Πέντε κρίσιμα ζητήματα αναμένεται να καθορίσουν τον νέο σχεδιασμό τουΝΑΤΟγια την αντιμετώπιση τηςΡωσίας, καθώς οι 32 χώρες της Συμμαχίας ξεκινούνσυζητήσεις για τις στρατιωτικές δυνάμεις, τα οπλικά συστήματα και τις επιχειρησιακές δυνατότητες που θα πρέπει να διαθέτουν έως το 2029.
Όπως αναφέρει δημοσίευμα τουPolitico, οι συνομιλίες πραγματοποιούνται σε μια περίοδο κατά την οποία εντείνονται οι ανησυχίες για το ενδεχόμενο μελλοντικής στρατιωτικής σύγκρουσης με τη Ρωσία, ενώ η κυβέρνηση τουΝτόναλντ Τραμπεξετάζει σημαντική μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη.
Οι διαπραγματεύσεις θα δοκιμάσουν την προθυμία των κρατών-μελών να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες, την ικανότητα της Ευρώπης να καλύψει κενά που ενδέχεται να αφήσουν οι ΗΠΑ και το κατά πόσο η Συμμαχία θα προσαρμόσει το δόγμα της στις τεχνολογικές αλλαγές που αναδεικνύει ο πόλεμος στην Ουκρανία.
Η διαδικασία εντάσσεται στονΜηχανισμό Αμυντικού Σχεδιασμού του ΝΑΤΟ(NATO Defence Planning Process – NDPP), μέσω του οποίου καθορίζονται οι απαιτούμενες στρατιωτικές δυνατότητες και οι υποχρεώσεις των κρατών-μελών. Πρώτο βήμα είναι η διαμόρφωση της πολιτικής κατεύθυνσης που θα καθορίσει τους νέους στόχους.
Ο Γάλλος ναύαρχος Πιερ Βαντιέ, ανώτατος συμμαχικός διοικητής Μετασχηματισμού του ΝΑΤΟ, περιέγραψε τη φιλοδοξία της διαδικασίας ως ένανκύκλο ουσιαστικού μετασχηματισμούκαι όχι απλώς επανάληψης των υφιστάμενων σχεδίων.
Το πρώτο μεγάλο ερώτημα αφοράτο μέγεθος των στρατιωτικών δυνάμεων και των δυνατοτήτων που θα δεσμευτούν για την άμυνα της Συμμαχίας.
Μέχρι σήμερα, πέρα από τις δυνάμεις που απαιτούνται για μεγάλες στρατιωτικές επιχειρήσεις, οι σύμμαχοι έχουν συμφωνήσει να διατηρούν επιπλέον 18 ταξιαρχίες, καθεμία από τις οποίες αριθμεί περίπου 5.000 στρατιώτες. Οι δυνάμεις αυτές προορίζονταν για μικρότερες αποστολές διαχείρισης κρίσεων εκτός της επικράτειας του ΝΑΤΟ, όπως εκείνες στο Αφγανιστάν και στο Κόσοβο.
Η πίεση των ΗΠΑ για μεταφορά μεγαλύτερου μέρους της ευθύνης ασφάλειας στους Ευρωπαίους συμμάχουςενδέχεται να οδηγήσει σε επανεξέταση αυτών των απαιτήσεων, ακόμη και σε περιορισμό ή κατάργηση των προβλέψεων για μικρότερες επιχειρήσεις.
Στο τραπέζι θα βρεθεί επίσης το ενδεχόμενο επιτάχυνσης του ίδιου του αμυντικού σχεδιασμού, ώστε να ανταποκρίνεται ταχύτερα στις εξελίξεις στο πεδίο της μάχης, από την τεχνητή νοημοσύνη έως τα επίγεια ρομποτικά συστήματα.
Παράλληλα, θα εξεταστείη συμβατική στρατιωτική υποστήριξη προς τις πυρηνικές δυνάμεις της Συμμαχίας, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ, με συμβατικές δυνάμεις, αεροσκάφη και άλλα μέσα.
Το δεύτερο και ίσως δυσκολότερο ζήτημα αφορά τηνπιθανή μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη και τις δυνατότητες που θα χρειαστεί να αναπτύξουν οι Ευρωπαίοι για να καλύψουν τα κενά.
Το Πεντάγωνο αναμένεται να ολοκληρώσει τον σχετικό επανέλεγχο των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη τον Δεκέμβριο, ενώ οι διαπραγματεύσεις του ΝΑΤΟ θα βρίσκονται σε εξέλιξη. Αυτό προκαλεί ανησυχία ότι οι συνομιλίες μπορεί να καθυστερήσουν ή να χρειαστεί να προσαρμοστούν σε νέες αποφάσεις της Ουάσιγκτον.
Οι σύμμαχοι ανησυχούν ιδιαίτερα για ενδεχόμενη απόσυρση μέσων που είναι δύσκολο να αντικατασταθούν, όπως τα βαρέα μεταγωγικά αεροσκάφη, τα αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού, οι πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς και τα συστήματα συλλογής πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης.
Η αλλαγή θα ανατρέψει μια βασική παραδοχή του προηγούμενου σχεδιασμού: όταν οι ευρωπαϊκές χώρες δεν διέθεταν όλες τις απαιτούμενες δυνατότητες, οι ΗΠΑ μπορούσαν