Muhalefet gelecek yıl Milei'ye karşı oy kullanacak vatandaşların umutsuzluğunu hayal ediyor. Pero-Kirchnerci muhalefetin ve en sert solun gözünde, Federal Üniversite Yürüyüşü'nde patlak veren kaos, yaklaşan bir değişimin belirtisi olarak o yerel seferberlik caddesini bu hafta sonu Avrupa'daki seferberliklere bağladı. Onlara göre uyum “zulmü” döneminin sonu. Öte yandan Hükümet, her şeyden önce faaliyet, tüketim ve maaşlar üzerindeki etki açısından şimdilik mütevazı olsa da, başarı öyküsünü sürdürmek için dişlerinin arasındaki bıçakla mücadele ediyor. Avrupa sokaklarında gerçekleşen hareketlenmeler de resmi kesinlikleri teşvik ediyor, ancak bu tam tersi yönde: Avrupa'nın belli başlı başkentlerindeki hissedilen kriz, yalnızca Kirchnerci değil, aynı zamanda Avrupalı ve küresel Refah Devleti'nin başarısızlığının kanıtı. Alevler içindeki Avrupa, Luis Caputo'nun söylediği anlamda "Deccal'in" düşüşünün küresel versiyonudur: "Kirchnerizm cehennemdir ve Kicillof da Deccal'dir." Özgürlükçü anlatıya göre Avrupa'da artık sonunu yaşayacak olan, sürdürülemez yan etkileri olan açık ve aşırı düzenleyici bir Refah Devleti, Arjantin'de bunu zaten yaşadı: Milei başardı. Gelecek Pazar gününden başlayarak, Brezilya'daki seçimlerden bu yana, bir dizi kilit seçim yapılacak: 3 Kasım'da Amerika Birleşik Devletleri'nde, aynı ayın 29'unda İspanya'da, Nisan ve Mayıs 2027 arasında Fransa'da ve ardından Ekim 2027'de Arjantin'de. Her durumda, seçimin anlamını düzenlemek için her renkten siyasetin başvurduğu giderek daha açık hale gelen başka bir kutuplaşma yeniden yazılıyor: Refah Devleti karşı Refah Devleti. Milei'nin Arjantin'de iktidara geldikten sonra küresel sahneye çıkışı bu yönde ve iki yönde ilerliyor. Bir yandan, Refah Devleti'nin tüm başarısızlıklarının sonuçlarının arketipi olarak Milei: Mileist'inki kadar acımasız bir elektrikli testereye yalnızca seçmen tarafından böyle bir başarısızlığın algılanması bedava taş ve anlam verebilirdi. Öte yandan, Milei, küresel siyasi ve tekno-iş dünyası liderliğinin bir kısmının gerekli gördüğü bütçe açığı ve kuralsızlaştırma karşıtı dönüşümün arketipi olarak görülüyor. Milei size laboratuvarda mükemmel bir tanık vakası sunuyor: onlarca yıldır “Kirchnerist deccal”in millileştirilmiş ve aşırı kapalı ekonomisine maruz kalan bir Arjantin. Mileist "Ben sana söylemiştim" Arjantin ekonomisinin yaşadığı yapısal değişiklikleri vatandaşlar nasıl sindiriyor? Bu belirsizlik Arjantin'de devam ediyor ve henüz kesin bir cevap bulamadı: Geçen haftaki Perşembe protestoları şu soruyu yoğunlaştırıyor: Bu çalkantılı sokak, yeraltında dolaşan daha genel bir tatminsizlik duygusunun belirtisi mi, yoksa yalnızca aşırıya kaçan siyasetin fırsatçı bir radikalleşmesi mi? Şüphe her zaman çekiçle vurur. Sert muhalefet kendi versiyonunu oluşturmaya devam ediyor: topyekun kriz. Muhalefet gelecek yıl Milei'ye karşı oy kullanacak vatandaşların umutsuzluğunu hayal ediyor. İşçi Partisi aktivisti ve UBA'daki Felsefe ve Edebiyat öğrenci merkezi sekreteri televizyonda şunları söyledi: "Fransa'daki gençlere bakıyoruz, barınma hakkı için ücretlerin dondurulmasına karşı çok önemli bir mücadeleyi ellerine alan İspanya'daki gençlere bakıyoruz." bir sentez
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.