Modern tarihimizin ender bir anında, kendimizi siyasi geleceğimizin özüne dokunan bir başkanlık beyanıyla karşı karşıya buluyoruz: anayasal başkanlık süresi sınırlamalarına bağlılık ve birinin iktidarda kalma süresini uzatmak için anayasada değişiklik yapılmasının reddedilmesi. Bu açıklama, ister iyimserlikle ister ihtiyatla karşılansın, son on yıllardaki en önemli dönüm noktası olabilecek bir dönüm noktasını temsil ediyor; yalnızca kamusal tartışmaya kapı açtığı için değil, aynı zamanda bizzat iktidar yapısının köklerine darbe indirdiği için. Anayasanın en yüksek toplumsal sözleşme olduğuna ve iktidarın barışçıl bir şekilde devredilmesinin istikrarlı bir demokrasinin temel taşı olduğuna inanan bir Mısır vatandaşı olarak benim için bu beyan, yalnızca sözlerden ibaret değildir. Bu, “ebedi cumhurbaşkanı” döneminin potansiyel olarak sona erdiğinin ve “kurumsal başkan” döneminin olası başlangıcının ilanıdır.
Tarihimiz, bir yöneticinin iktidara yükselişinin yalnızca göreve geçiş değil, aynı zamanda geniş çıkar ve nüfuz ağlarının oluşumunun başlangıcı olduğu örneklerle doludur. Devlet kurumlarına ve finans, iş dünyası ve medya dünyasına nüfuz eden bu ağlar, hükümdarın görev süresinin devamında kendi devamlılıklarının ve kazanımlarının garantisini buluyor. Zamanla bu ağlar, devlet içinde devlete benzemeye başlar; kendi çıkarlarını şiddetle savunur ve her türlü değişikliği kendi varoluşlarına yönelik bir tehdit olarak görürler. Anayasaya bağlı kalmanın dönüştürücü gücü burada yatıyor. Bu ağların mevcut siyasi çağın kaçınılmaz sonuna yaklaştığının farkına varmaları, onları yeniden hesaplamaya zorlayacaktır. Sağlam görünen ittifaklar çözülebilir ve bir zamanlar mutlak görünen sadakatler yeniden değerlendirilebilir. Dosyaların yeniden açıldığı, pozisyonların yeniden değerlendirildiği kapalı kapılar ardındaki bu sessiz manevra asıl zorluğu oluşturuyor.
Bu geçiş, eğer gerçekleşirse, tarihi bir emsal teşkil edecek: krizler, devrimler veya ölümle değil, önceden belirlenmiş ve barışçıl bir anayasal yetkiyle yönetilen bir güç aktarımı. Bu, devletimizin kurumların sürekliliğini bireylerin sürekliliğinden ve yüksek ulusal çıkarları statükoyu korumaktan çıkar sağlayanların çıkarlarından ayırma yeteneğinin gerçek testidir. Yurt içinde bu demokratik mirasın oluşturulması, vatandaşlara, anayasada yer alan iradelerine saygı duyulduğuna dair güven verici bir mesaj gönderecektir. Bu, devlet kurumlarına olan güveni güçlendirecek ve himaye ve sadakat yerine liyakate ve sorumluluğa dayalı gerçek kalkınmayı teşvik edecektir.
Uluslararası alanda Mısır'ın, anayasasına saygı duyan ve demokratik yola bağlı kalan kurumlara sahip bir devlet olarak imajı önemli ölçüde artacaktır. Sağlam anayasal temeller üzerine inşa edilen bu siyasi istikrar, Mısır'a daha geniş bir uluslararası saygı kazandıracak ve tek bir bireyin sürekli varlığına bağlı olmayan istikrarlı bir siyasi ortam arayan uzun vadeli yatırımları çekecektir. Gerçek umut, Mısır devletinin tek değişmez haline gelmesinde ve hükümdarın bir kamu görevlisi olarak doğal rolüne geri dönmesinde, zamanında gelip zamanında ayrılarak, arkasında güçlü kurumlar ve hukukun üstünlüğüne saygıdan oluşan bir miras bırakmasında yatmaktadır. Aradığımız gerçek istikrar budur: Yöneticinin gidişiyle sarsılmayan, halkın iradesine saygıyla güçlenen bir istikrar. Dr Mohamed El-Seidy, pi