BM Genel Kurulu'nda (BMGK) her ne kadar büyük bir diplomatik çığır açılmamış olsa da, ABD'nin İran'a yönelik savaşında müzakere edilmiş bir çözüm bulunması konusunda bir miktar ilerleme kaydedilmiştir.
Örneğin, hem Amerikan hem de İranlı heyetler Katar'ın arabuluculuğunda görüşmeler gerçekleştirirken; İran Cumhurbaşkanı, Başbakan Şahbaz Şerif'e Tahran'ın İslamabad Mutabakat Muhtırası'na bağlı kalmaya devam ettiğini belirtti. Dahası, diğer raporlar hem ABD'nin hem de İran'ın bir çıkış yolu aradığını, Tahran'ın Washington'ın İran'a uyguladığı ablukayı kaldırması halinde Hürmüz Boğazı'nı deniz trafiğine açmayı teklif ettiğini göstermektedir. Kilit soru şudur: Hiçbir taraf zayıf görünmek istemeyeceğinden, bu zeka savaşında ilk adımı kim atacak? Şimdi, New York'ta kaydedilen ilerlemeyi ileri taşımak hem her iki tarafa —görüşmelere arabuluculuk eden devletlere— kalmıştır.
ABD, İsrail ile birlikte bu saldırganlığı başlattığı için ilk adımı atmalı ve durumu yatıştırmak ve uzun vadeli bir uzlaşıya varmak adına İran'a yönelik güven artırıcı önlemler sunmalıdır. Beyaz Saray yetkilileri İran'ın bir anlaşma için 'çaresiz' olduğunu söylese de, gerçeğin yüksek yakıt fiyatlarının da Kasım ayındaki ara seçimlere giderken Trump yönetimini yurt içinde yıprattığı yönünde olduğu aşikardır. Popüler olmayan bir savaş ve yüksek enflasyonun, Cumhuriyetçilerin kasım ayındaki ara seçimlerdeki şansları üzerinde olumlu bir etki yaratması muhtemel değildir. BMGA kulislerinde gerçekleşen bir toplantıda, Trump'ın Körfez'deki müttefiklerinin kendisinden İran ile ilgili ara seçimler sonrasına yönelik bir strateji talep ettiği bildirilmiştir. Belki de BM'deki etkileşimlerden olumlu bir sonuç çıkabilir. Ancak görüşmeler, Hürmüz'ü açmak ve ABD ara seçimlerine kadar çatışmaları yalnızca askıya almak ve petrol fiyatlarını istikrara kavuşturmak için birer göz boyama olmamalıdır. Trump yönetiminin seçimlerden sonra kinetik eylem (askeri operasyon) değerlendiriyor olabileceğine dair bazı işaretler bulunmaktadır. Bu, Orta Doğu'da felaket niteliğinde yeni bir çatışma anlamına gelecektir. Umarız Washington'da daha akılcı sesler galip gelir.
İzlenecek yol basit görünmektedir. ABD İran'a samimiyetle yaklaşmalı ve görüşmeler daha sonraki askeri eylemler için bir paravan olmamalıdır. İran'ın ablukası kaldırılmalı ve daha uzun vadeli bir barışı sağlamak amacıyla fonları serbest bırakılmalıdır. Tahran ise hem komşularının hem de daha geniş uluslararası toplumun çıkarları doğrultusunda Hürmüz'ü açık tutmayı taahhüt etmeli, aynı zamanda Körfez devletlerini hedef almaktan kaçınmalıdır. Ayrıca, yapılacak herhangi bir yeni anlaşma Gazze, Lübnan ve Yemen dahil tüm cepheleri kapsamalıdır. Bunlar ayrı çatışmalar olsa da, İran müttefiklerinin İsrail, ABD ve Suudi Arabistan'a karşı bunların hepsinde yer alması nedeniyle birbirine de bağlıdır. Dolayısıyla, yalnızca İran ile yapılacak bir barış anlaşması, diğer bölgesel sahnelerde de sakinlik sağlanmadığı sürece kalıcı olmayabilir; özellikle de İsrail'in bölgesel devletlere yönelik katliam niteliğindeki saldırılarının dizginlenmesi gerekmektedir.