Birinci Karabağ savaşı sırasında kaybolanların aileleri, Brüksel'de, Avrupa Birliği'nin (AB) ana kurumları olan Avrupa Komisyonu, AB Konseyi ve Avrupa Dış Eylem Servisi'nin bulunduğu Şuman Meydanı'nda barışçıl bir protesto gösterisi düzenledi. 4.000'den fazla kayıp kişiden biri adına hüzünlü müzik ve çanlar eşliğinde çağrı okundu: "Ben bir numara değilim, bir adım var, ben birinin oğlu veya kızıyım. Beni meçhul bırakma." Eylemi bisikletle yoldan geçen yaşlı bir adam da ilgiyle izledi: "Hangi ülkedensin ve burada neler oluyor?" Bunu hiç duymamıştım!" Organizatörler ayrıca kayıp kişilerin fotoğraflarından ve onlar adına yazılmış sembolik mektuplardan oluşan bir enstalasyon da sundular. Rüzgârda uçuşan giysiler kayıpların kalıntılarını simgeliyordu. Belçika'dan iki arkadaş olan Grit ve Marie, kıyafetlerin sembolik bir anlam taşıdığını öğrendikten sonra protestocularla dayanışma içinde olduklarını ifade ettiler. "Bunca yıldan sonra hâlâ umut ediyor musun?" diye sordu Grit. "Onların kaderi hakkındaki gerçeği bilmek istiyoruz. "istiyoruz", - diye yanıtladı kayıp kişilerden birinin eşi. Bilindiği gibi Azerbaycan ile Ermenistan arasındaki barış süreci ilerlemesine rağmen 1990'ların başında kaybolanların akıbeti hala belirsizliğini koruyor. Kayıplar listesinde halen 71'i çocuk, 288'i kadın ve 398'i yaşlı olmak üzere 4010 kişi yer alıyor.
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.