Roma – Bir aşk hikayesini barındıran ve nesilleri aşan küçük bir video kamera var. Pietro Taricone'nin Kasia Smutniak'la birlikte seyahatlerini ve yaşam anlarını filme aldığı film. Bugün onu Nepal'e, Mustang dağlarına götüren ve aynı zamanda belgeselin anlatıcısı olan kızları Sophie'nin elinde. Orayı seçen Pietro'ydu: Kasia, nedenini bilmeden, "Eve gitmenin güzel olacağını söyleyerek geldi, nedenini hatırlamıyorum" diye anımsıyor. Bu nesne, oyuncu ve yönetmenin Roma Film Festivali'ndeki yarışmada sunulan yeni belgeselinin anlatım anahtarı oldu. 2003 yılında, 2010 yılında 35 yaşında ölen Kasia ve Pietro Taricone'nin, o bölgenin kültürünü korumak için geri dönme sözü vererek Mustang'e doğru yola çıkmalarıyla başlayan bir hikaye. Kasia, okul inşaatına katkıda bulunarak sözünü tuttu. Mustang'de çiftin özel görüntüleri, macera arzusu, kamera bir yüzden diğerine geçerken bakışlarda algılanan duygu, neşe, güçlü dostluklar ve unutulmaz yerler, benlik arayışı şimdiki zamanla, nüfus azalması tehlikesiyle karşı karşıya olan bir toplulukla ve babasının bakışlarını toplayan kızı Sophie'nin yolculuğuyla iç içe geçiyor. 23 yıllık aşk, kayıp ve dönüşümü kapsayan bir hikaye. Yapımcılığını Fandango'nun Luce Cinecittà'yla yaptığı film, 23 Kasım'da sinemalara geliyor.
Hangi hikayeyi anlatmak istediğini ne zaman anladın? "2018'de ciddi bir şekilde çalışmaya başladım ama bunca yıl boyunca bilinçli ya da bilinçsiz olarak benim için ilginç ya da önemli olan bir şeyi belgelemeyi düşünerek çekim yaptım. Bu arada yolun, elektriğin, internetin gelmesiyle Mustang değişiyordu. Tarihi bir ana daldığımı fark ettim. Ama hikayenin doğru anahtarını bulana kadar daha yıllar geçti. Kızımın en ilginç karakter olacağını fark ettim ama ona bu sorumluluğu vermek istemedim. Diğerlerini takip ettim. Ta ki Sophie büyüyüp bir gün bana babasının kamerasını sorana kadar." Ve bu, belirleyici an oldu.
"2000'li yılların başında hepimizin sahip olduğu, hayatımızın anlarını, doğum günlerimizi, tatillerimizi, doğumlarımızı, gezilerimizi çektiğimiz video kameralardan biriydi. Sophie, Mustang'deki ilk tek başına yolculuğuna bu sefer bensiz o kamerayla çıktı. Ve bana "Babamın kamerası nerede?" diye sorduğu an. Hikayenin anahtarının bu olacağını anladım." Onun ve Pietro'nun çektiği görüntüleri görmek, yalnızca dışarıdan bilinen bir hikayeye girmek anlamına geliyor.
"En zor kısmıydı, çünkü gözlem nesnesiydim, kendimi gözlemlemem ve bir tür kopukluk bulmaya çalışmam gerekiyordu. İmkansız bir kopukluk, duygu ve sorumlulukların kısa devresi. İlk belgeselim Mur, harika bir sınavdı. Gönülsüz olmam gerektiğini, çevremde kendim olmamı sağlayacak bir durumu yeniden yaratmam gerektiğini anladım. Bir belgeselde, filmlerden farklı olarak ne olacağını yazamazsınız. Görüntülerle geri döndüğünüzde hikayeyi keşfetmeniz gerekir. Bu materyalin içinde bir sahne icat edemezsiniz çünkü bir adımı kaçırıyorsunuz. Kurgu aslında yazmaktır, editör Ilaria Fraioli ve ben neredeyse bir yıldır kapalıydık.