Mahsuldeki zararlıları tespit eden drone'lar, yabani otları temizleyen robotlar ve suyun ve gübrenin nereye uygulanacağını belirleyen yapay zeka (AI) sistemleri çiftliklerde giderek yaygınlaşıyor. Bu teknolojiler maliyetleri düşürmeyi ve çevreye verilen zararı azaltmayı vaat ediyor, ancak ekonomik faydaları büyük ölçüde farklılık gösteriyor. Akıllı tarıma yatırım yapmak gerçekte nerede işe yarar? Almanya'daki Bonn Üniversitesi'ndeki araştırmacılar tarafından yürütülen yeni bir uluslararası araştırma, akıllı tarım teknolojilerinin dünyadaki ekim alanlarının yaklaşık %42'sinde ekonomik olarak zaten uygulanabilir olduğunu ortaya koyuyor. Bu pay önümüzdeki yirmi yıl içinde %50'ye çıkabilir ve eğer ülkeler çevre düzenlemelerini güçlendirirlerse %75'e ulaşabilir. Ancak hükümetler bu kuralları gevşetirse oran sadece %31'e düşebilir.
19 Ekim'de Ulusal Bilimler Akademisi (PNAS) Bildirileri'nde yayınlanan çalışma, akıllı tarım teknolojilerinin nerede karlı olabileceğine dair küresel bir değerlendirme sunuyor. Ayrıca bunların benimsenmesinin, su kıtlığı ve aşırı gübre kullanımı da dahil olmak üzere acil çevresel sorunların çözümüne yardımcı olabileceği bölgeleri de belirliyor. Bonn Üniversitesi'nden profesör ve araştırmanın baş araştırmacılarından biri olan David Wuepper, "Bu akıllı tarım teknolojileri, mahsul çiftçiliğini daha sürdürülebilir ve çevre dostu yapma potansiyeline sahip" diyor. Ancak bu teknolojileri benimsemenin her çiftlik için otomatik olarak mali açıdan anlamlı olmayacağına dikkat çekiyor. Yüksek ön maliyetler ve ekipmanı çalıştırmak için gereken teknik uzmanlık, özellikle kısa vadede yatırımı zorlaştırabilir.
Avrupa ve Kuzey Amerika'da çiftçiler, haşere istilasını tespit etmek ve pestisit uygulamalarını daha kesin bir şekilde hedeflemek için giderek daha fazla drone kullanıyor. Robotlar yabani otları yayılmadan önce temizleyebilirken, otomatik sulama sistemleri toprağın nemini izliyor ve suyu ihtiyaç duyulan yere yönlendiriyor. Gereksiz su, gübre ve böcek ilacı uygulamalarını azaltarak bu teknolojiler işletme maliyetlerini düşürebilir ve çevreye verilen zararı sınırlayabilir. Ancak bunların ekonomik değeri, çiftliğin büyüklüğü, işgücü maliyetleri, eğitim seviyeleri ve çevre düzenlemeleri gibi yerel koşullara bağlıdır. Bu farklılıkları değerlendirmek için araştırmacılar dünya çapında 8.000'den fazla akıllı tarım uzmanına danışarak onlardan bu teknolojilerin halihazırda kârlı bir şekilde kullanıldığı yerleri belirlemelerini istedi. Ayrıca gerçek dünyadaki uygulamaları belgeleyen bilimsel çalışmaları da incelediler.
Ekip, otomatik sulama, yabani ot temizleme robotları ve drone tabanlı izleme gibi teknolojilerin kullanıldığı 4.000'den fazla lokasyondan veri derledi. Daha sonra karlı benimsemeyle ilişkili faktörleri belirlemek için makine öğrenimi yöntemlerini uyguladılar. Sonuçlar, daha yüksek gelire, daha iyi eğitim sistemlerine, daha büyük çiftliklere ve daha sıkı çevre düzenlemelerine sahip bölgelerde en güçlü ekonomik potansiyele işaret ediyor. Bunlara Batı Avrupa, Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve Avustralya dahildir. Wuepper'ın grubundaki doktora araştırmacısı Shahrear Roman, bu bölgelerdeki çiftliklerin sıklıkla önemli miktarlarda gübre ve böcek ilacı kullandığını açıklıyor. Hassas teknolojiler, bu ürünleri yalnızca ihtiyaç duyulan yerlerde uygulayarak çiftçilerin maliyetleri azaltmasına yardımcı olabilir. Daha yüksek işgücü maliyetleri aynı zamanda otomasyonu daha çekici hale getirerek robotlara ve otomatik makinelere yatırım yapma mali durumunu iyileştiriyor.
Tarımın iyileştirilmesi ihtiyacına rağmen akıllı tarımın ekonomik potansiyelinin nispeten sınırlı kaldığı Sahraaltı Afrika'da görünüm farklıdır.