Sessizlik ve kayıtsızlığın ardından nihayet tanınma zamanı gelir. Fransa'ya varışlarından 70 yıl sonra, Çinhindi'nden geri dönen kişiler, 19 Ekim Pazartesi günü Parlamento'da yapılacak oylamanın ardından tazminattan yararlanabilecekler. İlgili profiller çeşitlidir: Savaştan dönen Fransız askerlerinin Çinhindi refakatçileri, ordu yardımcıları, polis veya hapishane idaresi yetkilileri... 1954'te Dien Bien Phu'nun düşmesinden bu yana 44.000 kişi yavaş yavaş Çinhindi'nden Fransa ana karasına geri gönderildi. Bunların arasında 4.000 ile 5.000 arasında kaynaksız kişi, devlet tarafından yönetilen bir avuç kabul merkezine yerleştirildi. Kağıt üzerinde geçici olan bu kamplar eninde sonunda sürdürülebilir konaklama çözümleri haline gelecek, ancak değersiz, harap ve kötü yalıtımlı olacak.
Çok katı düzenlemeler genellikle eski askerler veya sömürge yöneticileri tarafından düzenlendi. Ve 1959 tarihli bir kararname, sakinlerin herhangi bir servet sergilemesini bile yasakladı: bazıları televizyon, buzdolabı veya araba sahibiyse sınır dışı edilme riskiyle karşı karşıyaydı. Sakinlerin çoğu, karma ırktan çocuklarıyla birlikte Vietnamlı kadınlardı - çoğu alofonlardı -. Daniel Frèche bunlardan biri; 1977'ye kadar Sainte-Livrade-sur-Lot'taki (Lot-et-Garonne) Fransız Çinhindi Kabul Merkezi'nde (CAFI) on yedi yıl yaşadı. Altı kişilik bir aile olarak annesiyle birlikte gelen o, "harap bir askeri kampı", "yoksulluk ve tecritten zarar gören hayatları" tanımlıyor.
Bugün CAFI'nin korunması için Avrasyalılar Kolektifi'ne başkanlık eden ve on yıllardır tanınmak için mücadele eden adam, Agence France-Presse'ye (AFP) şöyle diyor: "Orada Vietnam'ın küçük bir köşesini inşa ettik, bu değersiz koşullarda yaşamak için kendimizi nasıl organize edeceğimizi biliyorduk. Ancak Devlet bizi terk etti." Daha da kötüsü, bu mültecilere hiçbir zaman gerçek anlamda "ülkesine geri gönderilme" statüsü verilmeyecek ve bu da onları çeşitli yasaların sağladığı haklardan (Fransızların deniz aşırı ülkelere yerleştirilmesi, harkilerin tanınması vb.) mahrum bırakacak. Pazartesi öğleden sonra Senato'da incelenen tasarının raportörü olarak atanan merkezci senatör Jocelyne Guidez, kısacası, onların "ulusal hafızamızdaki görünmezliğin" kurbanı olduklarını açıklıyor.
Parlamento girişimi Sosyalist Parti'nin birinci sekreteri Olivier Faure'den geliyor. Fransa'ya okumak için gelen Vietnamlı bir kadının oğlu ve eski bir Vietminh liderinin torunu olan milletvekili, "bu hikayenin ne onun ne de atalarının hikayesi olmadığını" kolaylıkla kabul ediyor. Ancak milletvekili AFP'ye "Bu beni derinden etkiledi çünkü bu asla sona ermeyen bir sömürgecilikti" dedi. Haziran 2025'te Ulusal Meclis'te ve ardından Pazartesi günü Senato'da oybirliğiyle kabul edilen metni, "Ulusun Çinhindi'nden geri dönenlere minnettarlığını ifade ettiğini" belirtiyor ve onların "kabul koşullarının" "aşağılayıcılığını" kabul ediyor. Aynı zamanda Fransa'nın Çinhindi'nde ölenleri anma günü olan 8 Haziran'ı "savaşçılara, askerlere ve yardımcı oluşumların üyelerine ve ayrıca geri dönenlere" de uzatıyor.
Her şeyden önce metin, özellikle kabul yapılarında kalış süreleri dikkate alınarak, geri dönenlerin kabul koşullarından kaynaklanan “zararın tazmini”nin yolunu açmaktadır. 1954-1975 yılları arasındaki konaklamalar için geçerli olacak. 300 ila 400 kişi yararlanabilecek