BM'de Başkan Trump, küresel teşkilatın kuruluş ilkelerine meydan okurken, retoriği büyük ölçüde sessizlikle karşılandı.
Donald Trump, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun önüne geçip bir başka ülkeyi yok etmekten bahsettiğinde salon bunu dinledi ve bazı gözlemciler için daha rahatsız edici olan soru Amerikan başkanının ne söylediği değil, bu sessizliğin uluslararası sistemin kendisi hakkında neyi açığa çıkardığıydı.
BM Genel Kurulu'nda kürsüye çıkan Trump; İran'a karşı yürütülen savaştan bahsetti, Amerikan askeri gücünü övdü ve Tahran'ın ABD ile bir anlaşmaya varmaması halinde "yok edilmeyle" karşı karşıya kalacağı konusunda uyardı. Bu sözler, destekçilerin katıldığı olağan bir siyasi mitingde veya bir televizyon röportajında söylenmemişti; ülkelerin çatışmalara başvurmadan anlaşmazlıklarını çözebilecekleri bir yere sahip olması gerektiği yönündeki basit bir fikir etrafında İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra kurulan kurumda, yani BM'de sarf edilmişti.
Salonu terk edenler oldu; İran heyeti beklendiği gibi ayrıldı, Küba heyeti de aynı şeyi yaptı ve hükümetler Washington'u başka platformlarda eleştirdi; dolayısıyla konuşma binanın her köşesinde cevapsız kalmadı. Ancak Genel Kurulu salonundan kolektif bir protesto, kurumsal bir müdahale ve kürsüden gelen söyleme karşı ankür bir meydan okuma gelmedi. Uluslararası siyasal iktisat akademisyeni Jostein Hauge için o an, Trump'ın bir başka provokatif konuşmasından çok daha fazlasıydı. Hauge olay sonrasında X'te, "Bunu uluslararası siyasal iktisat alanında bir akademisyen olarak büyük bir ciddiyetle söylüyorum: kurallara dayalı uluslararası düzen ölmüştür" diye yazdı. Bu olağanüstü bir iddia ve aynı zamanda bu hafta BM'de yaşananları incelemek için yararlı bir başlangıç noktası; çünkü mesele sadece Trump'ın söyledikleri değil, bunu söyleyen ülke Amerika Birleşik Devletleri olduğunda dünyanın geri kalanının ne yapabileceğidir.
Uppsala Üniversitesi Barış ve Çatışma Araştırmaları Profesörü Ashok Swain, cılız tepkinin tam da gerçekleştiği yer nedeniyle rahatsız edici olduğunu söylüyor. Swain, "Birleşmiş Milletler, barışa yönelik tehditlerin, insan onuruna saldırıların ve kolektif küresel sorumlulukların reddedilişinin sorgulandığı başlıca forum olmalıdır" diyor. Swain'e göre Trump'ın konuşması, bu beklenti ile uluslararası siyasetin gerçeği arasındaki uçurumu gözler önüne serdi. Trump konuşmasını, ABD'nin İran'a karşı yürüttüğü savaşı savunmak ve Amerikan askeri gücünü uluslararası sorunlarla başa çıkma aracı olarak sunmak için kullandı. İran'ın askeri altyapısına verilen zarardan gururla bahsederek Amerika Birleşik Devletleri'nin eşsiz bir askeri güce sahip olduğunu belirtti. Ayrıca Uluslararası Ceza Mahkemesi'ne saldırdı, uluslararası kurumları eleştirdi ve iklim değişikliği ile yapay zeka dahil olmak üzere meselelere uluslararası yaklaşımları reddetti. Göç konusunda ise Amerikan egemenliğini kısıtladığını düşündüğü uluslararası sisteme yönelik bilindik saldırılarını tekrarladı. Ancak savaşı ve uluslararası hukuku doğrudan salonun gündemine getiren konu İran oldu ve Trump Tahran'ın önündeki seçeneğin bir anlaşma ya da "yok oluş" olduğunu söyledi.
ABD ve İsrail'in İran'a yönelik saldırılarını çevreleyen hukuki mesele tartışmalıdır. Uluslararası hukuk, meşru müdafaa ve Güvenlik Konseyi tarafından yetkilendirilen eylemler gibi sınırlı istisnalar dışında devletler arasındaki güç kullanımına önemli kısıtlamalar getirmektedir. Hukuk akademisyenleri bu saldırıların BM Şartı'nı ihlal ettiğini savunurken, ABD ve İsrail kendi hukuki gerekçelerini sunmuşlardır. Daha az muğlak olan şey ise Trump'ın ilettiği siyasi mesajdır.