Kaydedilen öğelerinizin maksimum sayısına ulaştınız.
Daha fazlasını eklemek için kaydedilen listenizden öğeleri kaldırın.
Bilgi yarışması sorusu: Hangi ülke borcunu ödemeyen ve kural tanımaz bir ulus olarak Haiti, Somali ve Kongo'yu geride bırakmaktadır?
Cevap: Birleşmiş Milletler koridorlarında bu ülke, eski güzel ABD'dir.
Trump yönetimi BM aidatlarını ödemezken, yukarıda bahsedilenler de dâhil olmak üzere 141 ülke borçlarını tamamen ödemiştir. Ve diğer ülkeler en azından BM ruhuyla barışı ilerletiyormuş gibi davranırken, Başkan Donald Trump BM kürsüsünü İran'ı "yok etmekle" ve "onları cehenneme sürmekle" tehdit etmek için kullandı. Bu, bir dünya liderinin BM kürsüsüne çıkıp soykırıma benzeyen bir şeyin işlenip işlenmeyeceğini tartıştığı nadir durumlardan biriydi.
Tüm bunlar, çağımızın bir trajedisinin altını çizmektedir: Uluslararası Kızılhaç Komitesi'ne göre, dünya genelinde 130 civarında silahlı çatışma devam etmektedir; bu sayı 2009'dakinin iki katından fazladır ve bizi kasıp kavuran zorlukların giderek büyüyen bir kısmı uluslararası niteliktedir, çok taraflı çözümler gerektirmektedir. Buna rağmen büyük güçler BM'yi marjinalleştirmekte ve her zamankinden bile daha etkisiz hale getirmektedir.
Akaryakıt fiyatları yükseliyor. Trump'ın İran savaşı Yemen ve Kızıldeniz'e sıçradı. Rusya, Avrupa'da gri bölge saldırıları olarak adlandırılan eylemlerde bulunuyor. Tayvan veya Güney Çin Denizi nedeniyle Çin ile savaş riski var. Uyuşturucular, salgın hastalıklar, yapay zekâ, bilgisayar korsanlığı, terörizm, insan kaçakçılığı, iklim değişikliği, Somali'de yaklaşan kıtlık, Ukrayna, Sudan ve Gazze Şeridi'ndeki savaşın bedeli – tüm bu zorluklar iş birliğine dayalı yanıtlar gerektirmektedir ve BM bunları geliştirmek için bariz bir forumdur.
Bu sorunların birçoğu için BM neredeyse işlevsiz hale gelmektedir.
Trump geçen yıl BM'yi "boş laflarla" dolu olduğu gerekçesiyle alaya almıştı ve haklılık payı da vardı. Örgüt, çatışmaları çözmekten ziyade kâğıt üretmede daha etkili olan ürkek bir Babil Kulesi'dir; BM toplantısı adeta bir cehennemdir.
2014 yılında Irak'taki Yezidi bölgesi IŞİD militanları tarafından yaklaşık iki hafta kuşatılan ve Nobel Barış Ödülü kazanan Nadia Murad, "Bedeli insan hayatıyla ödeniyor" dedi. Bana, "Kimse bize yardım etmeye gelmedi" diyen Murad, sonunda IŞİD tarafından kaçırılmış ve aylarca tecavüze uğramıştı. Annesi ve altı erkek kardeşi öldürülmüştü.
Yine de Birleşmiş Milletler periyodik olarak felç olsa da, aynı zamanda hayati önem taşımakta ve bazen bir lütuf olmaktadır.
Murad, "Ayrıca herkes gittikten sonra bile BM personelinin kimsenin yapmak istemediği işleri yaparak yerlerinde kaldığını gördüm" dedi. "Bu çalışma vazgeçilmezdir. İşte tam da bu yüzden BM bunu daha iyi yapmak zorundadır."
Eleştirmenler BM çalışanlarını Arjantin Devlet Başkanı Javier Milei'nin birkaç gün önce ifade ettiği gibi "ölümcül derecede kibirli parazitler" olarak suçlayabilirler, ancak ben diğer yardım görevlileri kaçtıktan sonra umutsuz bir bölgeye yardım ulaştırmaya çalışan Orta Afrika Cumhuriyeti'ndeki cesur BM insani yardım çalışanlarıyla birlikte namlunun ucunda tutuldum. Somali'de konteynerlerde yaşayan, Güney Sudan'da çadırlarda uyuyan, Kongo'da tehlikeli yollarda araç kullanan ve Yemen'deki silahlı kişilere karşı direnen ön saflardaki BM çalışanlarını gördüm – çocukları savaştan, tecavüzden ve hastalıktan kurtarmak için hayatlarını riske atıyorlar.
20. yüzyılın kahramanlarından biri, UNICEF'i yöneten ve 1982'de çocuk sağlığı devrimini tasarlayan James Grant'tir. O ve ekibi, yaşamı boyunca 25 milyon insanın ve o günden sonra sayısız milyonlarca insanın hayatını kurtarmak için aşıları ve ishalin daha iyi tedavilerini kullandılar.
BM'nin eleştirmenleri bunun yarısı kadar bile ne zaman asil bir şey yaptılar?
BM'nin eleştirmenleri, hayatlarını d