Federal hükümetin KP'de valilik kuralını ve acil durumu uygulamaya koymasından bir HAFTA sonra, PPP Başkanı Bilawal Butto-Zardari muhalefeti merkezle "olumlu" bir şekilde ilişki kurmaya davet etti ve bunun onların tersine dönmesine yol açabileceğini söyledi. 2007 yılında merhum annesi Benazir Butto'nun eve dönüş alayına düzenlenen Karsaz saldırısı nedeniyle Pazar günü düzenlenen anma töreninde gazetecilere konuşan Bay Butto-Zardari, büyüyen ekonomik kriz, yeniden canlanan terörizm ve Pakistan'ın giderek işlevsizleşen seçim sistemiyle mücadele etmek için ulusal bir çabaya duyulan ihtiyaçtan bahsetti. Ancak teklifi, ne kadar iyi niyetli olursa olsun, mevcut ortamda siyasi bir atılım sağlama şansı çok az. İktidar partileri tarafından başlatılan somut güven artırıcı önlemler olmadan, merkezin seçilmiş bir eyalet hükümetini görevden alarak ve onun yerine İslamabad tarafından özenle seçilmiş bir düzen getirerek büyük bir siyasi kırmızı çizgiyi aştığı göz önüne alındığında, muhalefetin sadece güvencelere pek güvenmesi pek olası değil.
Bay Butto-Zardari, 'işlevsiz' KP başbakanını "kendi topraklarını savunmaya hazır olmayan" bir "korkak" olarak nitelendirirken asıl noktayı kaçırmış görünüyordu. Başarısızlıkları ne olursa olsun, KP halkı onu seçmişti ve çare İslamabad'da değil onlardaydı. Merkez, onu bir kenara iterek, istediğini yapmak için kamuoyunun fikir birliğine ihtiyacı olmadığının sinyalini verdi. Sonuçta merkezin KP ile olan anlaşmazlığı terörizmle yüzleşmenin gerekli olup olmadığı değil, nasıl olduğuyla ilgiliydi. KP, merkezin terörle mücadele yaklaşımına direnmişti ve bunun sonucunda ortaya çıkan soğukluk, her türlü ilerlemeyi engellemişti. Merkez, eyalet hükümetini görevden alırken, güvenlik politikalarının eyalete danışılarak belirlenmek yerine eyalet için belirleneceğinin sinyalini vermişti. O köprü çoktan yandı.
PPP başkanının en azından normale dönüş yolundan bahsetmesi övgüye değer, ancak PPP, valinin kuralını dayatan hükümetin ortağıdır. Kararın tersine çevrilmesini istiyorsa İslamabad'daki müttefikini ikna etmeli, muhalefetten 'olumlu' olmasını istememeli. PML-N'nin de pozisyonunu yeniden gözden geçireceği umulmaktadır. İkinci partinin, 2009'da Pencap'taki hükümeti görevden alınıp valinin yönetimi dayatıldığında, kendisinin de taleplerini dile getirmek için İslamabad'a doğru "uzun bir yürüyüşe" katıldığını hatırlaması iyi olur.
İktidardayken muhaliflerine aynı protesto hakkını tanımaması bu partiye yakışmaz. Muhalefetle köprü kurmak kolay olmayacak ancak PML-N, diğer partilerden daha fazla, iyi niyet gösterme konusunda bazı zeminlerden taviz verme gücüne sahip. Ulusal Meclis muhalefet liderinin hapisteki PTI başkanıyla görüşme teklifini dikkate almalı ve eğer ulusal uzlaşma ve Pakistan'ın krizlerine birleşik bir tepki konusunda ciddiyse bu çabayı kolaylaştırmalı. 20 Ekim 2026'da Şafak'ta yayınlandı