Pek çok ülkede çalkantılar artarken, her şeyi adil bir şekilde yoluna koyabilecek küresel bir hegemonun olup olmadığını sormak cazip geliyor.
ABD Başkanı Donald Trump, savunmalarına yeterince harcama yapmamaları halinde ülkesinin Nato müttefiklerini savunmayacağı tehdidinde bulundu. Yeni ticaret bariyerleriyle birlikte bu sözleri, ABD'nin küresel liderlik iddialarını azalttığını ve daha çok kendi bölgesine odaklandığını gösteriyor.
2027 yılı için hazırladığımız en son ulusal güç projeksiyonlarımız; kaynakları, toprakları, ekonomik gücü ve askeri kudreti hesaba katıyor. Bu projeksiyonlar Çin'i hâlâ ilk sırada tutuyor ve diğer ülkelerle olan farkını açtığını gösteriyor. Peki Çin, sıralamada lider olmanın ötesine geçerek dünyanın sorunlu bölgeleri üzerinde belirleyici bir nüfuz kurma ve küresel bir hakem haline gelme aşamasına ne zaman geçebilir?
Bu soruyu araştırmak için, öncelikle devletlerin ulusal gücü geçmişte nasıl değerlendirdiğine bakmalıyız. Antik hükümdarlar insanları, gelirleri, birlikleri, gemileri, kaynakları sayarlardı ancak bunlar tek bir ulusal güç ölçütü değil, ayrı ayrı değerlendirmelerdi.
Daha sistematik bir yaklaşım 17. yüzyılın sonlarında ortaya çıktı. Ekonomist William Petty'nin siyasi aritmetiği; İngiltere'yi toprak, nüfus, ticaret, deniz taşımacılığı, kamu geliri ve silahlı kuvvetleri destekleme yeteneği aracılığıyla Fransa ve Hollanda ile karşılaştırdı. Bu, bir ülkenin gücünü birkaç faktörü bir arada ele alarak değerlendirme yönünde erken bir girişimdi.
Günümüzde, bilişim gücü ve verileri analiz etmek için kullanılan daha gelişmiş araçlar, ülkelerin ulusal güçlerinin birçok boyutunu aynı anda değerlendirmeyi mümkün kılmaktadır.
Bir ulusal güç endeksi, bir devletin gösterge paneline benzer. Bir gösterge yakıt seviyesini, diğeri hızı, üçüncüsü motorun durumunu gösterir. Bir sürücünün tüm panele ihtiyacı vardır: Her bir gösterge hikayenin yalnızca bir kısmını anlatır. Gayri safi yurt içi hasıla bir ekonominin büyüklüğünü gösterirken, savunma harcamaları bir ülkenin silahlı kuvvetlerine ne kadar kaynak ayırdığını gösterir. Genel güç ayrıca toprağa, kaynaklara, nüfusa ve bilime ile bu varlıkların birlikte nasıl çalıştığına bağlıdır.
Endeksimizdeki 193 ülke arasında Çin birinci, ABD ikinci ve Rusya üçüncü sırada yer almaktadır.
Çin'in liderliği temel olarak ekonomisinin ve endüstriyel üretiminin ölçeğine dayanmaktadır. Geniş iç pazarı, iş gücü, altyapısı ve kapsamlı tedarik zincirleri güçlü bir temel sağlamaktadır. Bunlar, Çin'in bilimsel ve teknolojik kapasitesini geliştirmesine, silahlı kuvvetlerini güçlendirmesine ve dünya ekonomisi üzerindeki nüfuzunu artırmasına yardımcı olmaktadır.
Hesaplamalarımız, Amerika'nın göreceli gücünde ve küresel ekonomideki payında kademeli bir düşüş olduğunu gösteriyor. Yapısal dengesizlikler, yavaşlayan büyüme ve artan borç baskıları bu tablonun bir parçasını oluşturmaktadır. ABD, federal borcunun faizi için her yıl 1 trilyon ABD dolarından fazla ödeme yapmaktadır.
Endeksimizin bileşenleri bir devletin nasıl çalıştığını yansıtır. Her birinin kendi rolü vardır, ancak aynı zamanda diğerlerini de destekler. 2027 yılı değerlendirmemizde ekonomi en büyük ağırlığa sahip olup, onu silahlı kuvvetler takip etmektedir. Ekonomi, ordunun maddi temelidir. Savunma harcamaları; fabrikalar, tasarım merkezleri, test sahaları, onarım tesisleri, ulaşım, enerji kaynakları ve vasıflı işçiler aracılığıyla gerçek bir güce dönüşmektedir.
Uzun süreli bir çatışmada, büyük ölçekte silah ve mühimmat üretebilme, ekipmanı onarabilme ve üretimi hızlı bir şekilde artırabilme yeteneği çok hayati hale gelmektedir. Dolayısıyla ekonomik kapasite, bir ülkenin rezervlerinin derinliğini ve askeri bir çabayı sürdürme yeteneğini göstermektedir.
Büyük savunma siparişleri de ekonomiyi destekleyebilir. Uzun vadeli sözleşmeler fabrikalara istikrarlı bir iş imkânı ve ekipman yatırımı yapma gerekçesi sunar. Seri üretim, metallere ve kimyasallara olan talebi artırır.