerilimden daha güçlü olduğunu gösteriyor. Aynı zamanda yaşananlar, bazı sonuçlara varmayı da gerekli kılıyor. Kardeşlik ilişkileri sadece yüksek