"İyi günler, 84 yaşındayım ve tüm hayatım bombalarla tanımlandı." Mitoe Matsumoto, 9 Ağustos 1945'te, sabah saat 11:02'de, Amerika Birleşik Devletleri'nin İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda Japonya'ya attığı ikinci atom bombası Nagazaki üzerinde patladığında üç yıl dört aylıktı. Bu, üç gün önce Hiroşima'da patlayan uranyum bombasından daha güçlü bir plütonyum bombasıydı. Hedef Nagazaki değildi, saldırının yapıldığı mahalle de değildi. Ancak B-29 Bockscar bombardıman uçağının pilotu, bulutların arasında bir açıklık gördü ve Şişman Adam kod adlı mermiyi, şehir merkezinin yaklaşık 4 kilometre kuzeyinde, önemli bir Hıristiyan nüfusun yaşadığı Urakami Vadisi'ne doğru fırlatmaya karar verdi. Matsumoto (her zaman gülümseyen, çok yavaş konuşan ve hem huzur hem de güven veren bir ses tonuyla konuşan küçük bir kadın) o güne dair yalnızca parça parça anılara sahip, çoğunlukla duyular (korku, bakış) şeklinde ama o patlamanın diğer bombalamalardan farklı olduğunun tamamen farkındaydı. Bombadan sağ kurtulan bir hibakusha olmak onun hayatında sürekli bir varlık olmuştur. Pek çok tanık hikâyesini anlatmamaya karar verdi, çünkü birçoğu marjinalleştirilmişti, özellikle de kadınlar, bu onların soyundan gelenleri bile etkiliyor. Tarihçi Susan Southard bombalamayla ilgili çığır açan kitabı Nagasaki'de "Bombanın etkisiyle ömür boyu mahsur kaldılar" diye yazdı. Patlamadan sonraki hayat (Kaptan Swing). Çarpmadan 20 yıl sonra, Arjantinli büyük yazar ve gazeteci Tomás Eloy Martínez bir haber yapmak için Hiroşima ve Nagazaki'yi ziyaret etti ve o zaman bile şunu yazdı: "Bombadan sağ kurtulanların tümü, 20 yıl önce o yaz günü kendi insanlık durumlarının karanlık bir parçasının kendilerinden alındığını biliyorlar: yavaş yavaş izolasyona ve yoksulluğa mahkum edildiklerinin farkına vardılar. Aşık oldukları insanlar tarafından onlardan şüphelenmeye, hasta ve zayıf çocukların babaları olarak muamele görmeye başladılar." Matsumoto, yaşadığı bölgede "herkesin hayatta kalan biri olması" nedeniyle hiçbir zaman bu tür bir ayrımcılığa maruz kalmadığını açıklıyor. "Ama evlenmek istediklerinde çok şiddetli ayrımcılığa maruz kalan birçok kadın hikayesi biliyorum. Biz hibakushalar ilaç parası ödemiyoruz, sigorta her şeyi karşılıyor. Ayrıca 30.000 ila 40.000 yen (170 ila 225 euro arası) arasında bir yardım alıyoruz ve ayrıca cenazemiz için bize 200.000 yen garanti ediyorlar. Bizi iyi bir hayat sürmekle suçladıkları için eleştirenler de var." Röportaj, Japonya Hükümeti tarafından düzenlenen ve finanse edilen bir gezi sırasında Nagazaki Atom Bombası Müzesi'nde gerçekleşti. Ülkenin dört bir yanından çocukların okul gezileriyle geldiği müzenin girişinde, nükleer saldırıya uğrayan tek iki şehirden sağ kurtulan hibakusha'nın 1956 yılında kurduğu organizasyon olan Nihon Hidankyo'nun 2024 yılında aldığı Nobel Barış Ödülü madalyası sergileniyor. Konuşmadan önce Matsumoto hikayesini bir PowerPoint aracılığıyla anlatmak istiyor. Hayatta kalan başka bir kişiyle evli ve çocuğu olmadığından her zaman tanıklık etmesi ve hikâyesini aktarması gerektiğini düşünüyordu. Artık tanıkların giderek azaldığının ve Hiroşima'da 140.000, Nagazaki'de 74.000 kişinin ölümüne yol açan patlamalar meydana geldiğinde onların da çok genç olduklarının tamamen farkında. Rağmen
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.