Sayısız aptal kategorisi, kesinlikle haksız ve bilimsel olarak yanlış bir şekilde, ya işe yaramaz ve toplum üzerinde gereksiz bir yük olmakla ya da zararlı olmakla suçlanıyor. Ortadan kaybolmaları yönündeki aptalca dilek birçok kişi tarafından sıklıkla dile getiriliyor. Aptalların sosyal tabakalaşmada haklı olarak işgal ettikleri sağlam ve kesinlikle gerekli yer göz önüne alındığında, aptalların sorunu o kadar basit değildir.
Evangelos Lembesis, "Çağdaş Yaşamda Aptalların Muazzam Sosyal Önemi" başlıklı çalışmasına ilkokulda yazdığım ve anlaşılır olması açısından ilkokula aktardığım şu cümleyle başlıyor. Ve şöyle devam ediyor: "Aptallar iki karşıt gruba ayrılır, ancak her ikisi de aynı tabakalaşma yasasına tabidir. İlk grup toplumda ikincil konumları işgal eder, yani toplumsal tabakalaşmanın en altında yer alırlar. Bu grubun topluma ne kadar faydalı olduğunu vurgulamaya gerek yok, çünkü o olmasaydı sömürü olmazdı, sömürü olmasaydı kültür olmazdı."
Ancak Lebesis'in bahsettiğinin aksine, PASOK liderliğinden birinin yararlanabileceği, 19. yüzyıldan kalma, yeterince uluslararası literatür mevcut. Ve Thanasis Karteros'a, aynı zamanda - kamuya açık olmasa da özel tartışmalarında - Androulakis'e "aptal" diyen ELAS yöneticilerine de hatırlatmak isterim. Örneğin, Gustave Le Bon'un, Lebesse'nin şiirinden neredeyse yarım yüzyıl önce, 1895'te yayınlanan klasik çalışması "Kitlelerin Psikolojisi" vardır. Üçüncü bölümde şöyle diyor: "İster hayvan sürüsü ister insan kitlesi olsun, belirli sayıda canlı bir araya toplandığında, içgüdüsel olarak kendilerini bir liderin, yani bir liderin otoritesi altına koyarlar. İnsan kitlelerinde lider önemli bir rol oynar. Onun iradesi, etrafında görüşlerin oluştuğu ve koordine edildiği çekirdektir. Kitle, bir patron olmadan yapamayan bir sürüdür."
Parti kitlesi olarak ELAS'ı bir sürü olarak nitelendirmek mümkün değil ancak "patronu" Sayın Çipras olmadan var olup olamayacağı son derece şüpheli. Daha doğrusu kesinlikle olamaz. Sonuçta Amalias Caddesi'nin yeni oluşan yapısını oluşturanlar bunu itiraf ediyor ve itiraf ediyor: Parti bir liderdir. Çipras olmazsa ELAS olmaz, Androulakis olmazsa PASOK olmaz. Analistler, anketörler ve bazı gazetecilere göre muhtemelen başka bir liderlik olsaydı daha iyi olurdu.
İşin kötüsü, Le Bon'dan 130, Lebesi'den 85 yıl sonra, iç Merkez-Sol'da saçmalıklarla uğraşıyorlar ve modern Avderciler olarak ittifak siyasetinin nasıl yapılacağı konusunda kavga ediyorlar. Merhamet ve bağışlama! Her ikisinin de hayalini kurduğu siyasi değişimi hayata geçirmek için ortak anlayış ve işbirliği alanları bulamazlarsa, hepsi şu ya da bu şekilde aptaldır ve elbette siyasi-seçim talihsizliğini hak etmektedirler. Ayrıca -ki bu aslında politikacıların bir özelliğidir- Mitsotakis'in neden üçüncü dört yıllık döneme gideceğini merak ediyorlar ve Sayın Çipras ve Sayın Androulakis için seçim tavanının kaç puan olduğunu tartışıyorlar. İki ilerici muhalefet partisi arasındaki siyasi çatışmanın kayırma yarışına dönüşmesi mümkün mü? Kim daha neşeli ve kim?