İsrail tarihinde neredeyse hiçbir seçim bu kadar derin sonuçlar doğurmamıştır. İsrailliler parti bağlılığının çok ötesine geçen bir seçimle karşı karşıya kalacak: Çocuklarına nasıl bir ülke bırakacaklar? 7 Ekim ve üç yıl süren yıkıcı savaşların ardından İsrail'in güvenliği, demokratik karakteri ve bir Yahudi vatanı olarak vaadi, yargısal yıkım, kurumsal yakalama, basına gözdağı, muhaliflerin bastırılması, azınlıkların haklarından mahrum bırakılması, kontrolsüz yürütme gücü, sürekli savaş ve tecrit yoluyla demokratik erozyona karşı koyan acımasız bir ulusal hesaplaşmayı gerektiriyor. İsrail'in meşruluğu Yahudilerin kendi kaderini tayin etmesine, tarihsel bağlılığına ve uluslararası tanınmaya dayanmaktadır. Ancak sığınma vaadi, insan onurunu koruma sorumluluğundan ayrılamaz. Gazze'deki yıkım ve Batı Şeria'daki suiistimaller bu vaadi ciddi şekilde baltaladı. Yahudilerin çektiği acılar başkalarının korunmasına ilham vermeli, asla sorumluluktan muafiyet olarak hizmet etmemelidir.
Gazze savaşı İsrail'in uluslararası izolasyonunu derinleştirdi: Şili ve Honduras büyükelçilerini geri çekerken Bolivya diplomatik ilişkileri kesti. Uzun süredir devam eden Avrupalı ortaklar birbirlerinden uzaklaştı, üniversiteler kurumsal ortaklıkları askıya aldı ve kültürel boykotlar genişledi. İsrail'in yabancılaşmasını diplomasinin ötesinde akademik, kültürel ve mesleki hayata taşıyan geleneksel dostlar arasında bile Birleşmiş Milletler'e verilen destek azaldı. ABD-İsrail ilişkileri neredeyse benzeri görülmemiş bir gerginlik altında. ABD-İsrail bağları güçlü kalsa da kamuoyunda uyarı yatıyor: Pew anketi Mart 2026'da Amerikalıların yüzde 60'ının İsrail'e olumsuz baktığını ortaya çıkardı. İsrail, kalıcı stratejik, siyasi, askeri ve ekonomik işbirliğinin Amerikan kamuoyunun kendi hükümetinin davranışlarına karşı artan muhalefetinden ayrı kalacağını güvenli bir şekilde varsayamaz. Filistin'in Tanınmasının Genişlemesi
İspanya, Fransa, İngiltere ve Kanada da dahil olmak üzere yaklaşık 157 BM üyesi ülke artık Filistin'i tanıyor. Tanınmanın kendisi işleyen bir devlet yaratmaz, ancak süresiz işgalin ve Filistinlilerin devlet olma hakkının giderek daha fazla reddedildiğinin sinyalini verir. İsrailli liderler, Filistin devletine giden her inandırıcı yola karşı çıkmanın, hükümetlerini uluslararası toplumun çoğuyla giderek daha fazla anlaşmazlığa düşürdüğünü kabul etmelidir. Antisemitizm İsrail'den önceye dayanıyor; failler sorumlu olmaya devam ediyor. Ancak Gazze savaşı, 7 Ekim'den sonra ABD olaylarının artmasıyla dünya çapında Yahudilere yönelik düşmanlığa bir bahane oluşturdu. Diaspora Yahudileri, İsrail'in eylemlerine cevap verme baskısıyla kontrolleri dışındaki bir çatışmanın sonuçlarına katlanıyor. İsrail'in ulusal güvenlik araştırması güvensizliği, iç bölünmeleri ve savunuculuğun zayıfladığını bildiriyor. Bir sığınak olarak algılanan İsrail, politikalarının sınırlarının ötesindeki Yahudi güvenliğini nasıl etkilediğini dikkate almalıdır. İran: Askeri Kazanımlar, Kalıcı Tehlike
Haziran 2025 ve Şubat 2026'da İran'a yönelik saldırılar, müthiş bir askeri gücün göstergesiydi; ancak kalıcı bir bölgesel güvenlik düzeni oluşturamadılar. İran'ın misilleme yapması ve silahlı ortaklarıyla devam eden bağları tehlikenin altını çiziyor: İran'ın yeteneklerinin düşürülmesi düşmanlığı ortadan kaldırmadı. Her ne kadar ABD-İran arasındaki ilk diplomatik çabalar başarısızlıkla sonuçlanmış olsa da, diplomasiye devam edilmesi hayati önem taşıyor çünkü güç İran'a diz çöktürmeyecek; Nihayetinde ABD ve İsrail uzlaşma ve felaket arasında seçim yapmak zorunda kalacak. Hamas ve Hizbullah ağır darbeler aldı ancak ne askeri cezalar ne de liderlik kayıpları bu yenilgiyi ortadan kaldırmadı.